Waalse nostalgie naar oude industrie

 

2017-14_01_EDC - Magnette (Medium)In Wallonië reageerde men kribbig op de kritiek van federaal vicepremier Alexander De Croo dat staatsbedrijf FN Herstal één van de belangrijkste wapenleveranciers is aan Saoedi-Arabië. “Economische jaloezie” uit Vlaanderen heet het. Een deel van de verwijten – hypocrisie, moralisme – was terecht, maar het blijft opvallend hoe Wallonië blijft vasthouden aan zijn oude industriële verleden.

“De regio van Luik staat sinds de renaissance bekend om zijn wapenindustrie.” Het is één van de analyses die Waalse opiniemakers maakten om de export van wapens van FN Herstal naar Saoedi-Arabië te verdedigen. 60 procent van de wapens van FN gaat naar Saoedi-Arabië.

Het was een reactie op het pleidooi van federaal vicepremier en minister van Ontwikkelingssamenwerking Alexander De Croo (Open Vld), die opriep tot een wapenembargo tegen Saoedi-Arabië. Want volgens De Croo kan het niet dat België op die manier een bloedige oorlog ondersteunt in Jemen, waar soennieten (gesteund door de Saoedi’s) en sjiieten (gesteund door Iran) lijnrecht tegenover elkaar staan.

Nu, er valt veel aan te merken op het discours van De Croo. Betekent dit dat Saoedi-Arabië niet langer een bondgenoot kan zijn van België en van het Westen? Betekent dit dat België cavalier seul moet spelen en de spanningen met Riyad moet opvoeren? De geschiedenis leert dat individuele embargo’s weinig zin hebben. Zo’n aanpak gebeurt beter op multilateraal vlak. Eigenlijk kiest een land hier best voor realpolitik: diplomaten duidelijke signalen laten sturen, maar de zaak niet doen escaleren.

Een kleine leverancier

In elk geval reageerden de Waalse politici als door een wesp gestoken. Waals minister-president Paul Magnette (PS) benadrukte dat Wallonië in 2015 voor 287 miljoen euro wapens uitvoerde en Vlaanderen tot drie keer zoveel: 887 miljoen euro. Over welke wapens dat aan Vlaamse kant precies gaat, is niet duidelijk, maar waarschijnlijk zit daar veel militaire technologie bij. Een ander cijfer: de wapens die de Saoedi’s op de internationale markt aankopen vertegenwoordigen 26 procent van de totale import. 0,28 procent komt van FN Herstal. “Is dus 0,28 procent van de Saoedische import hypocriet en 25,72 procent niet?”, vroegen Waalse politici zich hardop af. Er werd ook benadrukt dat het om pistolen en machinegeweren ging die niet direct in het conflict worden gebruikt. Ze zijn eerder bestemd voor de binnenlandse veiligheidsdiensten. “Tanks en straaljagers leveren, dat is wat anders,” liet het Élysette, de ambtswoning van Paul Magnette, weten.

Voor de Walen is het duidelijk: de Vlamingen hebben de wapenrel van 1991 (‘de institutionele atoombom’), toen de Franstalige ministers het federale exportbeleid eigenhandig wilden regionaliseren omdat vooral de Vlaamse socialisten en de Volksunie het niet zagen zitten dat wapens werden uitgevoerd naar… Saoedi-Arabië, niet verwerkt. Vandaag is de discussie dezelfde: er worden morele aspecten opgeworpen en “indien wij niet exporteren, zullen andere landen het wel doen”, zeggen Waalse politici. Maar vooral: de Vlamingen zouden jaloers zijn op een Waals succesverhaal.

1300 banen en een PS-bastion

Wat vaak vergeten wordt, is dat de Walen FN Herstal zien als één van de laatste regionale kroonjuwelen. Er werken 1.300 mensen bij FN Herstal. Het bedrijf dat sinds 1997 in handen is van het Waals Gewest is een PS- en FGTB-bastion. Er wordt regelmatig gestaakt en de Waalse regering laat begaan. In het najaar van 2014 werd zelfs het werk neergelegd toen bleek dat een federale regering zou worden gevormd zonder de Franstalige socialisten. Het is begrijpelijk dat de Waalse politici kribbig reageren op de kritiek, vooral omdat andere symbolen van de Waalse industrie (staal, glas) zo goed als verdwenen zijn. FN Herstal laat toe de nostalgie naar de oude Waalse industrie te voeden.

Maar de vraag blijft of dit wel verstandig is. Ondanks het Waalse Marshallplan dat inzet op luchtvaart, biotech en andere moderne sectoren, blijft Wallonië nog te veel teren op haar oude klassieke industriële weefsel. Een recent voorbeeld heeft dat nog eens bevestigd: de Waalse regering heeft de oude site van Caterpillar in Gosselies bij Charleroi voor een symbolische euro overgekocht. De Amerikaanse producent van werfmachines sluit zijn vestiging op een terrein van 100 hectare. De Caterpillar-site ligt vlakbij de luchthaven van Charleroi en is één van de vier Waalse industriezones waarvoor de federale overheid een korting van 25 procent toestaat op de sociale lasten voor nieuwe jobs.

Maar komen daar straks nieuwe hoogtechnologische activiteiten? De kans is klein. “Een industriële groep die bij ons actief is, heeft ook interesse in een deel van de site”, zegt Waals minister van Economie Jean-Claude Marcourt.

Onterechte hoeraberichten

Met zo’n aanpak zal Wallonië nooit een duurzame economische conversie voltooien en dat blijft wegen op de welvaart van de regio. Ondanks de vele hoeraberichten dat het met de Waalse economie beter gaat, blijft het huilen met de pet op.

‘t Pallieterke


Tags assigned to this article:
2017-14Hoofdartikel

Related Articles

Uit de smalle beursstraat

Vijf jaar strijd tussen euro en dollar De ten opzichte van de dollar zwakkere euro is voor onze exporterende bedrijven

Medialand

Zomerslaap Zo, daar duiken we het het najaar in. Het donkert en in onze tv brandt het licht. Voor de