Ook in ons eigen dierbaar lekkerland worden weer wolven waargenomen, sorry, gespot. Zijn politici als wolven voor mekaar?

Zoals de wolven, grimmig grommend met ontblote tanden,

hun soortgenoten plegen te bejegenen als een lam;

niet enkel hier ten onzent maar in alle ’s Heren landen

bewaren zij de beste brokken voor de eigen stam;

 

Zoals die wilde dieren, jagend achter ooi of ram,

hun leven lang de eigen soort niet zullen stropen

(zo is ‘t vandaag, zo was het in de tijd van Abraham,

toen er nog wouden waren en nog wild bij hopen);

 

Zoals de wolven, grimmig, nooit mekaar verscheuren,

ontzien politicasters in elk wolvenland mekaar.

Zij scheuren wel, maar scheuren nooit de eigen kleuren.

 

Een soortgenoot bedreigd, zij staan voor zijn bescherming klaar

opdat hij niet de vette brokken zou verbeuren.

In ’t gretig graaien naar de brokken, steunen zij elkaar.

Hector Van Oevelen