Over Apache, Kifkif en andere roodhuiden

Over Apache, Kifkif en andere roodhuiden

Het is oorlog tussen Apache en Liesbeth Homans. Apache is een linkse nieuwswebstek die zichzelf graag beroemt op onafhankelijkheid en “diepgaande onderzoeksjournalistiek.” Ambitie heeft de webstek genoeg. Geld om die waar te maken niet. Dus rekende Apache op een injectie van 150.000 euro risicokapitaal van Trividend (het Vlaamse Participatiefonds voor Sociale Economie). En daar heeft Homans nu, om politieke redenen, een stokje voor gestoken. Tenminste, dat beweert Apache.

De eerste rel tussen N-VA en Apache dateert van vorig jaar. In de nasleep van het Gentse Optima-schandaal had de nieuwswebstek beweerd dat er ook in Antwerpen dubieuze contacten bestaan tussen politiek en bedrijfswereld. Meer bepaald zou de ex-kabinetschef van Bart de Wever, Joeri Dillen, zijn politieke invloed gebruikt hebben om bepaalde vastgoedtransacties te “vergemakkelijken”. Zowel De Wever als Dillen hebben daar verontwaardigd op gereageerd. Dillen eist via de rechtbank zelfs een grote schadevergoeding van Apache.

Apache boos (Medium)Apache voelt zich geviseerd

Tom Cochez en Karl van den Broeck, de twee gangmakers van Apache, zijn ervan overtuigd dat de recente blokkering van de steun, die ze reeds als verworven beschouwden, alles te maken heeft met die kwestie. De Vlaamse overheid is immers de voornaamste aandeelhouder in Trividend. Het was bovendien de vertegenwoordiger van Homans die een beslissend pleidooi hield tegen het toekennen van een kapitaalinjectie aan Apache.

In principe heeft Homans uiteraard gelijk. Apache is geen project om sociale tewerkstelling te realiseren. Niet dat er helemaal geen argumenten te vinden zijn om steun te verantwoorden aan onafhankelijke journalistiek. Maar dan wel onder de juiste rubriek en toegekend aan alle politieke strekkingen. Bij ‘t Pallieterke heeft de boekhoudster geen werk met het inschrijven van stortingen van de Vlaamse regering of enige andere overheid.

Het is opvallend dat er in de zaak-Apache streng wordt toegekeken op de toekenningsvoorwaarden voor de steun. De Vlaamse overheid keert immers jaarlijks miljoenen euro’s uit aan honderden clubjes, onder een veelheid van goed klinkende noemers. In dit ons-kent-onswereldje zijn de regels voor toekenning van de steun vaak nogal vaag en de controle erop nog vager. Alles verloopt in ieder geval een stuk gesmeerder als de vereniging in kwestie een progressieve agenda dient, al dan niet verdoken.

Veel geld, geen enkele representativiteit

Zo worden, onder de noemer “bewegingen die gericht zijn op maatschappelijke verandering”, jaarlijks vele euro’s overgemaakt aan Vluchtelingenwerk Vlaanderen (ideologisch gestuurde vluchtelingenlobby), Kifkif (multiculturele propaganda), Hand-in-Hand (hetzelfde eigenlijk), GetBasic (betaalt de extreemlinkse webstek DeWereldMorgen), Liga voor Mensenrechten (extreemlinkse drukkingsgroep), het Ethisch Vegetarisch Initiatief, Climaxi (klimaatfanatisme vermengd met tiersmondisme), en vele andere verenigingen die in dezelfde hyperprogressieve sfeer actief zijn. Het aantal rechtse of Vlaamsgezinde bewegingen op de lijst bedraagt nul.

Sommigen van deze clubjes slagen erin uit vele ruiven te eten. In een vorig artikel gaf ik al het voorbeeld van de radicale ecologisten van de Bond Beter Leefmilieu, die bedolven worden onder subsidies afkomstig van vijf verschillende  niveaus: gemeentelijk, provinciaal, Vlaams, federaal en Europees. Ik zie het voor TAK of Pegida nog niet gebeuren.

Anderen eten zelfs meerdere keren uit dezelfde ruif. Vluchtelingenwerk Vlaanderen krijgt van de regering-Bourgeois geld als “beweging” (161.000 euro), als “sociale werkgever” (32.000 euro) en als project van “cultureel erfgoed” (43.000). Het mag een tragische grap heten dat degenen die het land liefst willen overstromen met vluchtelingen erin slagen zichzelf te laten betoelagen onder de vlag van “steun aan het culturele erfgoed”.

Het Minderhedenforum, bekend als aanstichter van het beruchte Pietenpact, krijgt jaarlijks een vast bedrag van 710.000 euro. Daarenboven ontvangt de organisatie elk jaar aanzienlijke bedragen voor “specifieke projecten”. In 2016 was dat 1.500.000 euro, zoals bleek uit een parlementaire vraag van Tom van Grieken aan Homans.

Het gaat dus in de meeste gevallen om linkse bewegingen die slechts een marginaal segment van de publieke opinie vertegenwoordigen, maar die toch kunnen blijven bestaan en agiteren dankzij een blijvend infuus met belastinggeld.  De N-VA heeft deze situatie niet gecreëerd. Maar men zou op zijn minst toch mogen verwachten dat de partij pogingen zou ondernemen om deze ondemocratische situatie recht te zetten.

N-VA: Veel geklaag, geen actie

Maar dat gebeurt dus niet. Af en toe is er wel een incident met de partij. En dan gaan N-VA’ers klagen over het gedrag van deze of gene vereniging. Zoals wanneer Homans ontdekte dat de campagne tot verbanning van Zwarte Piet werd gevoerd met de subsidies van haar departement voor het Minderhedenforum. Vorige week was er nog een rel tussen Theo Francken en Kifkif, omdat deze club een spotprent had geplaatst waarin hij en Gwendolyn Rutten werden afgebeeld als gevangenen van IS, klaar om onthoofd te worden. Francken doet de waarheid geen geweld aan wanneer hij Kifkif bestempelt als “een gesubsidieerd haatclubje”.

Maar de subsidies komen wel van een Vlaamse regering waarin zijn eigen partij de grootste is. Wat doet die aan de situatie? Niets. Integendeel zelfs: collega Thierry Debels berekende dat al deze “haatclubjes” in 2016 aanzienlijk meer subsidies hebben ontvangen dan het jaar voordien. Voor Hand-in-Hand ging het zelfs over een stijging van 45 procent. Het is helaas stilaan een patroon geworden in de manier waarop de N-VA aan politiek doet: luidkeels een probleem aankaarten en er vervolgens volstrekt niets aan doen.

Homans en Demir hebben zich bijvoorbeeld de laatste maanden goed laten gaan in hun (terechte) kritiek op het Gelijkekansencentrum UNIA. Maar Hendrik Vuye ontdekte dat met de laatste federale begroting aan dit militante agentschap bijkomende werkingsmiddelen zijn toegekend. Is dat niet godgeklaagd?

Alleen al hun gevoel voor democratie zou de excellenties van N-VA moeten vertellen dat eenzijdige politieke propaganda met steun van de staat een aanfluiting van de democratie is. Maar blijkbaar is dat geen voldoende stimulans tot actie. Zelfs de aantoonbare vijandigheid van verschillende van deze groeperingen voor de N-VA zelf en hun pogingen tot sabotage van een immigratiebeleid met een democratisch draagvlak (cf. de Liga, Vluchtelingenwerk, UNIA, Myria, …), worden enkel beantwoord met wat gemor in de media, zonder plan of poging om aan de gesubsidieerde antidemocratie een einde te maken.

De guerrilla tegen Apache verandert daar niet veel aan: het is niet voldoende om enkel incidenteel en ad hoc in te grijpen wanneer iemand te veel kritiek geeft op Bart de Wever. Ik geef het niet graag toe, maar in het geval van Apache kan men trouwens nog betogen dat onafhankelijke journalistiek – links of rechts – een maatschappelijk nut heeft. Dat kan men niet zeggen van al die gesubsidieerde, extremistische groeperingen met meer personeel dan leden. Met hun intellectuele terreur tegen elke vorm van identiteitsbeleid of immigratiebeperking, vormen ze een zware ballast voor het open debat en democratische evoluties. Zolang N-VA ze blijft subsidiëren, ga ik de jammerklachten van de partij over de onvermijdelijke en volkomen voorspelbare incidenten niet meer al te ernstig nemen.

Jurgen Ceder


Tags assigned to this article:
2017-22ActueelApacheKif KifN-VA

Related Articles

Nieuwsfeit van de week

Wij worden verdrongen Matthias Storme was één van de weinige intellectuelen die inzake de invasie van illegalen tegen de politiek

Een lijn is een lijn is een lijn

Het Cultuurcentrum Strombeek werkt sinds 2013 structureel samen met het S.M.A.K. in Gent. Onder de noemer ‘Museumcultuur Strombeek/Gent’ realiseert het