Fouad Belkacem van Sharia4Belgium getrouwd

Fouad Belkacem van Sharia4Belgium getrouwd

“Zuhal Demir heeft mijn huwelijk steeds geweigerd. En vrouwen die mij iets weigeren, dat pik ik niet!”

“Moet u een tasje muntthee?”, vraagt mevrouw Belkacem zodra de zon is ondergegaan en het feest kan beginnen. Ik weiger beleefd en uit veiligheid. Het lieve kind heeft de hele bezoekersruimte van de Hasseltse gevangenis omvergelopen in haar stralende, inktzwarte boerka en ik wil de situatie niet ernstiger maken. Ze ziet geen hand voor ogen. Die zit dan ook verpakt in stralend zwarte handschoenen. “Spreek jij nu tegen mijnheer Pallieter? Slet! Hoer! Christenhondofiel!” Ja, het werd een heuglijke dag.

Vlak na het huwelijk kreeg de kersverse mevrouw Belkacem haar eerste affectieve pak slaag van de dag. De lieve dame, die geheel volgens de islamistische traditie niet met naam mag worden genoemd, had met tranen in de ogen (al is dat achter de zonnebril meer een dichterlijke vrijheid van mijn kant dan een feit) haar ja-woord gegeven. Iets wat Foewatje meteen interpreteerde als het opzetten van een grote mond.

Hij haalde de handdoek van zijn hoofd, maakte hem goed nat en sloeg er de bruid herhaaldelijk mee in het gezicht. “Zie je, mijnheer Pallieter, in jullie achterlijke cultuur moet je ervoor zorgen dat je geen sporen nalaat bij het slaan van een vrouw. Dat zien de mensen. Bij ons is dat geen probleem, omdat je de vrouw voorverpakt. Het is maar één van de redenen waarom wij superieur zijn.”

Ontroerde sp.a-schepen

De Hasseltse schepen, die net het huwelijk heeft voltrokken, kirt bewonderend om zoveel exotische wijsheid. “Dat neem ik zeker mee naar ons volgende sp.a-congres, mijnheer Belkacem. We kunnen als culturen nog zoveel van mekaar leren.” Ondertussen hebben de cipiers Foewatje overmeesterd en terug op zijn stoel neergepoot, onder luid protest van de salafistische imam die op de directeur afvliegt en dreigt naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens te stappen, voor het belemmeren van de godsdienstvrijheid.

De idylle spat van de muren en mevrouw Belkacem kan haar tranen niet meer bedwingen. “Van ontroering” pinkt de schepen een traantje mee. “Zo mooi. Ik wou dat John dit kon zien.”

“Haha, rijst? Belachelijk. Geen wonder dat jullie wijven zoveel kapsones hebben.”

PALLIETER: Euh, proficiat dan maar, mijnheer Belkacem. Maar wat we wilden weten… In de buitenwereld wordt gespeculeerd dat u met dit huwelijk uitwijzing naar Marokko wilt voorkomen. Klopt dat?

FOEWATJE: “Weet u, mijnheer Pallieter, ik ben getrouwd volgens het shariarecht. Ik hoef dit huwelijk helemaal niet. Het is waardeloos. Maar in Antwerpen heeft Zuhal Demir mijn huwelijk steeds geweigerd. En vrouwen die mij iets weigeren, dat pik ik niet! Gelukkig doen ze hier in CD&V-sp.a-land daar niet moeilijk over. Het was meer een persoonlijke kwestie. Wijven moeten hun plaats kennen (geeft de bruid een harde rechtse en een uppercut). Zoals deze hier. (en dan minzaam) Ik kan u helaas niet toestaan om mijn vrouw aan te raken, maar als u iets naar haar wilt gooien, is dat geen probleem hoor. Heeft u steentjes bij?”

PALLIETER: Het is zo goed alsof ik het gehad heb, maar dank u wel. U verstevigt met dit huwelijk wel uw band met België, natuurlijk?

FOEWATJE: “Daar heb ik drie klein mannen voor. En als Allah het wilt, doe ik daar straks nog eentje bij. Ik ken mijn rechten, mijnheer Pallieter. Maakt u zich daar geen zorgen om (schopt de stoel van de bruid omver en spuwt een paar keer). Zeker dat u niets wil gooien?”

PALLIETER: Wel, ik heb wat rijst mee, om over het kersverse koppel te gooien. Een oude traditie.

FOEWATJE: “Haha, rijst? Belachelijk. Geen wonder dat jullie wijven zoveel kapsones hebben. Met rijst houd je niemand in bedwang. Maar ga uw gang.”

Ik strooi voorzichtig een paar korrels over het koppel heen, onder luid hoongelach van Foewatje en zijn imam. Het dreigt even gezellig te worden, tot Foewat opnieuw bovenop zijn bruid springt en met beide handen erop los mept. “Hebben jullie dat gezien? Die teef zit hier gewoon rijst te eten tijdens de ramadan. Dat heb ik nog nooit meegemaakt. Kan ik een paar bakstenen krijgen voor straks?”

De imam trekt me zachtjes mee naar de deur: “Die zijn aan hun huwelijksnacht begonnen. Laat ons de tortelduifjes maar even rust gunnen.” De sp.a-schepen trippelt stilletjes achter ons aan. “Zo mooi, hé?”


Tags assigned to this article:
2017-24Fouad BelkacemSatireSharia4Belgium

Related Articles

Pleidooi voor meer islamisering

Door Abu Cyriel Beste broeders, (lieve zusters, ga even de Flair lezen nu het nog kan) Laat ons het eens

Yvan Mayeur: “Ik hoef geen Jaguars, maar ik zal ze blijven bestellen.”

“Weet u wat het echte probleem is in dit land? Vlamingen zijn zo verdomd asociaal geworden, dat ze niet eens

Socialisten: voor of tegen?

‘We zijn tegen, man!’ ‘Voor. We zijn onlangs van gedacht veranderd.’ ‘Tegen! Ik zal het toch wel weten zeker. Wie