De onbegrijpelijke strategie van CD&V

De centrumlinkse campagne die de CD&V nu al bijna drie jaar voert binnen de federale regering, heeft een electoraal doel: tegen 2018 en 2019 een nieuw kiezerspubliek aanspreken aan de linkerzijde van het politieke spectrum. Het is volgens voorzitter Wouter Beke de enige manier om politiek te kunnen overleven nu het christendemocratische electoraat letterlijk uitsterft. Het is twijfelachtig of deze gok van CD&V veel kans op slagen heeft. Lees meer…

Zagen en janken over belastingen die er al zijn

De CD&V blijft tegen beter weten in pleiten voor één of andere nieuwe vermogenstaks. Louter symboliek. De belastingen op vermogen en vermogenswinsten zijn in België al royaal aanwezig. In de herfst van vorig jaar viel de federale regering bijna over de discussie of er al of niet een meerwaardebelasting op aandelen moest worden ingevoerd. Die bestaat in de meeste landen maar niet in België. Lees meer…

Mark Grammens, journalist voor Vlaanderen

Mark Grammens is op zijn 84ste overleden na een slepende aftakeling. Van 1990 tot 2004 was hij onder schuilnaam, als SP of Spectator, medewerker van ‘t Pallieterke. Nadat hij enkele maanden eerder gestopt was met zijn eigen Journaal, werkte hij vanaf oktober 2013 opnieuw mee voor ’t Pallieterke, nu onder eigen naam. Die samenwerking duurde tot april 2016. Lees meer…

Praten met Joost Niemöller: “Men wil een wig drijven tussen het volk en degenen die men ziet als de woordvoerders van dat volk.”

Joost Niemöller is een vrijbuiter in de Nederlandse journalistiek. Ooit behoorde hij zelf tot de gilde der gerespecteerde journalisten en opiniemakers van het land. Hij was freelancejournalist bij gevestigde waarden als De Volkskrant, VARA en De Groene Amsterdammmer, vaste politiek redacteur bij HP/De Tijd en medewerker bij de Nieuwe Revu en het tv-programma “Lunch” (NCRV). Enkele jaren was hij zelfs de hoofdredacteur van een gespecialiseerd muziekmagazine. Lees meer…

Gille Van Binst over ‘Roger la Honte’

Enkele dagen geleden kreeg ik een telefoontje van een vriend van mij. In de krant ‘La Dernière Heure – Les Sports’ had Michel Verschueren enkele merkwaardige uitspraken gedaan over ondergetekende. Ik citeer: “Gille Van Binst heeft een zeer mooie carrière achter de rug, maar er had nog meer ingezeten als hij voor zijn sport had geleefd! Het Brussels nachtleven was hem niet onbekend en hij genoot ervan omringd te zijn door ‘blondines’ uit de jaren zeventig, Gille was het ‘enfant terrible’ van paars-wit.” Lees meer…

Regeringsonderhandelingen, een werk van lange adem

‘Landen’ heet het in het Wetstraatjargon. Dat is het fenomeen waarbij ministers in conclaaf gaan – ook wel eens opstijgen genoemd – en zich afsluiten van de buitenwereld om dan met een nieuwe batterij aan maatregelen naar buiten te komen. ‘Landen’ is altijd een feest voor de politiek. Het betekent meteen dat ze op vakantie mogen. Voor de burger is het vaak net iets minder leuk. ‘Landen’ gebeurt traditioneel op zijn hoofd. ’t Pallieterke was er exclusief bij. ‘Fasten your seatbelts!’ Lees meer…

 

abonneer-nu