Regeringsonderhandelingen, een werk van lange adem

Regeringsonderhandelingen, een werk van lange adem

‘Landen’ heet het in het Wetstraatjargon. Dat is het fenomeen waarbij ministers in conclaaf gaan – ook wel eens opstijgen genoemd – en zich afsluiten van de buitenwereld om dan met een nieuwe batterij aan maatregelen naar buiten te komen. ‘Landen’ is altijd een feest voor de politiek. Het betekent meteen dat ze op vakantie mogen. Voor de burger is het vaak net iets minder leuk. ‘Landen’ gebeurt traditioneel op zijn hoofd. ’t Pallieterke was er exclusief bij. ‘Fasten your seatbelts!’

Er hing geen ‘parfum de crise’ in Hertoginnendal. Eerder een zweetlucht. De okselvijvers van minister De Croo waren nog maar enkele centimeters van elkaar verwijderd op zijn borstkas. Een rechtstreeks vervolg van de effectentaks die de coalitiepartners hem hadden voorgeschoteld. Taksen liggen nu eenmaal gevoelig bij de liberalen. “Luister”, zei Alexander, “als we dit goedkeuren, dan moet ik echt wel wat terugkrijgen, hoor. Wat dachten jullie van een beperking van de werkloosheidsuitkering in de tijd?”

Blauwe Peeters

Prompt liep Kris Peeters rood aan. “Wat had je in gedachten”, stamelde krasse Kris. Hij had vlak voor de meeting een ‘mysterycall’  gedaan naar het ACW, dat hem verbood hierop toe te geven. Maar nu de effectentaks voor het grijpen lag, wou hij wel eens op avontuur gaan. De Croo rechtte de rug. “Kijk, als jullie een taks willen op effectenrekeningen vanaf 200.000 euro, willen we dat de werkloosheidsuitkering stopt na drie maanden.” Het rood van Peeters werd wat blauwig, verder geen woord. De Croo vond het wel passen. “Is dat een akkoord?”, vroeg hij een tikje verwaand.

“Ik vrees van niet”, analyseerde Jambon de situatie, “ik heb Kris dat nog eens zien doen. Hij houdt gewoon zijn adem in. Het is zijn manier van druk zetten als iets hem niet aanstaat. Naar verluidt werkte het vroeger bij zijn mama en nu bij Wouter Beke. Doet het iets voor jou, Alexander?” Als enig antwoord haalde De Croo diep adem en perste de dunne lipjes stijf op elkaar. De hoofdonderhandelaar van Open Vld had prompt de tactiek van Peeters overgenomen.

Premier Michel voelde instinctief dat hij moest ingrijpen. “Iek denk dat we allemaal onze verantwoordelijkheid moeten nemen en niet vallen in politieke spelletjes.” Het had niet het gewenste effect. Op het voorhoofd van Peeters tekenden zich duidelijk enkele aders af. Jambon had er een kruiswoordraadsel bijgenomen. “Opvangplaats voor de allerjongsten, 10 letters”, dacht hij hardop.

“Colleka’s, alsjeblieft. Het land rekent op ons. Het ies wij moeten een akkoord vinden.” Het trekje om de lippen van De Croo werd nog wat venijniger en verbetener. Ook hij begon rood aan te lopen. Krasse Kris sloeg zijn hoofd op tafel om duidelijk te maken dat wat hem betreft zijn zakken dichtgenaaid zijn.

Peutertuin

“Zal iek dokter bellen?” De premier werd toch wat bezorgd. “Nee, dan moedig je dit alleen maar aan. Je zal er iets anders op moeten vinden.” Jambon was in zijn nopjes met de herwonnen rust aan de onderhandelingstafel. “Opvangplaats voor de allerjongsten? Asielcentrum? Nee, dat is een letter te veel. Charles?” De premier had echter geen oren naar het kruiswoordraadsel van de minister van Binnenlandse Zaken. Hij had de armen voor zijn borst gekruist en gaf met neuriënde klanken aan dat ook hij geen adem meer zou halen voor de onderhandelingen weer vlot waren getrokken.

Peeters was de eerste die het bewustzijn verloor, kort daarna gevolgd door de premier, die niet diep had ingeademd voor hij zijn zuurstofstaking aanvatte. De jonge De Croo kon nog net “Peutertuin!” roepen voor ook hij bezweek. “Peutertuin! Dat is het. Merci, Alexander!” Jambon vulde de woordpuzzel in en stapte vrolijk de pers tegemoet. Die wou weten of het akkoord nu rond was. “Nog niet helemaal, maar de sfeer zit goed”, zei olijke Jan, “Mensen moeten beseffen dat dit een werk van lange adem is.”



Related Articles

“Islamofobie is de fobie van de liefde”

Het hoofdkwartier van de ‘Islamofobe Samenleving’ (IS) is volledig verduisterd. De rolluiken zijn naar beneden gelaten en de angst is

Fouad Belkacem van Sharia4Belgium getrouwd

“Zuhal Demir heeft mijn huwelijk steeds geweigerd. En vrouwen die mij iets weigeren, dat pik ik niet!” “Moet u een

Kristof Calvo: denker, durver en doener!

“Hey rotautochtoontjes, laat mij nu eens op de glijbaan!” Kristof Calvo liet weer van zich horen, deze week. In een