Van Surinaamse slavernij toen tot schaamteloze oplichterij vandaag

Van Surinaamse slavernij toen tot schaamteloze oplichterij vandaag

In het Tropenmuseum aan de Amsterdamse Linnaeusstraat is een tentoonstelling te zien over “Het heden van het slavernijverleden”. Aan de entree staat een groot videoscherm en daar is een statement te zien van de Surinaamse theatermaakster Dorothy Blokland die meldt: “Ik ben vrij maar nog steeds gevangen.” Hebt u hem? Een andere Surinaamse beweert op een scherm: “Slavernij is een posttraumatische stoornis voor Surinaamse mensen. Eigenlijk net als bij overlevenden van de Holocaust.”

Geld geroken

Dit zijn piepjonge afstammelingen van negers die honderden jaren geleden als slaaf naar Suriname gevoerd werden. Waarna, na de onafhankelijkheid van die Nederlandse kolonie in 1975, de helft van alle achterkleinkinderen van slaven prompt pak en zak pakte en vrij en vrolijk naar het land van de vroegere slavenhouders trok, want daar was een goede sociale zekerheid, geen corruptie, een fatsoenlijk rechtssysteem, enz. Maar inmiddels hebben hun kinderen en kleinkinderen geld geroken, veel geld, met dank aan de achterlijke Amerikaanse identiteitspolitiek waarbij iemand herleid wordt tot zijn huidpigment.

AMSTERDAM – 1 JULI: De Surinaamse gemeenschap in Nederlandviert de afschaffing van de slavernij tijdens het jaarlijkse Keti Koti (‘breek de kettingen’) festival.

Ze trompetten luidruchtig dat ze nog altijd ‘in de zeik’ gezet worden door het bewust blank racisme (Zwarte Piet!) in Nederland en ze eisen compensaties, want o wat lijden ze vandaag onder onbestaande discriminaties die de bezitters van de blanke voorrechten niet willen zien. Ze liegen en ze weten dat ze liegen, maar ze ruiken de lafheid van de Nederlandse politici die hen geen subsidies en beurzen durven weigeren. Want als minderheid hebben ze niet alleen rechten, ze eisen voorrechten tot in het onbeschofte en zelfs onvoorstelbare.

Zo eiste de Surinaamse schrijfster Karin Amatmoekrim in een groot artikel in het NRC dat blanke romanschrijvers geen niet-blanke personages mogen uitbeelden en hen geen dialogen in de mond mogen leggen. Een racistische eis waarmee deze zwendelaarster wegkomt. De dame is nauwelijks minder blank dan de meeste Nederlanders. Vroeger kon je in Mississippi niet op een Showboat optreden als je een octoroon was (één zwarte overgrootouder en zeven blanke voorouders). Nu hebben sommige handige knaapjes en meisjes het tegengestelde ontdekt, zodat ze hun zakken kunnen vullen door te poseren als zwart terwijl ze het helemaal niet zijn.

Onzin

De Telegraaf had het uitstekende idee de historicus Piet Emmer te vragen de tentoonstellingszwendel te bezoeken. “Ik vind dit onzin”, was zijn oordeel. Emmer heeft het grootste deel van zijn leven besteed aan een minutieus onderzoek van de bronnen en omdat zijn resultaten staan als een huis wordt hij gehaat als de pest door de zwarte en pseudozwarte lobbyisten. Emmer bewees bijvoorbeeld dat in de oogsttijd in Suriname keihard gewerkt werd, ook ’s nachts, maar in de rest van het jaar was de slavenarbeid gedaan om 15 uur ’s middags. Emmer zegt letterlijk: “De arbeiders in Europa moesten veel harder werken. Hun omstandigheden waren minstens net zo slecht. De voorouders van miljoenen Nederlanders hebben zich ontworsteld aan bijvoorbeeld kinderarbeid. Daar hoor ik nooit iemand over klagen.”

Emmer moest ook eens honend snuiven bij een deel van de tentoonstelling over “de unieke slavencultuur op de plantages”, dat beweert dat muziek, religie en taal “een nieuwe vorm van verzet tegen het systeem” vormden. Emmer noteerde daar droogjes bij: “Die muziek als cultureel verzet is een mythe. Het kon de plantagebeheerders geen barst schelen wat de slaven in hun vrije tijd deden als ze maar rustig bleven.” De journalist van De Telegraaf merkte daarbij op dat twee Surinaamse bezoeksters Emmer bijna verbaal te lijf gingen, want ze wilden niet dat dit bedrog ontmaskerd werd.

De tentoonstelling wordt zwaar gesubsidieerd; uiteraard vooral door de EU. U weet wel, dat monster dat iedere (gekleurde) mens ter wereld verdedigt tenzij hij of zij een inwoner is van lidstaat Spanje en het corrupte criminele regime in Madrid beu is. Maar u mag op beide oren slapen. In juni komend jaar opent het vroegere Museum voor Midden-Afrika in Tervuren zijn deuren. Ofwel zal daar ook dergelijke nonsens te zien zijn, ofwel zullen “de fascisten die zich antifascist noemen” van De Standaard, Knack en VRT het museum tot de grond afbranden.

Willem de Prater


Tags assigned to this article:
2017-43Den Vaderlandt ghetrouweNederland

Related Articles

Vluchteling of dienstweigeraar?

Verleden week ontving ‘t Pallieterke een lezersbrief waarin werd beweerd dat veel van de toekomende vluchtelingen in feite dienstweigeraars zijn.

#MontreTaCroix tegen een Frankrijk zonder kruisbeelden

In Ploërmel in Bretagne staat al meer dan tien jaar een standbeeld van paus Johannes Paulus II met erboven een

Fort Europa is lek als een zeef

Van 16 tot 18 mei vergaderden meer dan 130 politiebonzen uit 52 landen in Dublin ter gelegenheid van de 46ste