Theo Francken: opgejaagd wild
Theo Francken lag deze week nog maar eens onder vuur. De bal ging aan het rollen toen het “Tahrir Institute for Middle East Policy” melding maakte van gevallen van foltering van Soedanezen die door de staatssecretaris voor Migratie en Asiel waren uitgewezen. Een internationale organisatie die zoiets laat weten: dat klink uiterst geloofwaardig. Toch? Lees  meer…

Ebru Umar: “Versplintering”
Komend voorjaar zijn er in Nederland gemeenteraadsverkiezingen en alle ogen zijn gericht op Rotterdam. Dit is de stad waar twee partijen die de allochtone kiezer dienen om de gunst van diezelfde kiezer gaan strijden: NIDA en DENK. Daartegenover staat de partij waar het om gaat: Leefbaar Rotterdam, kort gezegd de partij waar de vermoorde Pim Fortuyn ooit lijsttrekker van was. En nieuwkomer PVV, de partij die landelijk gezien de tweede is, maar niet mocht aanschuiven aan de onderhandelingstafel. Lees  meer…

Vlaamse zakenlui en voetbal: meer emotie dan geld
Marc Coucke die Anderlecht overneemt, Bart Verhaeghe die eigenaar is van Club Brugge, Roland Duchâtelet die een tijd Standard Luik in handen had. Zijn voetbalploegen zo’n geldmachines dat zakenlui zich erdoor aangetrokken voelen? Eigenlijk niet. Hier ten lande komen er eerder emoties bij kijken dan winstmodellen. Tenzij men erin slaagt een nieuw stadion te bouwen. Dan rinkelt de kassa. Lees  meer…

Praten met Paul Doevenspeck, advocaat en vriend Hugo Schiltz, over het Egmontpact
Het Egmontpact werd in mei 1977 getekend, en splitste de Vlaamse Beweging in twee kampen: de Egmonters en de anti-Egmonters. Dat schisma woekert tot vandaag. De CVP geraakte meer en meer verdeeld over dat pact. Op 11 oktober 1978 kondigde Leo Tindemans onverwacht het ontslag van zijn regering aan (“De grondwet is geen vodje papier”). Paul Doevenspeck, toen VU’er, verdedigde in eerste instantie energiek het Egmontpact, maar gaandeweg werd hij een bekeerling. Samen met Hugo Schiltz leidde hij een succesvolle advocatenmaatschap en zijn relatie met die compagnon, tevens de architect van het Egmontpact, was professioneel hecht en kameraadschappelijk. Die band overleefde de groeiende politieke verwijdering tussen de partners. Paul Doevenspeck (83) blikt terug. Lees  meer…

Exclusief gesprek met het jaar 2017: “Sp.a heeft geen voeten meer om in te schieten. Vandaar dat ze nu die van Groen zoeken.”
Het jaar 2017 loopt op zijn laatste benen. Het is met ingevallen kaken en lijkbleek dat hij de deur van de tijd voor ons opent. “Als het voor een kalender is, kunt ge het beter aftrappen. Ik moet uw rommel niet”, reageert 2017 gepikeerd. Maar voor ’t Pallieterke maakt hij graag even tijd. “Ja, jong, ik was me wat in mijn jonge tijd. Ge weet toch dat Trump nog onder mij is begonnen? Dat gaan ze toch niet licht vergeten. 2018 mag eraan  gaan staan.” Lees  meer…

abonneer-nu