Een “gouden schoen” en een “volksmens”

Met de woorden “bij gebrek aan beter” degradeerde ex-“gouden schoen” Gilles de Bilde de jongste laureaat, Ruud Vormer, tot een “toevalligheid”. Dat oordeel als onzin afdoen zou onzin zijn. Maar het is niet de schuld van een “werkpaard” als Ruud dat de Jupiler Pro League niet bol staat van voetballers die met hun talent en technisch vernuft het spelletje tot een streling voor het oog verheffen.

Schuld dragen alle clubbesturen en managers die in de loop der jaren steeds meer alle continenten afstruinden op zoek naar “echt voetbalgoud”. In de praktijk kan dat al eens tegenvallen. Vandaag is het zo dat in de Jupiler Pro League de oogst aan ingevoerde tegenvallers die van het goud ver overtreft. Gebrek aan goud maakt navenant de weg vrij naar eerbetoon voor de betere krachtvoetballer. Ruud Vormer is daar het levend bewijs van. Verder zwijgen we over de “gouden schoen” 2018.

En dan is er Marc Coucke, spilfiguur in de soap “in bij Anderlecht en out bij KV Oostende, of het tweede toch niet helemaal”. Dat de nieuwe eigenaar van de Brusselse veelvoudige landskampioen als geen ander de kunst beheerst om de aandacht van het sportjournaille naar zich toe te trekken, bewees hij voor de zoveelste keer door de eerste viool te spelen op het “gouden schoen”-gala. Door pertinent te blijven weigeren de naam van de nieuwe eigenaar van zijn “weireldploegsje” bekend te maken. Daar diende het journaille de volgende dag massaal voor op te draven tijdens een bij die grensverleggende gebeurtenis passende persconferentie. Het moet niet altijd de polonaise “het is weer koekenbak” zijn, langs camera’s en gasten van Tourprogramma “Vive le vélo”, toen Coucke als sponsor van een wielerploeg volop aan zijn imago van “volksmens” begon te bouwen.

Zonder ademen

Inmiddels is het amper anderhalve week aftellen naar 25 februari, dag waarop met de “Omloop Het Nieuwsblad” het nieuwe wegseizoen in Vlaanderen van start gaat. In warmere contreien is dat al gebeurd, met de Ruta del Sol, zij het niet bepaald onder een gelukkig gesternte. Zonder een ultieme ingreep van de Internationale Wielerunie of de organisatoren startte ook Chris Froome onder de Spaanse zon. Zijn positieve test op overdadig puffen met salbutamol in de Vuelta, en alle heisa daarrond? Dat lappen Froome en Team Sky aan hun laarzen. Geen zinnig mens die een aanvaardbare uitleg heeft voor het onnoemelijk lang uitblijven van een beslissing van de UCI over het wel of niet schorsen van Froome. De zaak sleept al vier maanden aan. Alsof het meer dan aartsmoeilijk is om te weten wat als bewijslast geldt.

VRT wielerpaus Michel Wuyts heeft daar alvast geen last van. Dat bleek op het WK veldrijden in Valkenburg. In Holland staat “hij wint zonder te ademen” synoniem voor “hij wint met de vingers in de neusgaten”. Adrie van der Poel, vader van gedoodverfd favoriet én zoon Mathieu, bracht in een gesprekje met een journalist op zijn Hollands hulde aan Wout van Aert, derde keer op rij wereldkampioen. Wuyts interpreteerde de woorden van Adrie als een verdachtmaking voor gebruik van cortisone. Even ongepast als onterecht. Mocht Froome geen schorsing oplopen en met Team Sky zijn vierde Tour winnen “zonder te ademen”, is het maar de vraag of Wuyts in deze her of der gemaakte opmerking eenzelfde verdachtmaking zal zien aan het adres van de Brit. We wedden van niet.


Tags assigned to this article:
2018-07Roskammen

Related Articles

Frankfurter Buchmesse 2016: Vlaanderen en Nederland gastland

De jaarlijkse boekenbeurs in Frankfurt (Frankfurter Buchmesse) in de oktobermaand is met meer dan 7.000 standhouders uit meer dan 100

Hommage aan een Scheldezoon

Deze week is het precies een eeuw geleden dat de dichter en Vlaams-nationalist Bert Peleman werd geboren. De man wijdde

Si la France m’était contée

Lodewijk XVIII in Gent De herdenking van 200 jaar Slag bij Waterloo nadert met rasse schreden. Eén van de vergeten