Steve Bannon en de droom van rechtse nationalisten

Steve Bannon en de droom van rechtse nationalisten

De Amerikaan Steve Bannon wil de rechterzijde van het Europese politieke spectrum verenigingen. Om dat doel te bereiken, moet de voormalige topadviseur van Donald Trump een oorlogskas in stelling weten te brengen. Zal dat ervoor zorgen dat de euro-sceptici volgend jaar, na de verkiezingen, onder andere een ‘superfractie’ kunnen vormen in het Europees Parlement?

Tussen Trump en Bannon zit er al een tijd een haar in de boter. De strategisch adviseur verliet het Witte Huis en richt nu zijn pijlen op het Europese continent. Volgend jaar vinden er immers Europese verkiezingen plaats. Bannon is ervan overtuigd dat de rechtse nationalisten en eurosceptici tot wel een derde van de stemmen kunnen behalen. Via de oprichting van een stichting en een zogenaamde ‘superfractie’ moet de elite bestreden worden, aldus Bannon. Advocaat Modrikamen, bekend van de rechtszaak rond Fortis en voorzitter van de Franstalige Parti Populaire, heeft al aangekondigd zijn schouders onder het project te willen zetten.

Vereende krachten?

De ambities van Bannon groeien tot in de hemel. In feite wil hij weerwerk bieden aan multimiljardair George Soros en zijn ‘Open Society Foundation’, een bijzonder invloedrijke denktank die pleit voor open grenzen en een erg progressieve ethiek. Hoe realistisch zijn die plannen? Steve Bannon beschikt over een groot netwerk en vooral over veel geld. Eerder pompte hij al miljoenen in het conservatieve mediaplatform ‘Breitbart’. De vraag is of deze politieke activist zijn nieuwe plannen niet te groots voorstelt. Tussen droom en daad staan namelijk wetten en vooral praktische bezwaren in de weg.

Een grote Europese fractie op de been krijgen die heel rechts, conservatief, nationalistisch en eurosceptisch Europa verenigt?  Waarom zou Bannon volgend jaar lukken wat voorheen nooit een succes werd? Als de geschiedenis één ding leert, dan is het wel dat eurosceptici en nationalisten nooit allemaal door dezelfde deur kunnen. De twee grote anti-establishmentblokken in het Europees Parlement, zijnde UKIP van Nigel Farage en het RN (ex-FN) van Marine Le Pen, traden de vorige jaren steeds op in gespreide slagorde.

UKIP wilde geen front vormen met Le Pen, wegens een ‘te radicaal verleden’, en ging in zee met de meer gematigde Italiaanse Vijfsterrenbeweging. Le Pen knoopte dan weer structurele bondgenootschappen met partijen als het Vlaams Belang, Lega Nord en FPÖ aan, maar sloot het Hongaarse Jobbik, het Griekse Gouden Dagenraad en het Duitse NPD uit voor samenwerking, want eveneens ‘te radicaal’ bevonden. De meer noordelijke sociaal-conservatieven, zoals De Ware Finnen, de Deense Volkspartij, en sinds kort de Zweden Democraten, vonden dan weer onderdak bij ECR, waar ook N-VA vertoeft. Viktor Orbàn en Forza Italia van Berlusconi maken op hun beurt dan weer deel uit van de christendemocraten.

Een denktank, of een fractie

Zelfs als we de drie eurosceptische fracties – van gematigd tot radicaal – optellen, komen we momenteel slechts uit op zo’n 150 parlementsleden, op een totaal van 751. Nominaal stelt dat weinig voor. Het is maar de vraag of de radicale stroming in het parlement volgend jaar plots 33 procent van het electoraat achter zich weet te scharen, zoals Bannon voorspelt. En wat dan nog? Zelfs indien de nationalisten de wind in de zeilen krijgen en effectief zouden willen samenwerken in één fractie – wat in realiteit nooit zal gebeuren -, dan nog blijft voor de establishmentpartijen een comfortabele meerderheid over.

Bannon heeft twee keuzes. Ofwel beperkt hij zich tot het uitbouwen van een denktank die hand- en spandiensten verleent aan de gehele Europese rechterzijde. Ofwel zet hij door met zijn plannen om, naast een stichting, tot een fractie te komen, maar dan zal die fractie in het Europees Parlement zich beperken tot de meest radicale elementen die – afgezien van wat roepen en tieren in het halfrond – geen enkele invloed zullen uitoefenen op de Europese besluitvorming.

SD


Tags assigned to this article:
2018-30ActueelEuropees ParlementSteve Bannon

Related Articles

Weggevaagd door de wind

Al 34 jaar vertoont het Orpheum Theatre in Memphis (Tennessee) de filmklassieker “Gone with the wind”. Daar komt nu een

God-Keizer Trump

Volgens de media heeft Donald Trump op dit moment de Amerikaanse Presidentsverkiezingen gewonnen. Het is zonneklaar dat alle West-Europese mainstream

Het Volkswagen-schandaal is overdreven

Sinds het schandaal van fraude met milieutests is Volkswagen aangeschoten wild. Sommigen denken zelfs dat de aangetaste geloofwaardigheid van één