Alicja Gescinska: “Wie het communisme zelf heeft ervaren, weet beter.”

Alicja Gescinska: “Wie het communisme zelf heeft ervaren, weet beter.”

Alicja Gescinska is Belgische met een Poolse achtergrond en een Pools temperament. Zij noemt zich een publieksfilosoof en predikt een open geest voor andermans meningen. Niks zo erg als een leven zonder tegenspraak. Zij kent Midden-Europa uit eerste hand, observeert haar land van herkomst met liefde, en ze begrijpt beter dan de West-Europese politici en journalisten hoe het is om onder de nazi’s en de communisten een samenleving in stand te houden. Alicja Gescinska werd een BV door Wanderlust, het televisieprogramma op Canvas voor de meerwaardezoeker.

Alicja Gescinska (37) is geboren in Warschau, vluchtte met haar ouders naar België in 1988, liep school in Lede en studeerde in 2007 summa cum laude af in de moraalwetenschappen aan de Universiteit Gent. Promoveren tot doctor in de wijsbegeerte deed zij in 2012, met een proefschrift over Max Scheler en Karol Wojtyla (de latere paus Johannes Paulus II). Van 2013 tot 2016 onderzocht en doceerde zij in de VS. Zij is de auteur van “De verovering van de vrijheid”, de roman “Een soort van liefde” en het essay “Allmensch”. Een boek over muziek is zopas gepubliceerd. Door het programma Wanderlust op Canvas – gesprekken met boeiende intellectuelen – werd zij populair bij de Vlaamse bovenlaag.

‘t Pallieterke: is Vlaanderen behept met navelstaarderij, en kent het daarom haast niks van uw geliefde Polen?

Alicja Gescinska: “Vlamingen zijn geen grotere navelstaarders dan Polen of andere nationaliteiten. Het is eigen aan veel groepen mensen om te denken dat ze het middelpunt van het universum zijn. Ik heb drie jaar in de VS gewoond en gewerkt, en ik moet zeggen dat het zeer verademend was een spreidstand tussen twee continenten te maken. Als ik dan zag om welke onnozelheden de media en de politici zich in België druk maakten, als was het een wereldzaak…”

Hoe vergelijkt u het Poolse nationalisme met het Vlaamse nationalisme? Hebben wij in verhouding weinig tot niks te lijden gehad van vervolging en discriminatie?

“Ik denk dat weinig Europese landen zoveel te lijden hebben gehad onder verdrukking door de buurlanden als Polen. Pools grondgebied is voortdurend gecontesteerd geweest. Van het eind van de 18de eeuw tot 1918 was het land zelfs volledig van de landkaart van Europa verdwenen. Die geschiedenis van verdrukking heeft voor een grote culturele opleving gezorgd in de 19de eeuw en heeft het patriottisme en de nationale trots doen groeien. Voor de Polen was vasthouden aan de eigen cultuur en taal de enige manier om nog te bestaan, als volk zonder land. Maar goed, om uw vraag te beantwoorden: vanuit historisch perspectief heeft Vlaanderen inderdaad veel minder te lijden gehad dan Polen. Maar de geschiedenis is geen wedstrijd betreffende wie het meeste kan lijden.”

Dit is een betalend artikel. Verder lezen? Neem dan een abonnement (klik hier) of koop ‘t Pallieterke in de dagbladhandel. Bent u al aangemeld, lees dan hier verder.


Tags assigned to this article:
Alicja GescinskaCommunismeFilosofie

Related Articles

Asielcrisis: ook een Vlaams probleem

Zoals we aan het zeggen waren toen er een schaduw over mijn oog viel… Pardon, dat was plagiaat, waarvoor excuus.

De geheimen van Steve Stevaert

Wordt er in de klassieke media in Vlaanderen nog aan echte journalistiek gedaan? Zelden. Een uitzondering was de reeks ‘de geheimen

De niet-bestaande genocide

De geschiedenis erkennen is tegenwoordig ook al een reden om bedreigd te worden, althans, als het gaat om de erkenning