Politici willen niet aanvaarden dat er een grens is aan het aantal vreemdelingen dat een land kan opnemen. Die gedachte alleen al is veel te xenofoob. Wij hebben het goed, wij zijn goed en wij doen goed, is het credo. Het almachtige blanke redderinstinct is niet in de vorige eeuw achtergebleven: iedereen rijk en veilig. Prima, maar als duizenden miljarden aan ontwikkelingssamenwerking tot niets hebben geleid, zouden de ogen toch geopend moeten worden, zou je denken. Onze mores zijn niet die van hen. En als water naar de zee dragen niet helpt, is de dijken neerhalen om hier een zee te creëren ook niet de oplossing. Maar laat het vooral aan politici over om feiten te negeren en eigen ideeën door te drammen.

Op geen enkele andere wijze is te verklaren waarom politici blind zijn voor oplossingen die de golf aan geweld op Europese bodem kunnen oplossen. Het begint klein met buurtje pesten, wordt groter met bommen plaatsen en eindigt dramatisch met politieke overgave. Vreemde mensen nemen vreemde waarden en normen met zich mee. Die zweren ze niet af zodra ze de grens over zijn. Zoals wij dat trouwens ook niet doen als we op vakantie gaan in vreemde landen. We passen ons tijdelijk aan (eten met de handen, lopen met een hoofddoek, en worden ons bewust van ons vrouw zijn en dus onze kwetsbaarheid), maar in het diepst van onze gedachten zijn en blijven we westerlingen die gelijkheid en vrijheid in onze genen hebben. Daarom gaan we ook weer terug naar huis, want we willen in onze eigen omgeving leven.

Het recht van de sterkste

Deze mensen vertrekken van huis zonder het besef dat alles anders is, laat staan dat ze zich daaraan moeten aanpassen. Hoe moeilijk is het toe te geven dat volksstammen vreemdelingen dat niet doen? Hoe moeilijk is het toe te geven dat zij aan hun eigen normen en waarden vasthouden? Dat hun definitie van vrijheid en gelijkheid anders is, en vooral voor mannen geldt? Dat het hun helemaal niet uitmaakt of ze inmiddels in Europa wonen, waar ze zich horen aan te passen? Aanpassen? Nergens voor nodig.

Wat volgt zijn spanningen die in het ergste geval uitmonden in geweld. En de golf van geweld die de krantenkoppen haalt, heeft een etnisch monopolie. Al jaren spelen import-Nederlanders de hoofdrol in “Opsporing Verzocht”, een tv-programma waarin misdaden aan de orde gesteld worden en waarbij met hulp van de kijkers criminelen worden opgespoord. Sinds een aantal jaren is een nieuwe vorm van geweld zichtbaar geworden. Er gaat in Europa geen dag voorbij of ergens berooft, verkracht of vermoordt een asielzoeker of ongewenste vreemdeling een meisje. Gewoon, omdat het kan. Omdat hún normen en waarden anders zijn. Dat een vrouw ‘nee’ zegt, is niet acceptabel.

Dat geweld niet normaal is, dringt niet tot hen door. Dat hen ‘rechten’ door ons toegekend worden, buiten ze uit. Dat onze rechtsregels beide kanten uitwerken, boeit hen niet. Het recht van de sterkste geldt, net als thuis. Bovendien zijn hun slachtoffers anderen. Niet van hun stam, niet van hun land, niet van hun soort, niet van hun geloof. Anderen. Daar worden slachtoffers ook op uitgekozen. Van oude vrouwtjes tot blonde meisjes, en in de optiek van de daders verdienen ze het.

Negeren is geen optie

Er zijn twee manieren om hiermee om te gaan, waarbij negeren de verkeerde manier is. Erkennen en er oplossingen voor aandragen, is de juiste. Maar voorkomen is de voor de hand liggende oplossing waar niemand in wil geloven. Voorkomen. Wat inhoudt dat vreemdelingen die we opnemen in Europa, moeten kunnen bijdragen. Kennismigranten: ja! Economische vluchtelingen: nee! Asielzoekers dienen gemonitord en begeleid. Illegalen dienen opgespoord en uitgezet. Geen genade voor terroristen in spe. En dat moskeeën broedplaatsen van terrorisme zijn, ‘weet’ iedere burger die geen politicus is. Mannen en vrouwen worden daar gebrainwasht. Moskeegangers worden aangespoord de westerse samenleving waarin ze zich bevinden af te zweren. In moskeeën worden geweld en islam verheerlijkt, en worden vrouwen op hun plek gezet. En van daaruit worden terroristische acties gefinancierd en voorbereid.

Kan iemand uitleggen wat hier de winst van is voor onze samenleving? Wat is de winst voor Europa, een continent dat miljoenen vreemdelingen telt die zich wél aangepast hebben, die zelf slachtoffer waren van etnisch geweld en daarvoor gevlucht zijn, en die wél vreedzaam willen samenleven? Waarom schofferen onze politici die mensen, die net als wij vrijheid en veiligheid willen? Waarom wordt ruimte gegeven aan de criminele soort die maar op één ding uit is: onze onderwerping?