Sinds eind december 2017 heeft Oostenrijk een rechtse regering, met een coalitie van ÖVP en FPÖ. De Standaard omschrijft de ÖVP als conservatief, en de FPÖ als rechtsconservatief. In Italië is sinds 1 juni 2018 een regering aan de macht met de rechtse partij Lega als een van de coalitiepartners.

Sinds vorige week is er in Andalusië (de grootste regio in Spanje) een coalitie met 3 partijen: de PP, Ciudadanos en Vox. Deze laatste partij wordt omschreven als “extreemrechts” en kwam op 2 december jl uit het niets opduiken in het Andalusische parlement, van 0 ineens naar 12 zitjes. Na 36 jaar kwam er in Andalusië een einde aan de macht van de socialistische partij die naar de oppositie verwezen werd.

In Frankrijk zijn er ondertussen in 11 gemeenten FN-burgemeesters aan de macht. Op 1 januari 2019 legde Jair Bolsonaro de eed af als president van Brazilië, het grootste land van Zuid-Amerika. Bolsonaro wordt steevast door onze media omschreven als “extreemrechts”. In Hongarije en Zwitserland zitten radicaal-rechtse partijen mee aan de knoppen van de macht.

Wat hebben deze landen gemeen? Wel, er geldt geen cordon sanitaire en radicaalrechts mag mee in het bestuur zetelen. Wat een verschil met ons land dat waar het cordon sanitaire strikt wordt toegepast. Terwijl het cordon politiek gezien zelfs niet bestaat. Het cordon sanitaire was een protocol dat in november 1992 werd afgesproken om het Vlaams Blok uit te sluiten van de macht. Rechtstreekse aanleiding was het 70-puntenplan van Filip de Winter.

Ondertussen werd het Vlaams Blok ontbonden en ontstond het Vlaams Belang met een nieuw partijprogramma. Daarbij werd ook afstand genomen van dat omstreden 70-puntenplan.

Wat in Ninove kan, kan in heel Vlaanderen

In 2016 maakte de UGent een studie bij 3.500 leden van N-VA, CD&V, Open Vld, Groen en sp.a. Uit die studie bleek dat bijna 80 procent van de N-VA-leden tegen het cordon sanitair was. Bij Open Vld bleek er ook een meerderheid van de leden tegen te zijn en bij CD&V ongeveer de helft.

Als je die cijfers vertaalt naar de stemgerechtigden in Vlaanderen en de krachtverhoudingen van de partijen in rekening brengt, dan kun je niet anders besluiten dan dat een grote meerderheid van de bevolking tegen het cordon sanitaire is.

Alleen willen onze “democratische” (sic) politici dat niet inzien. Vandaag voelt 40 procent van de bevolking zich uitgesloten in Ninove. Wat vandaag in Ninove kan, is morgen of overmorgen ook mogelijk in gans Vlaanderen. Kijk naar Italië, Oostenrijk, Brazilië,…

Wat heb ik medelijden met alle zogenaamde ‘verbinders’ die ondertussen wel stelstelmatig 10 à 15 procent (ooit 24 %) van de bevolking monddood maken. Ooit komt de weerbots.