Peter de Roover, N-VA-fractievoorzitter, zal op 26 mei niet meer vooraan op de lijst staan voor de Kamer. Hij gaat de lijst duwen. Vreemd op het eerste gezicht. Hoewel… Binnen N-VA zijn zware verschuivingen aan de gang en wie wat oplet, merkt dat de belangrijkste kanonnen op de meest strategische plaatsen worden gezet.

Peter kan natuurlijk opnieuw verkozen worden vanop de lijstduwerplaats, maar dat is niet voor honderd procent gegarandeerd. Stemmen zijn in onze oren komen fluisteren dat hij zich zou voorbereiden op het voorzitterschap, in opvolging van de nieuwe Vlaamse minister-president, die nog even burgemeester van Antwerpen zal zijn. Theo Francken zou immers geen optie meer zijn voor het voorzitterschap, omdat hij geen rust brengend persoon is. Hij komt allicht weer in de politieke vuurlijn terecht.

De Roover is taalvaardig en spitsvondig, blijft kalm tijdens lastige interviews en komt dan vaak ironisch, cynisch en ook cryptisch uit de hoek. Als fractievoorzitter en als woordvoerder tijdens het Marrakesh-spektakel zou hij intern heel veel krediet en geloofwaardigheid hebben gewonnen, zeker omdat De Wever nooit heeft moeten ingrijpen. In die zin is hij een alter ego van de grote leider en voorbestemd tot grootse voorzittersdaden.