Afgelopen week legde Nicolás Maduro opnieuw de eed af als president van Venezuela. In tegenstelling tot de eedaflegging van zijn collega Jair Bolsonaro in Brazilië, een week eerder, gingen de media deze keer niet in overdrive. Geen protesten in Brussel, en al zeker geen manifestanten die hun ongerustheid over de situatie in hun thuisland eens ferm mochten komen ventileren.

Wel kritiek van politici uit andere landen, die bijvoorbeeld ervoor pleiten de democratie in Venezuela te herstellen via sancties, of wanneer het helemaal de spuigaten uit zou lopen via een militaire tussenkomst. Maar Nicolás Maduro omstreden noemen, dat deden de media niet.

Tekenend voor de hypocrisie van de media was de ‘analyse’ van een zekere Mattias Tuyls op de webstek van de VRT. Zo omschrijft hij Nicolás Maduro wel als een “autocraat,” maar houdt hij zich op de vlakte wat diens verkiezing betreft. Ja, misschien zijn “veel” van de Venezolanen niet bepaald opgezet met Maduro als president, maar, onderstreept Mattias Tuyls nadrukkelijk, “een deel van de armste Venezolanen staat nog altijd pal achter de socialistische regeringspartij”.

O ja, in tegenstelling tot in Brazilië zijn de verkiezingen in Venezuela niet correct verlopen. Pardon, “twijfelen veel mensen” aan het correcte verloop van die verkiezingen, zoals Mattias Tuyls het verwoordt. Niet helemaal hetzelfde, maar zoals hij meteen aanstipt: “Dat is geen goede zaak.” Waarvoor niet? Het antwoord: “voor de legitimiteit van Maduro als president”. U leest dat goed: Mattias heeft er niet zozeer problemen mee dat de verkiezingen vervalst zouden zijn, maar wel dat sommige mensen dat denken, en dat dat knaagt aan de legitimiteit van Maduro als president.

Nogmaals, volgens de VRT is het probleem in Brazilië dat Jair Bolsonaro omstreden is, hoewel niemand twijfelt aan het correcte verloop van de verkiezingen. In Venezuela is het probleem dat sommigen durven twijfelen aan de rechtmatigheid van de verkiezing van Nicolás Maduro, hoewel er geen twijfel over bestaat dat die verkiezingen gemanipuleerd werden.

Socialisten zwartmaken

Wat volgens Mattias Tuyls ook een probleem is voor Venezuela: “enkele nieuwe boze buren”. De ene buur is Colombia, waar de rechts-conservatieve (vreselijk, hé) president Iván Duque Márquez nu de dienst uitmaakt. De andere is uiteraard Brazilië, met de ‘extreemrechtse’ Jair Bolsonaro aan het hoofd. Stel je voor, Bolsonaro bestond het zelfs tijdens zijn verkiezingscampagne Venezuela te gebruiken als afschrikkingsmiddel, om zijn socialistische tegenstanders zwart te maken. Foei! Maar het is wel merkwaardig dat dat kan: socialisten zwartmaken door te verwijzen naar de economie van een buurland waar socialisten al jaren de plak zwaaien. Jammer dat Mattias Tuyls daar toch niet even dieper op inging.

Maar laat dit duidelijk zijn: Nicolás Maduro krijgt in het artikel het verwijt ‘extreemlinks’ niet toegegooid. En hij krijgt ook niet voor de voeten geworpen dat hij zowat alle regeringskritische media heeft laten sluiten, ofwel het land heeft uitgejaagd, bovenop het gesjoemel bij verkiezingen en de economische puinhoop die hij heeft veroorzaakt. Neen, het probleem is dat twee buurlanden van Venezuela rechtse, ja, zelfs extreemrechtse regeringsleiders hebben.

Ziedaar de analyse over de eedaflegging van Nicolás Maduro, met uw belastingcentjes klaargemaakt en voor u opgediend door de openbare omroep. De openbare omroep die er prat op gaat in haar berichtgeving volkomen neutraal en objectief te zijn.