Een bizarre situatie vorige week in Genk… Duizenden leerlingen werden op de klimaatmars verwacht, maar op het Atlas College en het Lyceum waren er leerlingen die daar geen zin in hadden. Als argument stelden ze dat als je betoogt, je achter de eisen of het thema moet staan en niet omdat je tot betogen verplicht wordt.

De leerlingen kregen van de directie namelijk te horen dat ze mee moésten betogen. Die leerlingen gingen dus staken tégen de betoging, maar de directie vond dat dat… spijbelen was: “De klimaatmars is een schoolactiviteit, net als een sportdag of een culturele uitstap.”

Wie niet mee wou en daar een goede reden voor had, moest op school zijn. Jongeren die weigeren te spijbelen voor het klimaat worden aanzien als spijbelaars, en de echt spijbelende jongeren zijn op schooluitstap en zijn dus… geen spijbelaars. Met andere woorden: wie wil staken voor iets anders dan het klimaat, is een spijbelaar. Rare logica. Gerolf Annemans (VB) vatte die hersenkronkel erg gevat samen met een doordenkertje: “Zij die niet spijbelen worden gestraft wegens spijbelen. Want spijbelaars volgen het leerprogramma.” Hoe zou het verder met de vrije meningsuiting op die scholen zijn?