Officieel zijn de plooien tussen de CDU en de Beierse CSU gladgestreken, maar dat is slechts schijn. De conflicten over asiel en immigratie blijven onderhuids de verhoudingen verzieken. En soms komt dat aan de oppervlakte. Bijvoorbeeld door de kritiek van de CSU’er Carsten Linneman.

Hij behoort niet tot de partijtop, maar hij is ook geen kleine garnaal. Hij zit al voor de derde keer in de Bundestag, hij is voorzitter van de invloedrijke Mittelstands- und Wirtschaftsvereinigung en plaatsvervangend voorzitter van de CDU/CSU-fractie in de Bundestag. Linneman hekelt het voorstel van het nieuwe CDU-opperhoofd Annegret Kramp-Karrenbauer om “workshops” over immigratie te organiseren. Hij meent dat een zo ernstig probleem niet op zo’n amateuristische manier benaderd mag worden. Hij pleit ervoor het aantal migrantenkinderen per klas in het lager onderwijs te beperken tot dertig procent en hij wil kinderen die onvoldoende Duits kennen verplichten “Vorschule” te volgen.

Hij waarschuwt ook voor de steeds verder om zich heen grijpende radicalisering. In die context noemde hij twee alarmerende cijfers: het aantal salafisten in Duitsland is in acht jaar tijd verdrievoudigd, en het aantal islamisten dat een gevaar vormt voor de openbare veiligheid is in drie jaar tijd verdubbeld. Linneman eist strenge maatregelen tegen buitenlandse predikers: visumplicht, kennis van het Duits en een voorafgaand veiligheidsonderzoek. “Het kan toch niet dat we in Duitsland tweeduizend imams hebben die niet of nauwelijks Duits kennen?”

Als knieval voor de waanideeën over gelijkheid en non-discriminatie voegde hij eraan toe dat die maatregel ook voor katholieke priesters zou moeten gelden. Alsof er ook ondergrondse katholieke terreurbewegingen bestaan, gesteund door katholieke dictaturen… Maar zo werken de politiek correcte én de juridische logica altijd: men neemt niet alleen maatregelen tegen religieuze groepen die terreur en geweld plegen, maar ook tegen alle andere. Het politieke equivalent van een tapijtbombardement dat zonder onderscheid des persoons burgers en militairen doodt…

Verzachtende omstandigheid

Linneman eist ook dat in het strafrecht de zogenaamde “Kulturrabatt“ afgeschaft wordt. Letterlijk vertaald betekent dit woord zoiets als “culturele korting”. De “Kulturrabatt” laat rechters toe de culturele achtergrond van de dader als een verzachtende omstandigheid te beschouwen bij het uitspreken van een straf. Terzijde, de “Kulturrabatt” wordt officieus ook toegepast in landen waar het begrip niet formeel in de rechtsspraak is vastgelegd. In de meeste Europese landen worden ouders streng gestraft als zij hun minderjarige kinderen aanzetten tot misdaden, of hen als medeplichtigen laten opdraven, maar bij zigeuners wordt die praktijk gedoogd. Zij worden er vrijwel nooit voor gestraft als ze hun kinderen uit stelen sturen of opleiden tot zakkenrollers.

De “Kulturrabatt” werd ingeroepen om de straf te verlichten van een Afghaan die zijn zwangere vriendin met messteken had afgemaakt omdat zij geen abortus wilde plegen. Hij zou “wegens zijn culturele en religieuze achtergrond voor een dilemma gestaan hebben”. Een ander voorbeeld dateert van november 2016. Toen hakte de Tsjetsjeen Rashid D. in zijn huis negentien keer op zijn echtgenote in, maar zij bleef hardnekkig leven. Hij gooide haar uit het venster, maar ze overleefde ook dat en ze vluchtte zelfs nog weg. Rashid achtervolgde de vrouw en sneed haar in het openbaar de keel over. Toch werd hij dankzij de “Kulturrabatt” slechts vervolgd wegens doodslag, niet wegens moord.

Sluipende sharia

De “Kulturrabatt” is diepgeworteld in het Duitse rechtssysteem. Het Bundesgerichtshof creëerde in 2004 een gevaarlijk precedent met een vonnis over eremoorden. Het Hof stelde toen dat een mildere bestraffing toegelaten is als de dader nog zo sterk in zijn culturele waardeoordelen verworteld zit, dat hij zich er niet van bewust is dat zijn daden strijdig zijn met het Duitse recht. Bedoelen de rechters dan dat moslims nog zo primitief zijn dat ze niet beseffen dat het vermoorden van een zwangere vrouw niet mag? Of dat ze hun eigen dochters niet mogen afmaken als die een ongewenst seksueel contact hebben gehad en daardoor de “eer” van de familie hebben geschaad? De snelste manier om hen de Duitse waarden ter zake in te prenten, is natuurlijk een snelle en strenge bestraffing. Als men enkele afschrikwekkende voorbeelden stelt, zal dat snel de ronde doen, zelfs tot buiten de grenzen.

Soms komt de kritiek op de “Kulturrabatt” uit onverwachte hoek. Een verkozene van de CDU in Hessen reageerde vlijmscherp op die pro-islamitische klassenjustitie: “Het zijn juist zulke vonnissen die de weg vrijmaken voor het uitoefenen van een parallelle justitie en voor een sluipende invoering van de sharia. Het is de capitulatie van onze rechtsstaat voor een buitenlandse rechtscultuur. Dat kan niet en dat mag niet. Voor vrouwen is dit soort rechtsspraak een enorme stap achteruit. Wie een eremoord pleegt […] valt niet alleen mensen aan, maar ook de vrijheden en de democratische rechtsordening van de Bondsrepubliek Duitsland.” De CDU’er die dat zei, is de Turk Ismail Tipi, die dapperder is en meer gezond verstand heeft dan vele “gewone” christendemocraten. Daarmee ligt de lat natuurlijk heel laag. In een partij vol weekdieren is iemand met een beetje ruggengraat als vanzelf koning.