Vorige week berichtte VRT NWS dat de stad Antwerpen voor het eerst meer inwoners telt met een migratieachtergrond dan zonder. “Een historisch kantelpunt”, noemde VRT het zelf. Begin vorig jaar werd reeds gemeld dat circa 75 procent van de Antwerpse kinderen jonger dan 10 jaar van allochtone afkomst is.

Zulke demografische cijfers en prognoses halen regelmatig het nieuws en kunnen bij de mensen meestal op veel aandacht rekenen. Zowat iedereen voelt aan dat die cijfers zeer bepalend zijn voor onze maatschappij, dat demografie bepalend is voor hoe een land eruit ziet, en dat mensen geen inwisselbare stukken zijn die men zomaar in eender welk systeem of in eender welke maatschappij kan inpassen zonder dat systeem of die maatschappij wezenlijk te veranderen.

De gemiddelde Vlaming beseft niet alleen dat zulke demografische cijfers belangrijk zijn, hij ervaart demografische verschuivingen zoals deze in Antwerpen ook als erg onrustwekkend en negatief. Dat geldt niet enkel voor de meer Vlaamsgezinde en patriottische Vlaming. Ook de Vlamingen die termen als ‘diversiteit’ of ‘multiculturalisme’ eerder positief associëren, worden ongemakkelijk van zulke demografische trends. Want bij ‘diversiteit’ denken ze bijvoorbeeld aan de verschillende keukens, aan hun vriendelijke allochtone buurman of collega op het werk, of aan de verscheidenheid aan culturele gebruiken en gewoontes, die – tot op een zekere hoogte – ook een zekere charme kunnen hebben. Ze denken daarbij echter zeker niet aan de totale demografische vervanging van de inheemse Vlaming.

De vervanging van de inheemse Vlaming

Maar zoals het geval is inzake veel thema’s aangaande identiteit, demografie en migratie, vindt die gemiddelde Vlaming betreffende die bekommernissen noch steun in de media, noch in de politiek. Het verhaal dat daar gebracht wordt, is immers voorspelbaar eenzijdig: de demografische vervanging ten nadele van de inheemse Vlaming is ofwel irrelevant, ofwel zelfs iets dat men zou moeten toejuichen.

Wanneer men probeert de betreffende vervanging als irrelevant af te doen, gebruikt men typisch praatjes à la “We zijn toch allemaal Vlamingen. We zijn toch allemaal hetzelfde. We mogen geen opdelingen maken op basis van afkomst, religie of huidskleur!” En hoewel sowieso geen redelijk persoon akkoord zou gaan met de kern van de stelling dat demografie totaal irrelevant is, zou ik met zulke praatjes minder problemen hebben indien ze enigszins gemeend en oprecht zouden zijn, en indien men ze eerlijk en consequent over de gehele lijn zou toepassen; maar dat doet men uiteraard niet. Want in de praktijk is dit een hoogst hypocriet schouwspel waarbij men deze criteria en principes enkel toepast wanneer zulks nadelig is voor de inheemse Vlaming. Maar zodra de inheemse Vlaming zich er zelf op beroept, dan wijst men diezelfde criteria en principes af en portretteert men ze als ‘racistisch’ en ‘xenofoob’.

Want bedenk maar hoe vaak men er zich niet over beklaagt dat de ene of de andere instelling of organisatie onvoldoende ‘divers’ is (lees: te weinig mensen van allochtone origine bevat). Dat bijvoorbeeld een of ander politiekorps of studierichting ‘te wit’ is, of dat aan de loketten van een of ander stadhuis te weinig vrouwen met hoofddoek werken. Waar is dan dat principe dat “wij toch allemaal Vlamingen zijn,” en “dat we geen opdelingen mogen maken op basis van afkomst” gebleven?

Demografie oprecht en open bespreken

Nog erger wordt het wanneer men de demografische vervanging van de inheemse Vlaming op een of andere manier actief toejuicht. Denk bijvoorbeeld aan Herman De Croo, die triomfantelijk tweette: “Binnen twee generaties is de burgemeester van Antwerpen Turks, Marokkaans of zwart. Bye bye meneer De Wever!” De vervanging van de inheemse Vlaming wordt in die zin zowaar een manier om de politieke tegenstander een loer te draaien, hoe ongelofelijk het ook mag klinken. Wat men in zulke gevallen – wanneer de maskers eventjes slippen – zeker moet opmerken, is dat ook de niet-Vlaamsgezinde zijde van het politieke spectrum zich zeer goed bewust is van het feit dat demografie een bepalende factor is op maatschappelijk en politiek vlak en dus helemaal niet irrelevant.

Laat ons ophouden met al die hypocrisie, lafheid en huichelarij, en laat ons thema’s zoals demografie eindelijk oprecht en open bespreken, zonder taboes. En moge dan degene met de beste inhoudelijke argumenten winnen.