In 2016 bezorgde Donald Trump de traditionele media de zwaarste uppercut die ze in jaren te verwerken kregen: nadat alle ‘experten’ en ‘journalisten’ getoeterd hadden dat Trump die verkiezing NOOIT kon winnen, veegde hij eerst zijn Republikeinse concurrenten en daarna de Democratische presidentskandidaat ‘Crooked Hillary’ weg.

Heel even leidde dat bij enkele journalisten tot zelfonderzoek, maar enkele dagen later maakte men de eigen onkunde zo mogelijk nog groter door het grootste ‘fake news’ aller tijden te lanceren: de overwinning van Trump op Clinton kon enkel te wijten zijn aan een complot, opgezet in de Trump Tower, met de klassieke Amerikaanse vijand: de boze Russen.

Deze week heeft een grondig onderzoek door het Amerikaanse gerecht het eindoordeel geveld: er is géén complot geweest tussen Trump en de Russen. Het was van bij het begin, zoals door rechtse waarnemers moedig is volgehouden, een ‘broodje aap’, uitsluitend ingegeven door de linkse frustratie betreffende de verkiezingsnederlaag.

Nu het oordeel geveld is, is het weer het geschikte moment om in herinnering te brengen hoe de ‘Vlaamse kwaliteitspers’ de Vlamingen over die zaak ‘geïnformeerd’ heeft. We brengen u graag de top 3 van de grootste gebakken luchtverkopers.

Op 3: De Standaard

Op een eervolle derde plaats, De Standaard, Corry Hancké, 12 juli 2017: “Advocaten wijzen erop dat Trump geweten moest hebben dat de vertrouwelijke info, afkomstig van een Russische bron, via spionage was verkregen. Dat hij op zo’n dubieus voorstel is ingegaan, kan hem duur komen te staan. (…) Een jurist die het Witte Huis adviseerde ten tijde van George W. Bush (toch ook een Republikein) tweette: ‘Dit is verraad. Ten tijde van Bush zouden we hem al hebben opgepakt voor ondervraging.’”

Ann-Sofie Dekeyser in De Standaard, 19 februari 2018: ‘Poetins kok’, trollen en valse Amerikanen: “Dat vaststaat dat Russen de Amerikaanse verkiezingen probeerden te saboteren, verbaast niemand nog. De schaal waarop wel. (…) Drie jaar lang duurde het uitgekiende complot om politieke onrust te voeden, Clintons campagne te beschadigen en de kandidatuur van Trump te steunen. Rest de vraag of deze operatie erin is geslaagd de kiesresultaten te beïnvloeden. Zoiets is bijzonder moeilijk te bewijzen. Hoe kan je achterhalen wat het resultaat zou zijn geweest zonder Russische inmenging? Maar het is wel duidelijk dat de Russen erin zijn geslaagd een groot ‘publiek’ aan te spreken. Alleen al op Facebook zouden ze met hun frauduleuze posts 126 miljoen Amerikanen hebben bereikt. En het is een feit dat de overwinning van Trump nipt was. De Russische operatie richtte zich uitdrukkelijk op de ‘purple states’, staten waar zowel de Democratische als de Republikeinse kandidaat een stevige achterban heeft zonder duidelijke meerderheid. Het zijn die staten die in de uitkomst doorslaggevend zijn geweest.”

Op 2: De Tijd

Op de tweede plaats van de onzin, De Tijd. Jan van Hessche, 3 februari 2018, in een stuk zowaar getiteld ‘Nieuwsanalyse’: “De Russische inmenging in de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016 leest stilaan als een labyrintische spionagethriller én een handboek in politieke oorlogsvoering. De Amerikaanse inlichtingendiensten achten het bewezen dat hun Russische collega’s destijds de mails van de Democratische kandidate Hillary Clinton hebben gehackt en gelekt en zo haar presidentiële aspiraties hebben genekt. Dat er banden waren tussen Moskou en de Republikein Trump lijkt ook zeker. (…) De Democraten en ook een aantal gematigde Republikeinen betichten Trump van een stilaan nixoniaanse dimensies aannemende paranoia, een paranoia die luidkeels gedeeld wordt door zijn rechtse huiszender Fox News.”

En de winnaar is … De Morgen

Maar de eerste plaats gaat, zoals verwacht, naar De Morgen, de krant van de rotte vis, excuseer, de zalm. Michael Persoons in De Morgen van 6 augustus 2018: “De druppelsgewijze bekentenissen passen in de juridische strategie van Trump: hij ontkent zolang het kan, en bekent zodra het moet. Zijn waarheid is tijdelijk: een web van ontkenningen en verzinsels dat wordt gesponnen rond de feiten die niet te negeren zijn. Dat doet hij met de afkoopsommen van zijn minnaressen, dat doet hij met de Russische ontmoeting in Trump Tower. Niemand weet of zijn nieuwste verhaal ook het laatste verhaal is.”

Nog eens Michael Persoons in De Morgen van 23 augustus 2018: “Nadat veel conservatieven eerder goed bleken te kunnen manoeuvreren in een moreel grijs gebied (en een liegende, hatelijke, pussy-graaiende president best overkomelijk vonden), lijken ze nu ook de strafrechtelijke misstappen van de president te kunnen relativeren.”

Excuses zijn op hun plaats

Strafrechtelijke misstappen, verzinsels, paranoia, inmenging, spionage, verraad: heel die opgeblazen ballon van fake news is dus met een luide knal uit elkaar gespat. Zullen de Vlaamse lezers van De Morgen, De Tijd, De Standaard excuses krijgen op de voorpagina? Natuurlijk niet. Zou het dan tenminste geen goed idee zijn dat de Commissie Media van het Vlaams Parlement zich buigt over de vraag waarom nog honderden miljoenen euro’s belastinggeld moeten verspild worden om de gedrukte kranten overeind te houden, ondanks hun almaar slinkende lezersaantallen. Want het argument is steeds ‘een kwaliteitspers in stand houden’. Maar als de gedrukte waarheid al twee jaar enkel in ‘t Pallieterke te vinden is, en de leugen hardnekkig twee jaar lang wordt gepromoot door de gedrukte dagbladen, waar is dan anno 2019 de ‘kwaliteitspers’ te vinden?