Kent u de prachtige duinen aan onze Vlaamse kust? Zo ergens tussen Oostduinkerke en Nieuwpoort vindt u er een waterplas. Herdoopt tot de Loones-vijver, althans door mijn vader, “pépézee”. Met onze kindjes en de hond trekt hij er geregeld naartoe. Binnenkort opnieuw om dikkopjes te vangen, kikkervisjes. Op de vensterbank in Tuurtjes kamer staat al weken zijn zelfgeknutselde aquarium, nu al dromend om straks misschien een salamander in zijn netje te vinden. Al hebben onze pagadders het liever over die ‘malle Sanders’.

Samen met en in de natuur, het idyllische leven aan onze Vlaamse kust. In hoge mate ook de geïdealiseerde mijmering over een zorgeloos en al vervlogen kinderleven, ik zal het graag toegeven. Het is één van de redenen waarom we met ons gezin, na jaren in en rond Brussel te zijn blijven hangen, terugkeerden. Naar ons geboortedorp, waar we thuis zijn, midden de duinen die jaren geleden gelukkig werden beschermd door het Duinendecreet, mee dankzij die “pépézee”. Onze kindjes nog te jong om dat te beseffen, maar op de perfecte leeftijd om avontuurlijk van hun natuurlijke speelwereld te genieten.

Ons nationalisme zal ecologisch zijn, of het zal niet zijn. Ook ik kreeg het indertijd spelenderwijs ingeprogrammeerd. Elke nationalist is een ecologist, of zou dat moeten zijn. Wie zijn cultuur, taal, identiteit koestert, koestert toch ook de leefomgeving waarin onze Vlamingen opgroeien, spelen, werken, leven? Wanneer teveel fijn stof in de lucht hangt, zijn het Vlamingen die ziek worden. Wanneer onze straten overstromen, staan Vlaamse huizen blank. Wanneer er te weinig speelbossen zijn, zitten onze kinderen binnen thuis.

Groene kwelgeesten

En de spiegel zou ook moeten gelden, of dat zou je toch denken. Hoe kan je ons milieu verheerlijken, zonder tegelijk ook onze identiteit te beschermen? Wat kunnen ecologisten anders zijn dan Vlaams-nationalisten? Sadisten, zo blijkt in Vlaanderen helaas al te vaak. Groene politici die er plezier in lijken te scheppen hun eigen medeburgers te kwellen. Denken zij echt dat ze zo het draagvlak voor hun project kunnen versterken?

Wanneer ik ze voor ‘t eerst ontmoette, die Groene kwelgeesten? In mijn kinderjaren. De duinen werden afgezet met palen en prikkeldraad. Ons speelterrein lag plots aan die onbereikbare overkant. De boodschap? Beschermen kan enkel als we niet delen, als kinderen er niet kunnen ravotten. Of zo voelde dat voor mij toch aan. Vandaag geldt hetzelfde in openbare bossen in Vlaanderen; ook daar ben je enkel welkom op de afgebakende wegen of in speelzones. Waarom kan dat niet net andersom? Kan spelen daar niet overal, behalve op die stukjes waar de natuur te kwetsbaar is? Natuur moet je kunnen beleven.

Beleven of belerend?

Op elke tocht erger ik me nog altijd aan die vele hekkens en hangsloten die onze natuurbeleving vaak te sterk indammen. Het Groene vingertje is dan ook niet discreet, maar belerend tot op de laatste centimeter. Kan die prikkeldraad niet minstens iets verder worden geplaatst, onzichtbaar vanaf strand, straat of wandelpad? Geef ons dan minstens de illusie van vrijheid. Neen, uw wandelgang zal tot de kleinste millimeter worden beknot. Gevangen in onze natuur.

Dat er ingegrepen moet worden wanneer hardnekkig zwerfvuil wordt gedumpt, natuurlijk. Dat een rem nodig is op onze bouwwoede, evident. Dat energie best zo groen mogelijk is, zeker. Maar draagvlak versterk je niet door enkel het arsenaal van verbodsborden en belastingen te versterken. En bereik je niet door mensen tegen elkaar op te zetten. Waarom verkettert Groen onze boeren? Alsof zij niet van hun land en hun dieren houden. Waarom wakkert Groen de afgunst aan tegen mensen die hard werken en daarvan de vruchten plukken? Alsof de Groene toverhoed zo goedkope elektrische wagens en energieneutrale woningen zal brengen voor wie het minder heeft. Waarom komt Groen met voorstellen die onze economie ondergraven, zogezegd om meer ecologie te brengen?

Met Groen ons blauw betalen

Moet u veel de baan op? Groen popelt om u te belasten. Wie een salariswagen heeft, moet die inleveren, een loonverlies van 6.000 euro per jaar. Ook uw tankkaart bent u kwijt. Rijdt u niet met een bedrijfswagen? Ook u zal dokken. De bestaande verkeersfiscaliteit, goed voor 1,5 miljard euro, wil men vervangen door een Groene kilometerheffing die 2,6 miljard euro moet opbrengen, 1,1 miljard éxtra belastingen dus. En verwarmt u, net als 600.000 andere gezinnen, met een stookolieketel? Uw factuur wordt minstens 400 euro duurder. Geen taxshift, maar een taxlift dus. Niet toevallig spreekt Groen van haar #paKt2030. Met de k van afpakken.

Dat u zich niet alleen groen zal ergeren, maar ook blauw zal betalen, daar zorgt Open Vld wel voor. Gascentrales zijn het nieuwe liberale geloof. Alles om kernenergie tegen 2025 te bannen. Dat die gascentrales komen met een kostprijs tot 13 miljard euro, werd lang door Franstalig energieminister Marghem verzwegen. Vandaag leest u dit open en bloot op de website van de VRT. Een nieuwe Turteltaks staat ons zo te wachten, zelfs drie keer zo hoog. Met de Turteltaks zou elk gezin 100 euro betalen, 5 jaar lang. Voor de gascentrales is dat 100 euro, niet 5 maar 15 jaar lang. 1.500 euro omdat elke rationaliteit in het kernenergiedebat met een blauwe wind is vervlogen.

Gelukkig staat Groen Europarlementslid Bart Staes klaar met de geldpers. Euro’s gratis bijdrukken, ongebreideld schulden opbouwen, is de nieuwe geloofsbelijdenis. Klinkt eenvoudig en leuk, maar het klopt natuurlijk niet. Of denkt iemand echt dat die schulden nooit zullen moeten worden terugbetaald? We weten allemaal beter.

Ons Vlaamse land

Binnenkort ga ik mee dikkopjes vangen met de kindjes, hun ontzag voor onze natuur aanwakkeren.

En om hun zin voor burgerschap en verantwoordelijkheid te versterken, gaan we dit weekend samen op pad om zwerfvuil te ruimen tijdens de jaarlijks Beach Clean Cup. Een mooie weekendactie is dat, ook voor spijbelende jongeren. Zodat zij niet langer hun plaats vinden op de Brusselse straten op donderdag, maar wel op de schoolbanken. Om er tijdens de lessen economie de Groene riedels te leren doorprikken, en uit te groeien tot ingenieurs, technici en experten die met hun innovaties niet alleen ons Vlaamse land, maar de ganse wereld groen-rechtser kunnen kleuren.

Sander Loones
N-VA lijsttrekker West-Vlaanderen