De jongste maanden is het station van Brussel-Noord en de buurt errond opnieuw verworden tot een bijzonder treurige plek. In de zijbeuk van het station kamperen grote groepen allochtonen. De meeste pendelaars vermijden deze zijgang. Een normaal mens heeft er inderdaad niets verloren. Toch ging ikzelf afgelopen week op wandeling door het Noordstation. Wie wil weten hoe de hel er ongeveer moet uitzien, krijgt in Brussel een mooie voorafspiegeling.

Wat opvalt, is dat uitsluitend jonge mannen in het station zijn neergestreken. ’s Ochtends heel vroeg zijn de migranten al aan het bier. Ze zijn druk in de weer met spelletjes op hun dure gsm’s. Een andere vaststelling doet mijn wenkbrauwen fronsen. Warempel, een buitengewoon groot aantal van deze zogenaamde asielzoekers draagt speciale Nike Air sportschoenen. Niet zomaar versleten paren uit tweedehandswinkels, wel gloednieuwe, dure uitgaves. Deze migranten dragen de schoenen die ik al geruime tijd zocht, maar nergens kon vinden. Speciale Nike Air Classic schoenen die nagenoeg niet meer te koop zijn in Vlaamse schoenwinkels. Wel kunnen deze schoenen nog online als speciale, gepersonaliseerde uitgave besteld worden, vertelde mij een Nederlandse vriend. Prijskaartje? We spreken over schoenen die gemiddeld zo’n 230 euro kosten.

Met zijn allen bedrogen

Ik vraag mij af hoe linkse Gutmenschen het schouwtoneel in Brussel-Noord zouden beoordelen. Zouden zij zichzelf blijven wijsmaken dat het hier gaat om stuk voor stuk straatarme asielzoekers, voor dood en verderf op de vlucht? Zouden zij zich niet afvragen waar de vrouwen en kinderen van al die mannen zijn gebleven? Achtergelaten aan het oorlogsfront? Wat voor een vader of echtgenoot ben je dan?

Door de migratiecrisis zoveel mogelijk weg te stoppen – zoals letterlijk gebeurt in een zijbeuk van Brussel-Noord -, maken veel burgers en politici zichzelf wijs dat de problemen allemaal wel meevallen. Dat het allemaal wel beheersbaar blijft. Dat de sociale zekerheid de toestroom wel aankan. Mijn gedachten dwalen naar het jaar 2050. Ik vraag mij af hoe grote groepen Vlamingen zullen reageren, wanneer de sociale zekerheid grotendeels ingestort zal blijken te zijn en hoogwaardige gezondheidszorg enkel weggelegd zal zijn voor wie het geluk had een rist private verzekeringen af te sluiten. We worden met zijn allen bedrogen waar we bijstaan.