Jaarlijks geeft de Waalse overheid meer dan een miljard euro uit aan allerlei gesubsidieerde banen in de overheid en de non-profitsector. Het gros wordt binnengeharkt door aan de PS gelieerde organen en vzw’s.

De arbeidsmarkt mag dan op volle toeren draaien, de Waalse werkloosheidscijfers liggen nog altijd hoog. 10 procent van de Waalse beroepsbevolking heeft geen job. Daarnaast zijn er tal van inactieven die zich niet eens aanbieden op de arbeidsmarkt: 35 procent van de Walen op arbeidsleeftijd. Een groot verschil met Vlaanderen, waar de inactiviteit met 27 procent hoog is, maar een stuk lager dan in Wallonië. Verder valt de lage Vlaamse werkloosheidsgraad op: rond 4,5 procent.

Met die cijfers voor ogen, zou elk rationeel denkend mens besluiten dat jobcreatie dé prioriteit moet zijn van de Waalse regering. Eén van de kanalen is het toekennen van jobsubsidies aan bedrijven om zo moeilijk te plaatsen mensen aan te werven. Wanneer ze dan enige ervaring hebben opgedaan, kunnen ze op termijn in het normale arbeidscircuit terechtkomen.

Politieke zelfbediening

Maar dat is theorie. Er bestaan in Wallonië inderdaad tal van jobsubsidies. Deze APE’s (aides à l’emploi) worden ook toegekend. Het gaat om in totaal 1 miljard euro subsidies. Niet weinig, als we weten dat het totale budget van de Waalse regering 14 miljard euro bedraagt. Maar het geld gaat in eerste instantie naar instellingen met een duidelijk socialistische link.

De krant La Dernière Heure bracht de geldstromen uit, en het resultaat is onthutsend. Het manna gaat naar Waalse vzw’s, non-profitinstellingen én lokale besturen met een PS-link. Die middelen werden jarenlang zonder veel schaamte verdeeld door PS-ministers. De arbeidsmarkt beter doen draaien was duidelijk ondergeschikt aan een zoveelste vorm van politieke zelfbediening.

De Waalse MR-cdH-regering probeert al een tijd controle te krijgen over die jobsubsidies en het systeem zelfs te bevriezen of af te bouwen, maar ze botst steevast op onwil van de Waalse administratie. Die wordt volledig gedomineerd door PS-figuren. Het kadaster van die APE’s wordt angstvallig geheim gehouden.

Maar nu is toch naar de pers gelekt. La Dernière Heure berekende dat het geld inderdaad voor de rode vakbond, mutualiteit en jongerenorganisaties bestemd is. Nu eens worden daarmee bestaande banen gefinancierd, een andere keer worden nieuwe jobs gecreëerd. Van de Waalse vzw’s die subsidies krijgen via het APE-systeem, zijn er 86 met een PS-signatuur, 11 van de cdH, 6 van Ecolo en 7 van de liberale MR.

Cijfers bekend, PS in het verweer

De Waalse socialistische vooruitziende vrouwen krijgen 700.000 euro aan subsidies, waarvan 46.004 euro alleen voor Charleroi. De Waalse rode vakbond FGTF kan op bijna 200.000 euro jobsubsidies rekenen. Dan is er nog 90.000 euro voor de jongerenafdeling van de PS.

Een andere afnemer van subsidies is de CSD (Centrale de services à domicile, via Solidaris), de thuishulp van de rode zuil. Die krijgt in totaal 6,8 miljoen euro. De Luikse afdeling krijgt 3,6 miljoen euro. Alles bijeen kunnen socialistische vzw’s rekenen op 14,232 miljoen euro per jaar. Geld dat veel beter zou worden gebruikt voor het financieren van de opleiding en vorming van werklozen om hen aan een baan te helpen.

Nu de cijfers bekend zijn, houdt niets de Waalse MR-cdH-regering nog tegen om aan dat Waalse cliëntelisme een einde te maken, al zijn we op minder dan drie maanden van de verkiezingen. Alleen, in het verleden werd elke keer dat een Waalse minister het systeem tegen het licht wou houden, geprikkeld gereageerd door de linkerzijde. Het zou volgens de PS tot 3.500 jobs kosten. Vraag is dan waar de economie het meest mee gebaat is: nepbanen die miljoenen kosten aan de staat, of nieuwe duurzame banen in de privésector die worden ingevuld door werklozen die goed zijn opgeleid door de arbeidsbemiddelingsdiensten en de organen voor beroepsopleiding? Uiteraard is de tweede piste veruit te verkiezen boven een inefficiënt, partijdig en overgesubsidieerd systeem.