Helft van de Nigerianen wil emigreren binnen vijf jaar

0
919

Volgens een onderzoek van het Amerikaanse Pew Research Center wil een belangrijk percentage van de Nigeriaanse, Tunesische en Keniaanse bevolking binnen vijf jaar migreren naar de Verenigde Staten of naar Europa. In Azië hebben vooral de inwoners van de Filipijnen migratieplannen. Ook enkele Europese landen werden onderzocht.

Het Pew Research Center is een onafhankelijke denktank die maatschappelijke wereldtrends onderzoekt door middel van opiniepeilingen, het evalueren van demografische ontwikkelingen en sociaalwetenschappelijk onderzoek. Er worden geen politieke standpunten ingenomen. Het onderzoek over migratie liep in 2017 en behelst de periode 2010-2017.

Twee derde van alle bevraagde personen roepen werk, onderwijs en familiehereniging in als voornaamste motivatie om te migreren. Uiteraard speelt ook veiligheid een grote rol, vooral in Afrikaanse landen. In Nigeria, het meest bevolkte land van Afrika, zou 45 procent van de volwassenen migratie overwegen binnen de vijf jaar. In Tunesië koestert een kwart van de volwassen bevolking dezelfde ambitie. Eerder verrassend komt Kenia op de derde plaats in de ranglijst, met ongeveer 20 procent van de volwassenen die het land binnen vijf jaar wil verlaten. Maar ook in Zuid-Afrika, Ghana en Senegal hoopt een belangrijk deel van de bevolking binnen deze termijn te kunnen vertrekken naar de VS of Europa. Men heeft het dan nog niet over Ethiopiërs, Eritreeërs en Soedanezen, die niet in het onderzoek werden opgenomen.

Bevolkingsexplosie

Overbevolking en gebrek aan toekomstperspectieven zijn volgens Pew de voornaamste oorzaken van de migratiedrang uit Afrika in het algemeen, en de Sahellanden in het bijzonder. Er zijn niet onmiddellijk aanwijzingen dat dit vlug zal veranderen. Volgens het laatste bevolkingsrapport van de Verenigde Naties (2017) zal de wereldbevolking tegen 2050 met 2,2 miljard toenemen. Daarvan zou 1,3 miljard geboren worden op het Afrikaanse continent. Alleen al in Nigeria zou de komende dertig jaar de bevolking aangroeien met 300 miljoen. Dat is jaarlijks een toename die gelijk is aan het aantal inwoners in België.

Het Pew Research Center deed ook onderzoek buiten Afrika. Hier is de migratiedrang duidelijk minder. De Filipijnse archipel is wereldwijd de voornaamste leverancier van arbeidsmigranten. Ook hier heeft ongeveer 15 procent van de bevolking de intentie om binnen de vijf jaar te emigreren. De Filipijnen zijn hiermee koploper van de onderzochte landen buiten Afrika. In India en Mexico, twee landen met nochtans een grote emigratiecultuur, zeggen respectievelijk maar 2 en 8 procent van de ondervraagden te willen emigreren. In Europa werden vier landen onderzocht: Griekenland, Hongarije, Italië en Polen. In Griekenland en Hongarije ziet 7 procent van de bevolking een toekomst in een ander land binnen vijf jaar. In Italië en Polen is dat 5 procent.

Hun voorkeur: Europa

Sinds 2010 migreerden minstens 1 miljoen Afrikanen herkomstig van de zuidelijke Sahara naar Europa. Voor Afrikanen is en blijft Europa de migratiebestemming met de grootste voorkeur. In Tunesië wil bijna 70 procent van de potentiële migranten alleen naar Europa. Andere geliefkoosde bestemming zijn de Verenigde Staten. Omwille van de afstand is minder illegale migratie mogelijk uit Afrika, maar meer uit Zuid-Amerikaanse landen. Trump heeft zo zijn redenen om een muur te bouwen. Minder besproken is het feit dat de Verenigde Staten periodiek wel een aantal migranten toelaten op basis van asielaanvragen en in het kader van het “Diversiteitsprogramma” of de Greencard-loterij. Zo kregen 78.000 migranten in 2016 op legale wijze een onbeperkte verblijfsvergunning. Niet iedereen wil echter naar Europa of naar de Verenigde Staten. Zo wil een kwart van de Keniaanse kandidaten migreren naar een ander Afrikaans land en 20 procent van de potentiële Afrikaanse migranten ziet het ook zitten in het Midden-Oosten.

Verontrustend

Het Pew Research Center trekt uit het onderzoek geen besluiten en stelt alleen vast. Verontrustend lijkt de bevolkingsexplosie in Afrika, die inwoners tot emigreren lijkt te dwingen. Meerdere vrouwen en veel kinderen zorgen in sommige Afrikaanse en andere landen mogelijk voor een soort sociale zekerheid voor gezinnen en families. Hun toekomstperspectieven zijn echter zeer beperkt. Zwakke economische vooruitzichten, een triest klimaat en toenemende onveiligheid, voornamelijk veroorzaakt door criminelen en moslimfundamentalistische groepen als IS, Al Qaida en Boko Haram, zijn daaraan niet vreemd, zeker niet in de Sub-Saharalanden. Behoudens een drastisch ingrijpen op economisch, educatief en – voor de veiligheid – ook op militair vlak, zullen de bootjes over de Middellandse Zee blijven komen en zal Europa binnen afzienbare tijd gekleurd zijn.