Beunhaas

Mijnheer de ‘capitulard’,

Jarenlang waart gij in Vlaanderen bekend als ‘pater Leman’ omdat gij tot de orde van de dominicanen hoorde en omdat gij zoals uw religieuze voorzaten ook uw tegenstrevers als een waarachtige inquisiteur achterna zat. Ik bedoel dan uw jacht op het toenmalige Vlaams Blok dat gij mordicus als een racistische partij veroordeeld wilde zien door de rechtbank, ook al moest men volgens de toenmalige premier Verhofstadt op zoek naar rechters die dat klusje wel wilden klaren. Die partij werd uiteindelijk veroordeeld, maar vrijgesproken door de kiezer, want in 2004 haalde men een monsterscore waartegen die van 26 mei jongstleden een eerder bescheiden overwinning was.

Uw naam was gemaakt in Vlaanderen als die van een oude zeurpiet, een onverdraagzame betweter en een politieke multiculturalist die kritiekloos tegenover vreemdelingen en integratie stond, maar kritiekvol tegenover hen die toch wel bedenkingen én reserves hadden bij de ongebreidelde vervreemding van onze Vlaamse samenleving, gaande van te grote concentraties in flink wat buurten over agressief gedrag van allochtone jongeren tot waarachtige islamisering van buurten en gemeenten. Momenteel zijt gij directeur van het Regionaal Integratiecentrum vzw Foyer in Sint-Jans-Molenbeek, die aan multi-etnisch werk in Brussel doet: “Foyer is een non-profitorganisatie gevestigd in Molenbeek die zich op het lokale, regionale en internationale vlak bezighoudt met diversiteit, interculturaliteit en sociale cohesie. Bij Foyer werken we aan een samenleving die positief omgaat met diversiteit en waarin iedereen, ongeacht zijn of haar afkomst of achtergrond, volwaardig deelneemt aan het maatschappelijk leven”, zo staat overal te lezen. Tot gij vorige week aan De Standaard een interview weggaaft naar aanleiding van 50 jaar Foyer, waarin gij toch weer voldoende deining uitlokte en gij u zelfs onsympathiek maakte bij de linkse deugmensen. Want uit wat gij zegde, bleek dat gij toch wel een bijzondere kijk hebt op de diversiteit en de multiculturaliteit in Molenbeek. Meer nog, gij lijkt u zelfs neer te leggen en het normaal te vinden wat vooral vanuit Vlaanderen aangeklaagd wordt, namelijk dat de autochtonen er vreemden in hun eigen buurten zijn geworden en dat allochtonen er het maatschappelijk leven bepalen en daartoe de normen stellen, vaak ingegeven door onverdraagzame regels uit een uitheemse godsdienst. “Je kan hier als homokoppel misschien niet hand in hand lopen.” En ook: “Mijn realiteitszin zegt dat als vrouwen in zomerse korte rok rondlopen in sommige buurten, zij schunnige opmerkingen zullen krijgen. Je moet daar niet naïef in zijn. Ik zou het niet uitlokken.” En als uitsmijter: “Ik heb liever dat bepaalde progressieve Vlamingen niet naar Molenbeek komen.” Waarom niet? Omdat hun kritiek te groot zou zijn op het fundamentalisme dat zij zo voor hun eigen ogen zien. Hallo, wij leven hier toch wel in een westers, democratisch land, niet?!

Ik stel vast, mijnheer Leman, dat gij eigenlijk mee de oorzaak van het probleem zijt en niet de oplossing. Ik bedoel daarmee dat gij tot degenen hoort die het allemaal zo ver hebben laten komen door kritiekloos massa-immigratie toe te laten, kritiek daarop te laten verketteren en verdacht te maken en onze normen en waarden te grabbel te gooien teneinde ze doen wegvagen door mensen die alleen maar volgens de normen en gewoontes van hun thuisland hier willen leven. Door dit nu te aanvaarden en ermee te kunnen leven, strijkt gij niet alleen en eens te meer vanzelfsprekend de kritische rechterzijde tegen de haren in, maar ook de holebi’s, vrije vrouwen en zelfs de poco Vlaamse progressieven. Hoewel het natuurlijk over een storm van hypocriete verontwaardiging gaat, want men kan immers niet de massa-immigratie en de facilitering en subsidiëring van de islam toejuichen, en vervolgens hierover verontwaardigd zijn. Misschien gaan hun ogen nu echt open.

Het lijkt er meer op dat gij met Foyer in een soort positie zijt terecht gekomen die niet langer meer die onverkwikkelijke situatie in Molenbeek met enige aandrang weer wil ombuigen, maar die eerder lijkt op een poging om als autochtonen nog te overleven in een multiculturele smeltkroes. Uw acties voor diversiteitsbeleving, interculturaliteit, integratie en sociale cohesie worden gewoon weggelachen en weggezet als naïef, in de eerste plaats door degenen die gij daarmee wilt bereiken in een poging hen deel te laten uitmaken van onze gastvrije en tolerante samenleving; wat zij de facto niet willen. De jongeren uit de derde of vierde migratiegeneratie zijn radicaler dan hun grootouders omdat zij zich laten opzwepen door radicale religieuze haatzaaiers die onze buurten en leefomgevingen willen overnemen teneinde er religieuze tirannieën te installeren. Gij zoudt misschien beter daartegen nog eens een inquisitiestrijd voeren via onze rechtbanken in plaats van te buigen. Als ervaringsdeskundige zoudt gij op die manier onze samenleving uiteindelijk toch nog eens een dienst kunnen bewijzen. Voor het te laat is en men zelfs ú uit Molenbeek zal verjagen.