Vorige week werd er een pallet Leffebier geleverd aan het N-VA-hoofdkwartier in de Koningstraat in Brussel. Even verder werd ook aan het hoofdkwartier van de PS een pallet bier geleverd. Initiatiefnemer was de Belgische brouwerij ABInbev. Beide palletten waren voorzien van een opschrift. Voor N-VA was dat: “Bart, een beetje à la table? Le débat est open.” Het pallet voor de PS kreeg volgend opschrift: “Elio, un peu de jaune aan je tafel? Het debat is ouvert!”

Men kan dat een ludieke promotiestunt noemen van de brouwerij, maar de achterliggende boodschap is duidelijk: de bedrijfswereld wil snel een federale regering. Liefst uiterlijk tegen oktober, aldus het VBO. Liefst vroeger, want anders gaat de economie eronder lijden. In 2010 hebben we dat riedeltje nog gehoord. Uiteindelijk werd na 541 onderhandelingsdagen een nieuwe regering gevormd, met Elio Di Rupo als eerste minister. Zelden was een regering zo rampzalig als toen onder Di Rupo. Is dat nu echt opnieuw de situatie waar het VBO naar verlangt? Waar blijven de Vlaamse ondernemers?

Regering met N-VA en PS??

Ondertussen zitten zowat alle onderhandelingen strop, zowel op federaal als op Vlaams vlak en ook nog eens op Waals niveau. Bart De Wever wordt langs alle kanten onder druk gezet om een gesprek te beginnen met Elio Di Rupo. Het omgekeerde gebeurt ook. Maar ziet u het al zitten: PS en N-VA in één regering? Met Jan Jambon als eerste minister? Stel dat het lukt, hoe moet De Wever die samenwerking gaan uitleggen aan zijn achterban?

De gesprekken (op Vlaams niveau) met Vlaams Belang zijn immers afgesprongen omdat de standpunten te ver uit elkaar liggen. Maar met de PS zou het dan wel lukken? Terwijl de standpunten van N-VA en PS mijlenver uit elkaar liggen. In Terzake zei Francken dat de N-VA bereid is tot compromissen. Persoonlijk vond ik dat geen goede communicatie. Niet echt strategisch verstandig om op televisie al toegevingen te beloven, nog voor de echte onderhandelingen begonnen zijn.

“Gedaan met geven en toegeven” is het enige leidmotief dat bij de komende regeringsonderhandelingen mag gelden. Dat is de enige boodschap die vandaag – 11 juli – mag klinken. Ik wens u een strijdbare feestdag toe!