Na een groepsverkrachting in Mülheim (Nordrhein-Westfalen) werden de vijf vermoedelijke daders terug op vrije voeten gesteld. Bij de verdachten gaat het volgens berichten van de veiligheidsdiensten om twee 12-jarigen en drie 14-jarigen. Jongens met een allochtone, Bulgaarse achtergrond.

De jongens staan onder de verdenking dat zij op vrijdag 28 juni een 18-jarige geestelijk en mentaal licht gehandicapte vrouw naar een afgelegen bos in de regio hebben gelokt. Daar hebben ze allemaal de jonge vrouw misbruikt… Pas na een uur werd ze door voorbijgangers opgemerkt en in veiligheid gebracht. De vermoedelijke daders sloegen natuurlijk onmiddellijk op de vlucht, maar kort daarop konden ze door oplettende politiemensen worden gearresteerd.

Te jong om te veroordelen…

Ook in Duitsland lijken de strafwetten niet op maat van deze tijd geschreven, op maat dus van piepjonge, maar zware criminelen. Want om reden van de jonge leeftijd lijkt het ook in Duitsland moeilijk om jonge verkrachters op te sluiten. Het stadsbestuur heeft de ouders van de verdachte jongeren aanbevolen hun jongens in een eerste fase thuis te houden van school. Het Agentschap Jeugdzorg (Jugendamt) zou de ouders van de beide 12-jarigen een bezoek brengen, om een indruk te krijgen van de thuissituatie van de kinderen.

De beide jongste Bulgaarse verkrachters zijn inderdaad nog volledig handelingsonbekwaam, zoals dat in juridische termen wordt omschreven. Ze kunnen theoretisch zelfs niet voor de rechtbank worden gebracht. Daarom werden ze in vrijheid gesteld en terug ter beschikking gesteld van de ouders. De drie ouderen – al is dat relatief, want ze zijn maar 14 jaar – kwamen enkele dagen later vrij. Ze kunnen tot maximaal vijf jaar opsluiting in een jeugdopvangcentrum worden veroordeeld.

In april 2018 gebeurde in Velbert hetzelfde. Acht minderjarige jongeren uit Bulgarije hebben toen een 13-jarig meisje verkracht.

Dit zijn dus groepsverkrachtingen door kinderen! We hopen dat de dames en heren politici van de gevestigde partijen meelezen. Het zal je dochter maar zijn…