Bloedserieus was het interview met een tent dat op de Nederlandse tv werd uitgezonden. Er kwam zelfs geluid uit, het praatte terug. In de tent bevond zich een vrouw, die het noodzakelijk vond zich als tent te vermommen. Zelfs haar ogen waren niet te zien, en haar handen evenmin. De journaliste ondervroeg haar in het kader van het op handen zijnde boerkaverbod. Vanaf donderdag mag de boerka niet meer in het openbaar gedragen worden.

Nederland en verboden, dat gaat niet samen. Vandaar dat diverse politici alsmede politieagenten hebben aangekondigd dat het boerkaverbod niet gehandhaafd zal worden, maar dat is een andere kwestie. Kijkend naar de tv, luisterend naar het stemgeluid van de interviewster en de antwoorden van de vrouw vermomd als tent, bleef er één vraag hangen: waarom nemen we die mensen in een tent nog ernstig? Hoe kan het dat we denken dat het normaal is om je in zwarte lappen te hullen voordat je over straat gaat? Waar zijn de psychiaters en duiveluitdrijvers als het gaat om vrouwen die menen dat ze niet gezien mogen worden? Sterker nog: hoe kan het dat justitie niet optreedt tegen mannen die menen dat deze mishandeling van vrouwen vanzelfsprekend is? Want een vrouw in een boerka is precies dát: een mishandelde vrouw.

Waarom? Waarom? Waarom?

De vrouw die geïnterviewd werd, beweerde uiteraard dat ze uit vrije wil vermomd als tent over straat ging. Ze ging zelfs een stapje verder: omdat het boerkaverbod eraan zat te komen, zou ze zelfs niet meer over straat gaan. Ze zou haar kinderen niet naar school brengen of ophalen. Waar – serieus, waar? – is de hulpverlening? Hoe kan het dat we dit soort vrouwen ernstig nemen? Hoe kan het dat we die geïnterviewde vrouw niet helpen? Hoe kan het dat we in onze westerse samenleving zijn gaan geloven dat vrijheid van religie betekent dat vrouwen mentaal mishandeld mogen worden, zo zeer zelfs dat ze zijn gaan geloven minderwaardig aan mannen te zijn, niet dezelfde rechten te hebben als mannen en anders behandeld dienen te worden dan mannen? Hoe kan het dat we deze vrouwen niet inpeperen dat ze er mogen zijn, dat ze gezien mogen worden in alle betekenissen van het woord? Hoe kan het dat we hun mannen niet inpeperen dat ze het recht niet hebben om hun vrouwen te mishandelen?

Sterker nog: hoe kan het dat we deze mannen niet oppakken omdat ze hun vrouwen mishandelen en hun kinderen indoctrineren dat mishandeling van vrouwen oké is? En misschien wel het allerbelangrijkste: waarom nemen we deze mensen ernstig? Waarom lachen we ze niet uit? Waarom zeggen we niet ‘doe “es ff heel snel normaal.”? Waarom zijn we zo bang voor ze, dat we een verbod uitvaardigen waarvan bij voorbaat al gezegd wordt dat het niet gehandhaafd zal worden? Waarom? Serieus, waarom zien we niet in dat het dragen van een boerka, en zeker het faciliteren ervan, vrouwenmishandeling is? Het is iets dat voorkomen, ontmoedigd en, als dat niet helpt, verboden moet worden.

Waarom zien we niet in dat de islam onze vrijheid inperkt en elke dag weer een stukje meer vrijheid weet in te perken? Waarom ziet niemand dat als een bedreiging? Sinds wanneer worden pratende tenten ernstiger genomen dat de rechten van vrouwen en hun gelijkwaardigheid aan mannen?