Een nota die Ecolo aan de basistekst voor de vorming van een Waalse regering toevoegde, lekte uit in de pers. Daaruit blijkt dat Ecolo de economie volledig ondergeschikt maakt aan de vergroening van de samenleving. De eisen lijken onaanvaardbaar voor PS en MR. Ecolo lijkt een Waalse exit voor te bereiden.

“Wie haalt voordeel uit het lek?” Dat is de vraag die politiek Wallonië zich stelde toen vorige vrijdag in Le Soir de samenvatting verscheen van een 16 bladzijden tellende nota van de Waalse groenen van Ecolo. Die nota was toegevoegd aan de zogenaamde “klaproosnota”, de basisnota voor de Waalse regeringsonderhandelingen. Een tekst die al een sterke groene inslag had, met een stilstand in de wegeninvesteringen, het beperken van de uitbreiding van de Luikse luchthaven, een dieselban,… Met de extra tekst schakelt Ecolo nog een versnelling hoger.

Plastiek

Zo zou plastiek voor eenmalig gebruik vanaf 2022 moeten verdwijnen. In 2020 zouden er ook geen groenten en fruit meer mogen worden verpakt in plastiek. Daarnaast zou in Wallonië de jacht verstrengd worden. De vergroening van de economie zou via strengere regels voor de bedrijven verlopen. Zo moet er bij de toekenning van kredieten aan kmo’s worden nagegaan hoeveel banen er gecreëerd zullen worden en hoe duurzaam die zijn. Daar zou een normaal denkend mens nog kunnen in komen. Maar wat te denken van het weigeren van leningen aan bedrijven indien de CO₂-uitstoot te hoog is? En wat te denken van de burgers te laten betalen voor de huisvuilophaling per kilogram dat in een vuilniszak steekt?

Deze reeks van groene fundamentalistische eisen zijn er zelfs voor de Parti Socialiste ver over. Vandaar dat het best zou kunnen dat de PS de nota naar Le Soir heeft gelekt. De contacten van de partij met journalist David Coppi (zelf een rode) zijn bekend. Door de inhoud van de aanvullende nota bekend te laten maken, heeft de PS aangetoond hoe onhandelbaar en veeleisend Ecolo is. En zo kan de exit van de Waalse groenen uit de onderhandelingen worden voorbereid. Waardoor we in Namen toch naar de constellatie PS-MR gaan. Wat meteen de opstap zou zijn naar de Waalse flank van een federale coalitie.

Het is bekend dat de PS wat graag met Ecolo erbij zou regeren. In het andere geval worden Di Rupo en consorten in Namen geconfronteerd met een zware linkse oppositie van Ecolo en PTB/PVDA. Wat de PS, opgejaagd door de rode Waalse vakbond FGTB, te allen prijze wil vermijden. Door aan te tonen dat Ecolo zich onmogelijk opstelt, kan de PS-aanhang misschien toch overtuigd worden van de paarse piste.

Het zou natuurlijk ook kunnen dat Ecolo zélf de nota naar de pers heeft gebracht. Om zo aan te tonen dat de partij het hard speelt en trouw is aan de principes. Maar de vraag is of de Walen dat wel kunnen waarderen. Ecolo komt nu over als een bende “caractériels” en hardliners waarmee geen land te bezeilen valt.

Biolandbouw

Wellicht hebben de zeer stedelijke bobo’s van Ecolo nog altijd niet door hoe de meeste Walen een vergroening van samenleving en economie zien. Ecolo wil bijvoorbeeld de Waalse landbouw integraal richting biolandbouw sturen. De Walen staan daar relatief huiverachtig tegenover. Ze blijven trouw aan de klassieke landbouw en de daaraan verbonden eetgewoontes. Het wat bij de haren getrokken reclamespotje van voor de verkiezingen van de MR zindert nog na. Daarin werd beweerd dat Ecolo de vleesconsumptie aan banden zou willen leggen. Iets wat de kopstukken van de partij nooit hebben ontkend.

Doordat de Waalse exit van Ecolo meer en meer realistisch wordt, ziet het ernaar uit dat de partij ook federaal uit de boot gaat vallen. Tenzij men daar vooralsnog kiest voor de paars-groene piste. Maar de topkaders van de Waalse groenen hebben al duidelijk gemaakt dat ze overal aan de knoppen willen zitten. Bovendien is onduidelijk wat er gebeurt met de regering van de Franse Gemeenschap, bevoegd voor Franstalig onderwijs, cultuur en zorg. Komt Ecolo, die in de Brusselse regering zit, daar ook aan zet? Dat is een vraag die de komende weken moet worden beantwoord.