Waarschijnlijk kent u het pretentieuze en dikwijls langdradige drie uur lange praatprogramma Zomergasten van de VPRO. De Vlaming Jan Leyers heeft het nog gepresenteerd.

Bekende Nederlander

Meestal komen de gasten uit de pseudolinkse ons-kent-onshoek, zoals de talentloze schrijfster van stationsromannetjes Hemmerechts. Ze bespreken dan hovaardig hun leven en werk en illustreren hun opvattingen met fragmenten uit tv-programma’s en films (voor zover de rechten niet te duur zijn). De kijkers laten het programma meestal en terecht ‘links’ liggen. De VPRO nodigt daarom af en toe een ‘rechtse’ figuur uit waar wel kijkers voor vallen, zoals voetbalcoach Louis van Gaal.

Vorige week was misdaadverslaggever John van den Heuvel van De Telegraaf en RTL4 te gast en zelden vloog drie uur televisie zo vlug voorbij. Van den Heuvel is een icoon in Nederland. Al achttien jaar is hij misdaaddeskundige bij de Nederlandse commerciële televisie. Hij speelt zelf een actieve rol in programma’s die hij presenteert: o.a. “Ontvoerd”, waarin hij probeert en er soms in slaagt ontvoerde kinderen weer in contact te brengen met hun Nederlandse moeder, want bijna altijd is de ontvoerder een allochtoon.

Van de politie naar de journalistiek

Van den Heuvel is geboren in Amsterdam, maar bracht zijn jeugd door in Eindhoven. Vandaar zijn duidelijk Nederlands, dat niet ontsierd wordt door de Randstedelijke kelige nasaliteit. Hij woont allang weer in Amsterdam, maar is nog altijd een vurig PSV-supporter. Hij heeft troeven die geen andere misdaadjournalist bezit. Als negentienjarige begon hij als politieagent in Amsterdam. Later werd hij twee jaar undercoveragent, en hij toonde in het programma hoe je als undercoveragent bij een drugsparty de schijn ophoudt dat je ook een lijntje snuift. Van den Heuvel maakte de ongelooflijke rotzooi in het Amsterdam van de jaren zeventig en tachtig mee en toonde onverbiddelijk in zijn gekozen fragmenten hoe de toenmalige televisie (o.a. Sonja Barend) moorddadige criminelen het woord gaf alsof ze Robin Hoods waren.

In 1990 werd John van de Heuvel verslaggever bij De Telegraaf en zijn politiecontacten kwamen hem van pas. Sinds die tijd bracht hij de ene na de andere primeur uit met behulp van zijn assistent Bert Huisjes. De Hells Angels, Desi Bouterse (president Suriname), rijke financiers en corrupte advocaten konden allemaal op zijn belangstelling rekenen en werden eerst door Van den Heuvel en later in de rechtbank aangeklaagd. De journalist heeft een wekelijkse column over misdaad, politie en OM op donderdag in De Telegraaf en meer dan eens was ik geïnspireerd door zijn artikels of door de cijfers die hij publiceerde.

Van den Heuvel beet zich ook vast in de mocromaffia: de drugshandel die in Nederland nu bijna uitsluitend in handen is van Marokkanen met Nederlands paspoort die op geen moord kijken. Van den Heuvel heeft het geweten. Sinds achttien maanden wordt hij dag en nacht beschermd, zoals Geert Wilders, want de aanwijzingen dat men hem wou liquideren waren talrijk. Ook bij Zomergasten was een team beveiligers aanwezig. Men kan zich voorstellen hoe dat zijn werk bemoeilijkt, maar toch houdt hij vol.

Overtuigde katholiek

Van den Heuvel heeft verrassende opinies. Hij is meer over drugs, drugshandel en drugsgebruik vergeten dan al de onnozele (ook Vlaamse) academische zwendelaars er ooit zullen van kennen. In tegenstelling tot die dwazen is hij mordicus tegen enige legalisatie, zelfs tegen het gedogen. Hij vertelde zonder terughoudendheid dat hij de urine van zijn zoons heeft getest. Van den Heuvel is de zoon van een Marokkaan die zijn Nederlandse moeder direct na haar zwangerschap in de steek liet. De man die van alles het fijne wil weten, is totaal niet geïnteresseerd in zijn biologische vader en deed geen poging hem te leren kennen. Ook uit respect en liefde voor zijn stiefvader, die hem later een halfbroer bezorgde en die nooit énig onderscheid maakte tussen de twee kinderen.

Zijn antwoord op de vraag hoe hij die jaren in de smeerpoel van de misdaad en in zijn huidige trieste situatie kon volhouden, was onverwacht: het geloof. John van den Heuvel en zijn vrouw zijn overtuigde en praktiserende katholieken, en als hij kan, stapt hij een kerk binnen.