In de zomertijd moet niet al het nieuws even ernstig zijn. Daarom maken we deze week ruimte voor een luchtiger onderwerp. Wist u dat Groot-Brittannië al jaren beschikt over een satirische politieke partij en dat deze activisten vandaag succesvoller zijn dan bijvoorbeeld de partij UKIP?

“Wat niet lachend kan worden gezegd, is de waarheid niet.” Het is een slogan die al jaren gebezigd wordt bij dit weekblad. Het is eveneens het devies dat gehanteerd wordt bij The Official Monster Raving Loony Party. De wat? The Official Monster Raving Loony Party, een satirische politieke beweging die haar aanhang stukje-bij-beetje ziet groeien.

Blote dame op affiche

Kent u de partij ‘NEE’ nog? Die ludieke verkiezingslijst zag in 2005 het levenslicht in Antwerpen. ‘NEE’ voerde campagne met een naakte vrouw op de verkiezingsposters. De bedoeling van de protestbeweging was om op een grappige manier een alternatief te bieden aan de burger die de klassieke partijen beu was. ‘NEE’ was uiteindelijk geen lang leven beschoren in Vlaanderen.

Meer succes heeft ‘Die PARTEI’ in Duitsland. Deze beweging – die vooral aanhang vindt onder studenten en jongvolwassenen – ontsproot in 2004, toen journalisten van het satirische blad Titanic beslisten om deel te nemen aan de verkiezingen. ‘Die PARTEI’ heeft enkele verkozenen op lokaal niveau. Bij de jongste Europese verkiezingen werd een knappe 2,4 procent gehaald en sinds juli levert ‘Die PARTEI’ bijgevolg twee afgevaardigden af in het Europees Parlement.

Programmapunten van ‘Die PARTEI’ zijn onder andere het herbouwen van de Berlijnse Muur (waarbij Oost-Berlijn een rokerszone zou worden en West-Berlijn rokersvrij blijft), het per direct bezetten van de ministaat Liechtenstein en nog meer gekke voorstellen. De partijsecretaris luistert naar de naam Thomas Hintner, wat meteen aanleiding gaf om de jongerenbeweging te dopen tot ‘Hintnerjugend’ (sic). Komt er na Duitsland een soortgelijk succesverhaal in het Verenigd Koninkrijk? Het zou in theorie kunnen. The Official Monster Raving Loony Party bestaat immers al sedert 1983.

Schreeuwende muzikant

U vraagt zich vast af waar The Official Monster Raving Loony Party precies voor staat. Wel, zij wil onder andere de inkomstenbelasting afschaffen. Daar zullen heel wat liberalen en libertairen zich in kunnen vinden. Iets gekker zijn de andere voorstellen. Zo pleit de beweging nu voor een ‘parlement op wieltjes’. Het Britse Lagerhuis zou het hele land dienen te doorkruisen als een rijdend parlement, in plaats van enkel zitting te houden in Londen.

De humoristische partij werd gesticht door de muzikant David Sutch, bijgenaamd de Schreeuwende Graaf. Sutch, die in 1999 overleed, heeft het record ‘verkiezingen verliezen’ op zijn naam staan. Aan meer dan veertig stembusslagen deed hij mee. Keer op keer wist hij glansrijk te verliezen. Sutch was depressief en pleegde uiteindelijk zelfmoord. Voor zijn dood liet hij zich ontvallen dat hij niet hoog opliep met de mensen die na zijn leiderschap de dienst zouden uitmaken binnen The Official Monster Raving Loony Party.

Vooralsnog werden de grootste landelijke ‘successen’ – als we dat zo mogen noemen – inderdaad geboekt toen Sutch nog in leven was. Bij de Lagerhuisverkiezingen in 1992 en 1997 werden telkens iets minder dan achtduizend stemmen behaald. Wat voor de partij een record was. In 2015 en 2017 was het aantal stemmers teruggelopen tot minder dan vierduizend. Toch lijkt er licht aan het einde van de tunnel te zijn.

Op 1 augustus werd een verkiezing georganiseerd in het kiesdistrict Brecon en Radnorshire, gelegen in het zuidoosten van Wales. Daar was immers een parlementszetel vrijgekomen. De zetel ging naar Jane Dodds van de Liberal Democrats (43,5 procent). Zwaar verlies was er voor de Conservatieve kandidaat die tien procentpunten moest prijsgeven tegenover de vorige verkiezing (39 procent). De socialist van Labour ging evenzo zwaar de mist in; hij behaalde slechts 5,3 procent van de stemmen (-12,4 procent). Ook de Brexit Party (10,5 procent) presteerde, in een regio die zich eerder fel voor de Brexit heeft uitgesproken, ondermaats.

Gekke burgemeesters

Wie kwam echter glunderend in carnavalspak bij het stembureau aan? Lady Lily the Pink! U raadde het al, deze prettig gestoorde dame in roze outfit trad in het strijdperk namens The Official Monster Raving Loony Party. Zij wist meer dan een procent van de stemmen te halen. Hiermee deed zij het beter dan het eurosceptische UKIP, de vroegere partij van Nigel Farage.

Een zetel in Westminster zit er voorlopig niet in, maar wat niet is kan nog komen. De partij is immers niet geheel een maat voor niets. Zo wisten de humoristen op lokaal vlak zetels te bemachtigen. Sterker nog, twee militanten van de partij schopten het zelfs tot burgemeester. Zo werd Howling Laud Hope, de huidige partijleider, in 1998 burgervader van Ashburton, een stadje dat meer dan dertigduizend inwoners telt. Chris Driver (bijgenaamd De Schroevendraaier) deed in 2002 dat succes over en kroonde zich tot burgemeester van Queensborough, een piepklein vissersdorpje in het graafschap Kent, in het zuiden van Engeland.