Onder de titel ‘What’s happening in Catalonia?’ probeert  nu ook een groep van advocaten en mensenrechtenspecialisten via de webstek  www.internationaltrialwatch.org de internationale  aandacht opnieuw te vestigen op de Catalaanse kwestie. Het Europese stilzwijgen rond deze zaak, meer in het bijzonder in de media, wordt in Catalonië dan ook als bijzonder ontluisterend ervaren.

Twee jaar geleden, op 17 augustus 2017, vond op de Ramblas in Barcelona een terroristische aanslag plaats waarbij dertien mensen het leven lieten. Een van hen was een Vlaamse moeder van twee jonge kinderen uit Tongeren. Van het brein achter de aanslag, de zogeheten “Imam van Ripoll”, werd onlangs door de media op het schiereiland bekendgemaakt dat hij op de loonlijst van de Spaanse staatsveiligheid stond. Madrid, zo luidt het besluit, was op de hoogte van het feit dat een aanslag ging gepleegd worden, maar liet begaan.

De rol van Spanje in de aanslagen van 17 augustus 2017 kwam in onze regimepers niet aan bod. Ook al viel daarbij een Vlaams slachtoffer.
Internationale media-aandacht en wereldwijde verontwaardiging is nochtans net datgene waar de advocaten en bij uitbreiding heel Catalonië op hadden gehoopt.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de stilte rond de Catalaanse leiders die ondertussen al bijna twee jaar in voorhechtenis zitten, of in ballingschap leven, even oorverdovend is als die rond de onregelmatigheden in de talrijke procedures die nog steeds aan de gang zijn.

Referendum

Dat op 1 oktober 2017 meer dan twee miljoen Catalanen hun stem uitbrachten en met meer dan 92 procent overtuigend voor onafhankelijkheid stemden, is een feit. Ondanks de ongeziene repressie. Ondanks een explosie van politiegeweld die zich door de straten van de hoofdstad, andere steden en zelfs tot in de kleinste dorpen verspreidde.

De Catalanen waren nochtans niet naïef. Het repressieve optreden van de Spaanse politie kwam niet als een verrassing. Barcelona had honderden internationale waarnemers, inbegrepen een stevige VVB-delegatie, gemobiliseerd om de stembusgang bij te wonen. Zoals verwacht, schrikte de aanwezigheid van die waarnemers de Spaanse politie niet af. Meer dan duizend mensen werden op 1 oktober 2017 het ziekenhuis in geklopt. Dankzij professor Maddens, die in de klappen deelde, en de aanwezige VVB’ers, die de beelden op de sociale media plaatsten, haalde het geweld heel even onze traditionele media. Maar het verslag van de internationale waarnemers, dat op de webstek van International Trial Watch te vinden is, en de waslijst aan onregelmatigheden die daar en tijdens de processen werden vastgesteld, kregen zo goed als geen aandacht.

Na het referendum riep Catalaans president Carles Puigdemont de onafhankelijkheid uit, maar de legertanks die inmiddels in Catalonië opgesteld stonden, deed de regering deze onafhankelijkheid even snel terug opschorten. De vrees voor geweld was niet onterecht. Op 16 oktober werd het beruchte artikel 155 van kracht, Madrid nam het Catalaanse bestuur over. Die maatregel was slechts een eerste in een reeks van wraakacties tegenover de Catalaanse separatisten.

Jordi Sànchez en Jordi Cuixart, zeg maar de leiders van de Catalaanse versies van de VVB en het Davidsfonds, werden gearresteerd, evenals verschillende leden van de Catalaanse regering. Ook de toenmalige voorzitster van het Catalaans Parlement, Carme Forcadell, werd onder arrest geplaatst. Zij wordt ervan beschuldigd dat zij heeft toegelaten dat het democratisch verkozen Catalaans Parlement het debat over onafhankelijkheid voerde.

Momenteel wachten de gevangenen, al bijna twee jaar in voorhechtenis zittend, op het arrest in het schijnproces dat tegen hen wordt gevoerd. Door politiek benoemde rechters, in een voor hen vreemde taal en zonder dat hun bewijsvoeringen werden gehoord. Aangezien inmiddels nieuwe federale verkiezingen dreigen in Spanje, is het onwaarschijnlijk dat er snel een uitspraak komt.

Gevlucht

Andere politici zijn naar het buitenland gevlucht, in de hoop daar de zaak verder te kunnen bepleiten. Onder hen Carles Puigdemont, de inmiddels opnieuw verkozen Catalaanse president, die onder bescherming van de Nederlandstalige Brusselse rechtbanken in ons land verblijft.

De Catalaanse kiezers stemden in mei Puigdemont samen met andere separatistische politici het Europees Parlement in. Madrid reageerde door een nieuw besluit uit te vaardigen dat stelt dat verkozen politici, voorafgaandelijk, een tot dan toe onbestaande eed moeten afleggen in Madrid. Uiteraard is de enige bedoeling daarbij om Puigdemont en consorten naar Spanje te lokken en ze dan te arresteren. Het Europees Parlement zit erbij en kijkt ernaar.

De EU, ook het Europees Parlement, en alle andere lidstaten ontkennen halsstarrig enige betrokkenheid. De Catalaanse zetels in het Europees Parlement blijven ondertussen leeg. Het protest van amper enkele collega’s haalde zeer moeizaam, zelfs helemaal niet, de media. Het is nog maar de vraag of het Europees Parlement, dat zo graag de les spelt aan Polen en Hongarije, even afzijdig zal blijven na de Brexit.

De Catalanen, ook de groep mensenrechtenspecialisten en advocaten rond de Catalaanse onafhankelijkheid, zijn dus met recht en reden verontwaardigd en ongerust. Hun boodschap kan, in het belang van onze traditionele waarden en normen, maar ook in het belang van alle volkeren die streven naar onafhankelijkheid, niet ruim genoeg verspreid worden.

Daarom organiseert de VVB op zaterdag 7 september te Koksijde de eerste Internationale Vlaams-Catalaanse Dag. Tijdens een gevarieerd programma komen zowel cultuur, politiek als het culinaire ruim aan bod. Ook professor Bart Maddens en Catalaans president Carles Puigdemont zullen van de partij zijn.

Meer uitleg is te vinden op en inschrijven kan via www.vlaamscatalaansedag.org. Het aantal plaatsen is beperkt. Snel inschrijven is de boodschap.

S.C.