Groot festijn bij de CD&V. De voorzittersverkiezingen komen er aan en maar liefst 7 mensen voelen zich geroepen om het lijk te reanimeren. In de pers worden ze wel eens smalend de 7 dwergen genoemd. Wat werkelijk nergens op slaat. Na de eerste interviews, is het heel erg duidelijk dat het om 7 geitjes gaat. Een relaas van de feiten.

Zoals u weet hield de moordenaar van CD&V, Wouter B. uit Leopoldsburg, zijn partij net lang genoeg in leven om haar een document te laten ondertekenen dat hij nergens voor verantwoordelijk is en dringend beloond diende te worden met een ministerpost in de Vlaamse regering. Zodra de handtekening een feit was, gaf Wouter B. zijn zieltogende partij nog een paar muilperen en maakte zich uit de voeten, Hilde Crevits achterna. In christendemocratische kringen heet dat “verantwoordelijkheid nemen om de jeugd de kans te geven om de toekomst vorm te geven.”

De jeugd

Die jeugd, verenigd in de 12 apostelen, stonden er op te kijken terwijl Wouter B. eerst zijn lusten botvierde op de partij en ze vervolgens voor dood achterliet. Kroongetuigen waren het. En ze wilden er ook wel iets van zeggen aan de toegesnelde speurders, maar vonden de juiste woorden niet. Hun verslag werd meteen geklasseerd als onsamenhangend gewauwel van duidelijk schizofrene fantasten. En dan wilt u niet weten hoe de door hen samengestelde robotfoto eruit zag. Het enerzijds en anderzijdsen resulteerde in een compleet asymmetrisch gezicht dat het midden hield tussen het midden.

Daarnaast waren er nog twee getuigen die alles hadden zien gebeuren en voorspeld hadden. Pieter De Crem, wiens palmares na 10 jaar regeringsdeelname kan worden samengevat in het ontslag van een New Yorkse barmeid die hem had afgewezen. En straffe Hendrik, die al jaren op het partijbestuur in een hoekje zit te mokken en kauwgom onder de tafels plakt.

Van beide heren werd verwacht dat ze genadeloos zouden afrekenen met wat Wouter B. had gedaan. Alles hadden ze gezien en gehoord. Maar toen het hun beurt was om hun gelijk te bewijzen en alleen de burgemeester van Samson en Gert hen nog in de weg stond, oordeelden ze dat de wereld nog niet klaar was voor de visionaire ideeën waarmee ze al jaren binnen hun partij aan het leuren waren. “Als je daar aan begint te denken, een mens zou zot worden”, oordeelde een anoniem partijlid, “gelukkig zijn wij nooit grote denkers geweest in de partij.”

De kameleon van Puurs

Ondertussen vroeg de voornaamste handlanger van Wouter B., de gevreesde huurmoordenaar Kris P. uit Puurs, politiek asiel aan in Europa. P., alias ‘de kameleon’, heeft een ijzersterke modus operandi waarmee hij ongemerkt infiltreert in het milieu van zijn slachtoffers. Van Unizo tot beweging.net. Van Boerenbond tot veganistenbond. Kris P. staat er plots en vertelt met een uitgestreken gezicht wat hij gisteren nog straal ontkende. En daarna slaat hij genadeloos toe. Zo moest het ook gaan in Antwerpen bij de uitschakeling van de lokale burgemeester.

Maar zoals dat gaat met huurmoordenaars is er altijd die ene job te veel. Voor Kris eindigde die in een poging om zich te transformeren naar de Antwerpenaar. “Zoals ik begrijp moeten dingen in Antwerpen gevierd worden met een Bolleke”, sprak Kris en hij nipte aan de gifbeker met een blik van “wat voor rommel zuipen die Antwerpenaars eigenlijk? Waar is mijn Veuve Cliquot met verse beuling?”

Drama

Wat daarna volgde is een politiek drama dat alleen zijn gelijke vindt in Griekse tragedies. De halfgod Achilles was ongenaakbaar en onoverwinnelijk. Zijn lijf was onkwetsbaar door goddelijke interventie. Behalve op dat ene plekje aan de hiel waar zijn moeder hem vasthield terwijl ze hem onderdompelde in de magische rivier Styx. Zo was het ook met Kris P.. Met als  verschil dat Kris P. dan over het hele lijf kwetsbaar was, en eens blazen tegen zijn hiel voldoende bleek om hem in de Schelde te laten belanden en uit het zicht te laten verdwijnen. “De Antwerpenaars hebben met mij gelachen en mij beledigd”, huilde Kris P. toen hij met de staart tussen de benen de stad ontvluchtte, nadat hij op zijn beurt de Antwerpse afdeling van zijn partij had omgebracht. En daar heeft hij volledig gelijk in. Maar eerlijk, wie is er begonnen?