Verleden donderdag, op 5 december, betoogden zo’n zeshonderd medewerkers van de VRT tegen de besparingsplannen van de Vlaamse regering. Enerzijds menen zij dat de besparingen geen ‘afslanking’ maar een ware ‘afslachting’ inhouden, en anderzijds wilden ze ook duidelijk maken dat ze geen propagandazendertje van de Vlaamse regering willen worden.

De Vlaamse Vereniging van Journalisten (VVJ) sprak in haar persmededeling dan weer van een ‘drooglegging’ van de VRT, Bruzz en de regionale omroepen, en eist “respect voor de journalistieke onafhankelijkheid van alle door Vlaanderen betoelaagde nieuwsmedia”.

De grote steen des aanstoots blijft natuurlijk dat de Vlaamse regering meer objectiviteit van de openbare omroep verwacht, en bovendien wil dat ze meer inzet op de Vlaamse identiteit.

Dat laatste in de persmededelingen uiteraard consequent tussen aanhalingstekens, want in journalistieke cirkels is het bon ton om te beweren dat de Vlaamse identiteit niet zou bestaan. We hebben het echter nog te goed dat diezelfde journalisten zouden durven beweren dat er geen Palestijnse identiteit zou bestaan, of pakweg een Turkse.