Voor u aan dit artikel begint, leest u misschien best op onze webstek nog eens onze bijdrage “Mechelen, waar salafisten thuis zijn” van 18/1/2017. Dat geeft een goed beeld van de manier waarop de salafisten stukje bij beetje Mechelen inpalmen, onder het goedkeurend oog van Bart Somers. We gaan de feiten uit dat artikel hier niet herhalen. We laten eerst Bartje zelf nog even aan het woord. De citaten komen van de webstek van het extreemlinkse MO*, uit het artikel “Mechelse bondgenoten tegen radicalisering” (14/8/2015).

Die “bondgenoten” zijn de salafisten, die net zoals de Moslimsbroeders de bezielende kracht zijn achter de meeste soennitische terreurbewegingen. Het salafisme is niet identiek met het wahabisme, maar tussen beide stromingen zijn nauwelijks inhoudelijke verschillen. Als het salafisme een tonijn in olijfolie is, dan is het wahabisme dezelfde tonijn à la Saoudienne. En die salafisten zouden dus volgens MO* en Bart Somers bondgenoten zijn in de strijd tegen de radicalisering. Ja, juist zoals Dutroux en Lelièvre bondgenoten zijn in de strijd tegen misbruik van minderjarigen.

Bartje “Salafi” Somers

MO* schrijft verder: “De stad heeft dan ook zijn eigen visie inzake het omgaan met salafisme. Niet dat burgemeester Bart Somers en Aboe Abdillaah samen op de thee gaan, maar ze vinden elkaar wel in de lokale strijd tegen extremisme.” We weten al wat islamosocialisme is. Is dit dan liberosalafisme? Alexander Van Leuven, de deradicaliseringsambtenaar van Mechelen, ziet ook geen kwaad in het salafisme: “Wij hebben in Mechelen salafisten die op een gezonde manier proberen een plek te krijgen en nemen in de samenleving”, zegt Van Leuven. “Mahad Arrahma [een vereniging van de Mechelse salafisten] communiceert open en proactief. Als ze flyers willen verspreiden, laten ze dat weten aan de Mechelse schepen, Marc Hendrickx, bevoegd voor Diversiteit en Integratie.”

Bart Somers beaamt dat: “Deze jonge mensen zetten zich actief af tegen het geweld in het Midden-Oosten, verzetten zich actief tegen extremisering. Dit wordt ook bevestigd door onze politie en als dusdanig worden ze niet als extremisten beschouwd. Deze mensen willen trouwens duidelijk salafistische moslims zijn binnen en in Mechelen. We merken dus dat salafistische groepen zich, net zoals bijvoorbeeld ultraorthodoxe joden, wel kunnen inpassen in een sociaal-cultureel diverse samenleving. […] Ik stel vast dat we genuanceerd moeten zijn, toch als we het over salafisme in Mechelen hebben. We beschouwen deze jonge salafistische Mechelaars niet als extremisten. We beschouwen hen wel als radicaal met een heel conservatief-religieuze maatschappijvisie. Daar moeten we niet flauw over doen. Zo ben ik het persoonlijk fundamenteel oneens met nogal wat zaken waar ze voor staan. Maar ze opereren wel degelijk binnen de rechtsstaat en wijzen geweld af.”

De lievelingsimam van Bart Somers

Op 21 november 2015 schreef Somers op Facebook: “Mechelen samen sterk. In deze tijden belangrijk dat we allen onze nek uitsteken in de strijd tegen terreur en extremisme. En imam Khalid Ouchan doet dat met verve.” We weten niet of dat voor of na de arrestatie was van Jawad Ouchan, de broer van die geliefde imam, die werd aangehouden toen hij op het punt stond naar Syrië te vertrekken om zich bij IS aan te sluiten. Jawad Ouchan was ook een kopstuk van de salafistische beweging Way of Life, de officieuze opvolger van Sharia4Belgium. Vlak nadat Somers die lofzang op de imam postte, trok die samen met zijn advocaat Nabil Riffi naar de jihadexpert Montasser AlDe’emeh. Met hun drietjes stelden ze een vals attest op waaruit moest blijken dat Jawad een deradicaliseringscursus volgde. Alsof dat trouwens iets zou bewijzen…

Hun bedoeling was duidelijk: de IS’er Jawad uit de gevangenis te krijgen. Maar de Staatsveiligheid luisterde hun gesprek af, waarschijnlijk met de hulp van Montasser. Ondanks dat werden de drie mannen gezamenlijk schuldig bevonden en veroordeeld. Ouchads moskee Al-Buraq reageerde niet onmiddellijk op het nieuws. Bart Somers deed dat wel, samen met enkele schepenen en leden van moskeebesturen. Hij beweerde dat “… de kern van de zaak gaat om valsheid in geschrifte, niet om radicalisme.” Een flagrante leugen natuurlijk. Het was een poging een IS-terrorist  uit de gevangenis te houden. Niet om te knoeien met  de sociale zekerheid of met verblijfsvergunningen.

Komt de naam van advocaat Nabil Riffi u bekend voor? Dat is niet verbazend. Hij was ook de advocaat van andere islamitische terroristen en recruteerders, onder andere van Fouad Belkacem, de oprichter van Sharia4Belgium. Nabils broer Hamid Riffi stond overigens in Mechelen als lijstduwer op de CD&V-lijst. Hij zat toen ook in de nationale stuurgroep van CD&V. Radicale moslims en hun handlangers zijn in Mechelen nog dieper in de politiek geïnfiltreerd dan elders. Somers is maar één van hun medeplichtigen. Als men in zulke dossiers aan één draadje begint te trekken, komt men altijd in een maffia-achtig kluwen van louche advocaten en familieleden terecht. Eén van de draden loopt dus van Bart Somers, via imam Khalid Ouchad, naar zijn broer Jawad, die voor IS wilde gaan vechten en een kopstuk was van Way of Life, en vandaar, via zijn advocaat Riffi, naar Fouad Belkacem.

Stad zonder Syriëstrijders?

Bart Somers kreeg in 2017 de World Mayor Prize prijs als Beste Burgemeester van de Wereld. Johan Sanctorum in Doorbraak uit hoe dat in zijn werk ging: “Iemand moet jou voordragen, dan kom je op een shortlist, en dan is het aan de achterban van de kandidaat om hem massaal te steunen middels lofbrieven en ronkende e-mails. Laten we maar van het betere lobbywerk spreken. De ‘jury’ doet voor deze onderscheiding geen eigen onderzoek, maar leest gewoon wat er binnenkomt als aanbeveling. Het zal u niet verbazen dat vele Mechelaars, en de voltallige administratie plus partijgenoten van Bart, waaronder Marino Keulen, zijn burgemeesterschap de hemel in prezen. Anders gezegd: dit is een handig stukje image building voor een stad en zijn bestuur, deel van een grotere campagne. En waarom ik dat zeker weet? Omdat ik in een vorig leven als consultant bij Slangen & Partners dat Mechelse city-marketing-project mee op poten heb gezet, in opdracht van Bart Somers…”

Eén van de belangrijkste argumenten om Somers die prijs te geven, was het feit dat er vanuit Mechelen geen enkele Syriëstrijder zou zijn vertrokken… Somers zelf heeft daar zelf ook ettelijke keren mee gezwaaid om te ‘bewijzen’ hoe doeltreffend zijn integratiebeleid wel was. De Morgen noemde hem zelfs met een zweempje verafgoding “de vader van een stad zonder Syriëstrijders”. Maar dat is natuurlijk een leugen. Er zijn wel degelijk moslims uit Mechelen naar IS-gebied vertrokken. De integratie is in Mechelen evengoed mislukt als elders, maar de doofpot werkt er veel beter. Dat blijkt duidelijk uit cijfers van het Europees agentschap Eurojust. Volgens cijfers van de Mechelse arabist en islamoloog Pieter Van Ostayen zijn er vanuit Mechelen zelfs meer jihadi’s naar Syrië vertrokken dan vanuit het veel grotere Antwerpen. Maar dat hadden de bewonderaars en lakeien van Bartje natuurlijk niet aan de jury verteld. Zoals ook niemand de jury had verteld dat de Mechelse politie maar liefst vijf terrorismedossiers had achtergehouden, waaronder eentje over Salah Abdeslam. Somers was daar minstens politiek verantwoordelijk voor.

De Gentse Imam Brahim Laytouss, die voor de Universiteit Antwerpen onderzoek doet naar islambewegingen in België, verklaarde in GVA eveneens dat er wel degelijk Mechelaars in Syrië vechten. Volgens hem zou er zelfs al één gesneuveld zijn. Maar de woordvoerders van de Mechelse moskeeën ontkennen alles. Ze beweren dat ze van niets weten en dat ze daar zelfs geen geruchten over hebben opgevangen. Het is verbazend wat zo’n imams allemaal niet weten. Zelfs als één van hun trouwe moskeebezoekers een aanslag pleegt, dan vallen ze helemaal uit de lucht en dan weten ze alleen dat hij een vriendelijke en onopvallende jongen was. Wir haben es nicht gewusst.