WoninGent is veroordeeld wegens het verhuren van ongeschikt verklaarde woningen. De rechter legde hen een boete op van 200.000 euro (waarvan 120.000 met uitstel). De sociale huisvestingsmaatschappij moet ook een vergoeding betalen aan een aantal huurders. Eindelijk wordt een einde gemaakt aan de straffeloosheid van WoninGent en van de politici die er aan de top stonden. Het is wrang dat het gerecht pas in actie kwam na een reportage van de VRT, want de wanpraktijken waren al jaren aan de gang.

In één adem oproepen om geen politieke spelletjes te spelen en tegelijk uithalen naar N-VA, dat deed Tine Heyse (Groen), de Gentse schepen van wonen in een zure reactie op de beslissing van de rechtbank. Volgens haar is het “geschiedenis, een zaak uit het verleden”. Dat zij altijd beweerd heeft dat er niets onwettigs gebeurde, is ze blijkbaar al vergeten. Nog in maart van dit jaar tijdens de gemeenteraad bleef ze tot vervelens toe herhalen dat ongeschikt verklaarde woningen mogen bewoond worden en dat dit voor de huurders zelfs een goede zaak is! De rechter geeft haar nu duidelijk ongelijk. Hopelijk hebben ze het op het stadhuis nu begrepen. Beste burgemeester en schepenen, de wet geldt voor iedereen, zelfs voor Stad Gent en haar dochterbedrijven.

Een verkeersbord dat je mag negeren?

Mevrouw Heyse is ook schepen van klimaat en dus verantwoordelijk voor de invoering van de LEZ-zone, de Lage Emissie Zone. De grens van de zone is de binnenring R40. Toen begin januari de borden onthuld werden, bleek dat de parkings van enkele grote winkels op de R40 mee opgenomen waren in de zone. Een onaangename verrassing voor de klanten. Heyse zei dat dat niet de bedoeling was. Wie alleen maar wou winkelen, mocht de bordjes negeren. Verkeersborden die je mag negeren? Onze schepen heeft zelf geen auto, dat verklaart misschien haar origineel idee. Enkele dagen geleden werden de fout geplaatste LEZ borden weggehaald en de vergissing stilletjes rechtgezet.

De poetsbakfiets

Te zien in Gent elke ochtend: een dame die met een zware bakfiets over de kasseien dokkert. Op de bak het opschrift: poetsfiets. Zo trekt ze door het autovrij gebied van de ene werkpost naar de andere, hard duwend op de trappers tussen het poetswerk door. Een thuishulpdienst uit het centrum kocht elektrische fietsen voor haar personeel. Dat leverde een mooi artikel op in de krant over hoe het bedrijf haar steentje bijdraagt aan het milieu. De gezinshelpers laten nu hun auto’s staan en fietsen door weer en wind tot bij de mensen aan huis, waar ze bij slecht weer met koude handen en natte kleren toekomen.

De politici en directeurs die dat allemaal promoten, zitten een hele dag in een warm kantoor. Fietsen doen ze voor hun plezier of om fit te blijven. Minder auto’s in de stad? Wie al zwaar werk doet, mag nog eens met een (bak)fiets de baan op.

Het Gents wandelbusje in het autovrij gebied is niet geschikt voor rolstoelen. Een elektrisch busje met een rolstoellift bestond niet volgens de schepen van mobiliteit. Erg hard had hij niet gezocht, want in buitenlandse steden rijden er al jaren zulke voertuigen rond. Toen bleek dat het wel bestond, had hij een nieuw excuus klaar: een busje met een rolstoellift kost te veel. Brugge geeft nu het goede voorbeeld: er rijdt een elektrische pendelbus die ook mensen in een rolstoel kan vervoeren. In tegenstelling tot Gent, zijn die van Brugge wel bereid wat meer te betalen zodat rolstoelgebruikers ook naar het stadscentrum kunnen.