Beste koning Filip,

Ik beloof van een hele flinke minister te zijn in uw nieuwe regering. Ik zal verbinden, verbinden en nog eens verbinden tot we allemaal paars-groen zien van zoveel verbondenheid. Maar niet alleen natuurlijk. In het woord verbinden zit niet voor niets het woord ‘samen’. Dat zit er niet echt in, maar ik ben zeker dat u begrijpt waar ik heen wil. Het had erin kunnen zitten.

Samen dus. Samen met alle Belgen en alle buitenlanders die niet kunnen wachten om in liefde en genegenheid mee te bouwen aan de eendracht in dit land. Zoals de Rode Duivels, Sire. Ik word er altijd warm van om met een Belgische vlag om mijn nek geknoopt, mijn hand op het hart en de Brabançonne brullend naar hun matchen te kijken. En u mag er zeker van zijn dat ik het meen als ik dit wondermooie land de kracht en het bloed in mijn aderen aanbied. Op mij kan u rekenen, Sire. Ik droom in zwart, geel en rood. Voor vorst, voor vrijheid en voor recht. Klaar om te sterven voor het vaderland als u me dat vraagt. Maar als het voor u hetzelfde is, is een tof mandaat waar je niet aan dood gaat ook goed. Ik ben er voor u en tegen al die vuile smerige nationalisten!

We gaan het dus zonder de nationalisten moeten doen, maar dat weet u natuurlijk al. Een nee tegen nationalisme is een nee tegen polarisering. Nee tegen die van N-VA. Nee tegen die van Vlaams Belang. En alle Open Vld’ers die niet Bart Somers heten, die tweezakken van de sp.a en mijn buurvrouw die altijd “Ha, daar is dat vervelend ventje weer”, zegt als ik het huis uitkom.

En uiteraard ook ‘nee’ tegen autochtonen, automobilisten en stakende autobuschauffeurs. Maar samen met al die anderen die het beu zijn om langs de zijlijn te staan, moeten we nu zonder verwijl kiezen voor een radicaal progressief alternatief voor België. Of toch niet, misschien moeten we de polariserende Polen ook negeren. En die klootzak van een Wouter Van Besien die vond dat ik te veel aandacht kreeg bij de verkiezingen. Het was trouwens niet mijn schuld dat we de verkiezingen verloren ondanks de eindeloze VRT-campagne van “De groenste maand”. Het was de schuld van Anuna! Eerlijk waar, Sire. De eerste keer dat ik ze op tv zag dacht ik van: hoera voor de groene jeugd. De tweede keer was dat al iets minder. En de derde keer vond ik dat ze harder kon zagen dan ik. Almaci, de stomme trut die ook niet mee mag doen aan mijn positief project, zei het zelf. “Djeezes,” zei rondborstige Meyrem, “zoals dat kind kan zagen, is het Regenwoud binnen het kwartier omver. Nog erger dan onze kakker met zijn hoofd dat alleen goed is om compost op te sorteren.” Alsof ze zelf niet zaagt. Toen ze vorige week een speech ging geven bij onze Australische zusterpartij van The Greens, is de helft spontaan een bosbrand in gelopen.

En als we helemaal eerlijk zijn, moeten we toch zeggen dat niet alle CD&V’ers niet geheel polarisatievrij zijn. Ik noem geen namen Sire, maar Pieter De Crem? We weten allemaal dat die het niet zal nalaten om te polariseren als er niemand kijkt. Hendrik Bogaert? Walter De Donder? Nu ik er zo over nadenk… Ik vrees dat polariseren en racisme de Vlamingen in het bloed zit. Misschien moeten we de moed van onze overtuiging hebben en gewoon ‘nee’ zeggen tegen de Vlaming. Als we er in slagen om de Vlaming te tonen hoe mooi een verbindende samenleving kan zijn, zal hij volgende keer misschien wel op een verbindende partij stemmen.

Ik hoop, Sire, dat ik u er niet moet aan herinneren dat ik eigenlijk niks met dat rotvolkje te maken heb en dus best wél minister kan worden. Mijn papa komt uit Barcelona in Catalonië. Daar hebben ze helemaal niks te maken met polariseren en nationalisme. Integendeel, we worden er voortdurend lastig gevallen door Spaanse nationalisten die er niet tegen kunnen dat we beter kunnen voetballen.

Van mijn mama moet ik nog vragen of Elisabethje nog geen vrijer heeft. Ze las in de Story dat het zeer moeilijk is om voor een kroonprinses een geschikte man te vinden, omdat die altijd de tweede viool moet spelen. Mama zegt dat het voor mij ook moeilijk is om een geschikte vrouw te vinden omdat ik een irritant manneke ben. Misschien kunnen we mekaar helpen?

Hopelijk tot snel op het paleis, liefste schoonpapa,

Je kapoen,

Kristof