In Spanje hebben de socialisten en de linkse partij Podemos een regering gevormd, en wij zullen nog wel ondervinden wat voor een catastrofe dat zal worden, niet alleen voor Spanje, maar ook voor ons. José Luis Escrivá, de nieuwe minister voor Sociale Zekerheid en Inclusieve Samenleving, wil naar eigen zeggen de grenzen opengooien voor “acht tot negen miljoen mensen, alleen al om de actieve bevolking op peil te houden.”

Met het oog op de ineenstortende geboortecijfers bij de autochtone Spanjaarden verklaarde hij: “Als we onze levensstandaard willen behouden, moeten we erop voorbereid zijn nog meer migranten op te nemen.” Hij deed deze uitspraken in Parijs, op een forum van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling.

Leugens, waanideeën en misvattingen

Het plan van Escrivá is natuurlijk gebaseerd op leugens, waanideeën en misvattingen. De leugen dat migranten uit ontwikkelingslanden zullen bijdragen tot de sociale zekerheid bijvoorbeeld. We weten intussen uit de ervaringen in álle andere Europese landen dat ze een ballast zijn voor die sociale zekerheid, geen steunpilaar.

En dat hangt dan weer samen met een andere waanidee: dat de immigranten zich niet in die sociale zekerheid zullen nestelen, maar hard en eerlijk zullen werken. En daar bovenop komt nog de misvatting dat die immigranten in Spanje zullen blijven, en niet verder trekken naar de rijke noordelijke landen als België, Nederland, Duitsland en Zweden, waar de sociale voorzieningen veel ruimer zijn.

En zelfs áls dat in Spanje allemaal wel zou lukken, nadat het in alle Europese landen is mislukt…, dan nog zal de economische winst niet opwegen tegen de gevaren van islamisering en omvolking en tegen de toenemende criminaliteit die altijd samengaat met zo’n nieuwe migratiegolven. Hoeveel gevallen van terreur, pedofilie, verkrachting, moord en roof vinden de socialisten aanvaardbaar? Ze kunnen dat cijfer uitdrukken per procent van het BBP. Of per duizend extra arbeidskrachten?