Zondag op Twitter was Groen euforisch, want ‘ze waren erbij’ om de volmachtenregering in het zadel te hijsen. De ondertussen tot ‘foto van het jaar’ uitgeroepen selfie van de dicht bij elkaar aangeschurkte Georges-Louis Bouchez en Gwendolyn Rutten met op de achtergrond een breed lachende en zwaaiende Meyrem Almaci, zegt alles…

Dat met hun steun een noodregering met N-VA en dus Bart De Wever erbij door Magnette en Bouchez werd afgeschoten om een slinkse Vivaldi-staatsgreep te plegen en ieder op zijn postje te houden, wordt natuurlijk niet gezegd. Laat staan dat men zou rekening houden met de 18 zetels en 810.000 Vlaamse kiezers van het Vlaams Belang, want bij het overleg in de Kamer werd deze partij zelfs niet uitgenodigd. Bijzonder hypocriet, onbeschaamd en leugenachtig is het dan ook om dit te durven tweeten: “Corona kent geen taal, ideologie of partijen. (…) Dit is niet het moment voor partijpolitieke discussies.”

Stel u even voor dat een medicijn dat corona afdoend zou vernietigen zou ontwikkeld worden door een Vlaams Belanger, zouden de groene en andere ‘democraten’, Franstaligen op kop, dan ook het hoofd draaien en met de neus in de lucht de andere kant opkijken? België is een onland. Een land van de schande. Een land dat is uitgeleefd. Een land waar alles over politieke breuklijnen loopt. Zelfs als zich een van de grootste gezondheidscrisissen uit de geschiedenis angstaanjagend en genadeloos verspreidt. Als zo’n land op zo’n moment er niet eens in slaagt om een echte noodregering op de been te brengen, wanneer zal het dan wel kunnen? Nooit. Tijd om na de crisis conclusies te trekken.