De meest gedeelde Twitteraar van Vlaanderen, de kroonprins van Filip Dewinter, auteur en een bekend islamcriticus: het zijn allemaal synoniemen van Sam van Rooy (34). Maar bovenal is Sam van Rooy een politicus wiens politieke carrière het voorbije anderhalf jaar in een stroomversnelling raakte. SCEPTR-redacteur Tom Lallemand sprak met hem, in wat een boeiend gesprek werd over Bart Somers, islamisering, het klimaat en de onvermijdelijke Vlaamse onafhankelijkheid.

U werd verkozen als gemeenteraadslid in Antwerpen, verkozen als Vlaams parlementslid en werd begin dit jaar ook fractieleider van Vlaams Belang Antwerpen. Uw politieke carrière verloopt op wieltjes?

Klopt, mijn leven is op korte tijd enorm veranderd. Zo’n 7,5 jaar heb ik voor Vlaams Belang gewerkt, als medewerker van de studiedienst en als perswoordvoerder. Maar verkozen worden en dus echt politicus zijn, is natuurlijk nog iets helemaal anders. Het is een droom die is uitgekomen, want politiek is mijn grote passie in het leven.

U werkt nu inderdaad veel meer voor de schermen, waar dat vroeger vooral achter de schermen was. Meer bekendheid, maar ook meer haat tegenover u zien we op uw Twitter. Raakt u dat?

Ik krijg inderdaad meer haat- en dreigberichten, via sociale media of e-mail, maar echt raken doet het mij niet meer. Ik maak er ook geen drama van zoals sommige anderen, ik heb een hekel aan de snowflake-mentaliteit en het cultiveren van slachtofferschap. Meestal komen die haatberichten trouwens ook van ‘nobodies’. Maar als een toch relatief intelligent en bekend politicoloog als Carl Devos mij in de inleiding voor Tom zijn boek (Van Grieken, nvdr.) wegzet als ‘extreemrechts’, dan raakt mij dat wel. Want ‘extreemrechts’ verwijst naar fascisme en geweld. Terwijl ik nu juist op democratische wijze strijd voor onze cultuur en vrije samenleving. Ik ben niet extreem, maar bestrijd net de extremen, zoals de totalitaire islam en de klimaattirannie. Niet ik, maar het huidige beleid van massa-immigratie, van de klimaatreligieuze Green Deal en van de machtsgeile EU is extreem.

Een van uw bekendste haters is misschien wel Bart Somers. Hij vergeleek u al meermaals met de nazi’s. Wat vindt u daarvan?

Ik denk dat zelfs iemand als Bart Somers eigenlijk wel beter weet. Hij zegt dat volgens mij puur uit politiek-strategische overwegingen en om een gebrek aan inhoudelijke argumenten te maskeren. Maar het feit dat onze politieke tegenstanders van de traditionele partijen ons zo proberen klein te krijgen, bewijst natuurlijk wel dat we met het Vlaams Belang goed bezig zijn. Al blijft het uiteraard gevaarlijk om een politicus zo te demoniseren en te brandmerken als fascist of nazi, want dat houdt in wezen in dat die met álle middelen bestreden moet worden. Het is in die context dat Pim Fortuyn is vermoord. Fortuyns moordenaar, Volkert van der Graaf, komt volgende maand trouwens volledig vrij, walgelijk! In mijn ideale, rechtvaardige samenleving had hij de doodstraf gekregen.

Somers stelde in een interview in De Zondag dat u “honderdduizenden mensen” wil “deporteren”, klopt dat?

Deporteren is weer zo’n bewuste woordkeuze van Bart Somers om mij te brandmerken als nazi. Ik vind dat elke moslim die de typisch islamitische opvattingen heeft over de man-vrouwverhouding, homoseksualiteit, joden, niet-moslims, de verhouding tussen kerk en staat of de vrijheid van meningsuiting, hier niet thuishoort. En dat zijn er in België alleen al minstens vele tienduizenden, volgens bepaald onderzoek zelfs honderdduizenden.

Als je onze waarden en onze manier van leven niet wilt, minacht of zelfs haat, wat doe je dan nog op ons grondgebied? Daarom pleit ik er wel voor om die groep zeker niet nóg groter te laten worden en de islamisering van onze samenleving tegen te gaan. Er moet dus een immigratiestop komen voor moslims De huidige massa-immigratie moet stoppen en immigratie naar onze samenleving moet in plaats van de regel de hoge uitzondering worden, louter op basis van ónze noden, ónze wil én strikt gecontroleerd op basis van strenge sociaaleconomische én culture voorwaarden. Is dat nu echt zo onredelijk of zelfs fascistisch? Ik wil juist het islamitische fascisme en antisemitisme buiten onze samenleving houden! Toch vergeleek Bart Somers in een interview in De Standaard mijn boek tegen de islamisering met de antisemitische “Protocollen van de Wijzen van Sion”. Dat is ronduit kwaadaardig.

Die strijd tegen islamisering is een van uw prioriteiten. Uw recentste boek heet “Voor vrijheid dus tegen islamisering”, kunnen beide niet samen bestaan?

Absoluut niet, daar kan ik duizenden voorbeelden van geven en in mijn boek som ik er honderden op. Er zijn in West-Europa wijken met een moslimmeerderheid waar op straat nauwelijks meisjes of vrouwen te zien zijn, laat staan ongesluierd. Het is ook in dat soort wijken waar herkenbare homoseksuelen, Joden of niet-islamitisch geklede meisjes en vrouwen een groot risico lopen om te worden lastiggevallen, uitgescholden of aangevallen.

VRT-journalist Riadh Bari tweette onlangs nog dat hij in Molenbeek alweer belaagd is omdat hij homoseksueel is. Ex-moslims of moslims die openlijk de islam willen verlaten, zijn niet zeker van hun leven. Dat verwacht je in landen als Pakistan, Iran, Qatar en Egypte, maar ook hier, bij ons, is dat nu het geval. Hoe islamitischer een land, stad of wijk is, hoe minder vrijheid. Dat is een wet van Meden en Perzen die zich al 14 eeuwen lang vroeg of laat manifesteert overal waar de islam wortel schiet.

En daar lijdt uiteindelijk iedereen onder: moslimvrouwen, vrijdenkers, schrijvers, journalisten, andersgeaarden, wij als niet-moslims, alsook mensen die zichzelf moslim noemen maar toch een gematigd, vrijwel niet-islamitisch leven leiden.

Er vindt in de moslimgemeenschap inderdaad een strijd plaats tussen meer gematigde moslims die de regels van de islam niet of nauwelijks volgen en moslims die de islam op een strikte manier belijden. Hoe ziet u de toekomst van de islam in Europa? Is een gematigde, Europese islam een mogelijkheid?

U drukt het zeer goed uit en het is ook heel belangrijk om dat onderscheid te maken. Er zijn inderdaad heel wat mensen die zichzelf moslim noemen, maar toch een gematigd of geen islamitisch leven leiden. Zij laten de essentie van de islam links liggen, maar dat maakt de islamitische leer nog niet gematigd. De heilige islamitische bronnen, de Koran en de Hadith, zijn immers tot op vandaag onveranderd. De sharia of islamitische wet is wat hij is: totalitair en inhumaan.

Om een zogenaamde Europese islam te creëren, zou die groep van ‘gematigde moslims’ dus de touwtjes in handen moeten nemen om drastische hervormingsmaatregelen te nemen, zoals het expliciet verwerpen en ook de facto uit de Koran verwijderen van de tot intolerantie, haat en geweld oproepende Koranverzen. Zo’n Europese islam zou, in woord, geschrift én daad, de democratie, scheiding tussen kerk en staat, gelijkwaardigheid van man en vrouw en vrijheid van religie en afvalligheid expliciet moeten uitdragen. Hét grote probleem is dat wie dat serieus probeert in de islam in principe zijn of haar doodvonnis tekent.

De Somalisch-Amerikaanse activiste, onderzoekster en schrijfster Ayaan Hirsi Ali heeft al vaker voorstellen gedaan om de islam te ontdoen van zijn politieke, totalitaire en vrouwonderdrukkende natuur. In de praktijk verandert er aan het wezen van de islam echter nooit iets, omdat ook die ‘gematigde moslims’ doorgaans niet (willen) inzien dat er een enorm probleem is met de fundamenten en leerstellingen van de islam. En vaak ook omdat ze, niet onbegrijpelijk, angst hebben om als ‘slechte moslim’ of afvallige te worden gebrandmerkt. Want daarop staat in de islam in principe de doodstraf, zover gaat geen enkele andere religie. De islam is uiteindelijk veel meer wet en recht dan religie, zoals de helaas overleden arabist Urbain Vermeulen het zo goed uitdrukte. En dat is hét grote probleem. Daarom ben ik niet hoopvol over zo’n Europese islam, wat uiteindelijk net zoals het eurocommunisme een contradictio in terminis is.

Hoe komt het dat de strijd tegen islamisering een prioriteit van u is geworden?

Reeds als tiener zag ik in Deurne, waar ik woon, en in Antwerpen de islamisering en de problemen die daaruit voortkomen. De voorbije decennia was daar een grote instroom van moslims. Ik ging daardoor de islam bestuderen en kwam tot het besluit dat die religieuze ideologie altijd en overal leidt tot oorlog, achterstelling en ellende, tot de drie a’s: analfabetisme, achterlijkheid en armoede.

Islamisering is volgens mij dus de grootste bedreiging voor onze vrije, westerse beschaving. Ik citeer de helaas recent overleden Hongaars-Joodse auteur György Konrád, die stelde dat “de islam na het nazisme en communisme de derde totalitaire ideologie is die de mensheid bedreigt”. En hij kon het weten, want hij heeft zowel onder het nazisme als het communisme geleefd.

Vindt u het dan vreemd dat islamisering niet voor meer mensen een prioriteit is, zoals klimaat dat wel lijkt te zijn?

Goh, het klimaat is voor de meeste mensen ook maar een prioriteit zolang ze er niet voor hoeven te betalen, en gelijk hebben ze. Politici gebruiken klimaatbeleid om de democratie uit te hollen, onze vrijheid af te pakken en belastingen te verhogen of in te voeren. Het is ‘big business’ op de kap van de gewone burgers. De mensen zouden heel hun leefwijze moeten veranderen, wat ze eten, hoe ze wonen, hoe ze gaan werken en hoe ze reizen. Het is echt pure regelneverij van machtsgeile politici die zich laten beïnvloeden door allerhande sluwe klimaat- en energielobbygroepen en domme klimaathysterici.

Islamisering is echter een reëel probleem dat steeds meer wijken en scholen treft en een rechtstreeks gevolg is van het beleid van massa-immigratie en islamgepamper van traditionele politici. En die kunnen of willen dat niet tegengaan, laat staan terugdraaien, dus proberen ze de aandacht te verleggen naar een andere zogenaamde ‘dreiging’, namelijk het klimaat van de aarde. Zélfs in tijden van corona wordt het klimaat naar voren geschoven als de grootste bedreiging. Er is vandaag een gezondheidscrisis en een economische crisis, maar géén klimaatcrisis. Wat hebben we trouwens aan een goed klimaat als de sharia hier is ingevoerd, zoals mijn eerste politieke leermeester, Geert Wilders, het zo goed uitdrukt? Want zorg voor ons milieu en adaptatie aan klimaatverandering vergt rationeel, vrij en wetenschappelijk denken. Niets van dat alles is te vinden in de islam, want dat is inderdaad ‘een achterlijke cultuur’, zoals Pim Fortuyn het zo goed uitdrukte.

Stel dat u morgen alleenheerser bent van een onafhankelijk Vlaanderen en alle middelen ter beschikking hebt. Wat zou u doen om islamisering te bestrijden?

Het eerste dat moet gebeuren, is het stoppen van de massale instroom. We moeten helemaal zélf de migratie naar ons land bepalen, op basis van hoeveel migranten we eventueel nog willen en wie dat dan precies zouden moeten zijn. Zo zouden we, bijvoorbeeld, een quotum van 5.000 migranten per jaar kunnen invoeren, waarna we als samenleving zélf kiezen wie precies die 5.000 migranten moeten zijn, en dit zowel op basis van sociaaleconomische als cultureel-religieuze eigenschappen. Moslims komen er uiteraard niet meer in.

Een deel daarvan kan best bestaan uit homo’s, afvalligen (ex-moslims, nvdr.) of christenen die met opsluiting of de dood worden bedreigd. Een ander deel kan bestaan uit migranten die ons een significante bijdrage leveren op zowel economisch als cultureel vlak. Dat culturele aspect is voor mij zeer belangrijk en is daarom mijn kritiek op bijvoorbeeld het Australische model en het puntensysteem dat de Britten nu willen invoeren: het is louter gebaseerd op economische meerwaarde en neemt culturele factoren niet in rekening. Daardoor kan bijvoorbeeld een hooggeschoolde Pakistaanse dokter die goed Engels spreekt en geld bezit, maar tegelijkertijd sharia-opvattingen heeft, nog steeds immigreren.

In de praktijk zullen daar dus grondige screenings voor moeten gebeuren, met onderzoek, achtergrondchecks en diepte-interviews. Dat zal tijd en geld kosten, maar een dergelijk systeem zou ons véél meer opleveren dan kosten. Dit alles is natuurlijk slechts mogelijk indien we als samenleving uit de verstikkende internationale kaders breken, zoals de EU en de Conventie van Genève of het Vluchtelingenverdrag.

De instroom enorm verkleinen en controleren op basis van socio-economische en culturele factoren dus. Maar wat met de moslims die hier al zijn?

Dat is natuurlijk dé hamvraag en ik denk helaas ook niet dat er binnen de democratische rechtsstaat maatregelen zijn die het probleem van de islamisering volledig kunnen oplossen. Al die vrijheden die hier bestaan worden door moslimfundamentalisten en zogenaamde salafisten misbruikt om diezelfde vrijheden te bestrijden. Het devies is dus: geen tolerantie voor de islamitische intolerantie, maar hoe doe je dat in de praktijk?

Kan de overheid bijvoorbeeld moskeeën en Koranscholen 24/24 en 7/7 monitoren zonder privacywetten te overtreden? Ik denk het niet. Daar is blijkbaar een undercoveronderzoek voor nodig, zoals in Denemarken enkele jaren geleden, om vast te stellen dat in 7 van de 8 gecontroleerde moskeeën intolerantie, haat en apartheid wordt gepredikt.

Daarom moet de islam, zolang hij niet expliciet en fundamenteel is hervormd tot een tolerante religie, worden beschouwd en behandeld als een totalitaire, ongewenste ideologie die hier niet thuishoort. Dat betekent dat de islam vandaag geen aanspraak kan maken op onze vrijheden, zeker niet die van religie. Mogelijk brengt dat moslims dan eindelijk tot het fundamenteel hervormen van de islam.

Maar wat dan met onze democratische rechtsstaat?

Voor welk verschrikkelijk dilemma de islamisering ons stelt, laat Denemarken zien: na decennialange massa-immigratie van moslims en facilitering van de islam, komt dat land nu met een zogenaamd ‘getto-plan’ om te proberen geïslamiseerde wijken weer veilig, vrij en welvarend te maken. Heel wat van die getto-maatregelen druisen in tegen mensenrechten en basisprincipes van de democratische rechtsstaat. Zoals het binnen die gettowijken verdubbelen van de strafmaat voor eenzelfde overtreding. En zoals het minstens 25 uur per week afzonderen van piepjonge ‘getto-kinderen’ van hun ouders om hen de taal en Deense waarden en tradities bij te brengen. Ouders die niet meewerken, riskeren een deel van hun uitkeringen te verliezen.

Dat klinkt misschien wel goed, maar is dat echt de samenleving die we willen? Principieel vind ik dat soort dwangmatige, bijna tirannieke maatregelen onwenselijk in een vrije samenleving. Ook is het volgens mij ‘too little too late’, zeker wanneer de instroom niet wordt gestopt. Want het is toch evident dat een democratische rechtsstaat, tot nader order het minst slechte systeem op aarde, alleen valt te handhaven in een soort natuurlijke, fysieke gemeenschap die coherent is omdat ze grond, geschiedenis, taal en cultuur deelt? Wanneer je steeds meer per wet moet gaan afdwingen omdat steeds minder van nature gebeurt, is het voorbij: dan liggen tirannie en (burger)oorlog op de loer. In bepaalde geïslamiseerde wijken zitten we al in die fase, denk maar aan de recente ‘corona-rellen’ in het Brusselse Anderlecht.

Is er dan geen echte oplossing?

De kans op een vreedzame oplossing wordt steeds kleiner. De essentie van mijn boek “Voor vrijheid dus tegen islamisering” is dat een samenleving waar de islam wortel kan schieten en moslims demografisch blijven groeien, uiteindelijk nog slechts de keuze zal hebben tussen de pest en de cholera. Namelijk: ofwel wordt de islam totale vrijheid gegund, waardoor de samenleving islamiseert tot een sharia-model, een kalifaat, ofwel wordt de islam met harde hand onderdrukt om een min of meer seculier, vrij samenlevingsmodel te behouden. Heel de islamitische wereld wordt gekarakteriseerd door deze tweestrijd. Er bestaan daar slechts islamitische theocratieën en min of meer seculiere dictaturen en tirannieën, en uiteraard vooral mengvormen van beide. Voor alle duidelijkheid: ik vind geen van beide scenario’s wenselijk, maar bij gelijkblijvend beleid zijn ze helaas onvermijdelijk. Dat is dus de tragedie: de islam en de dynamiek van de islamisering zullen ons als vrije, vooralsnog niet-islamitische samenleving straks dwingen om maatregelen te nemen die we terecht niet zouden willen nemen.


België is een beetje als onkruid

We zitten midden in de coronacrisis en reeds 330 dagen na de verkiezingen en we hebben nog altijd geen volwaardige federale regering.

Sam Van Rooy: “België is totaal op, ook de coronacrisis zet dat pijnlijk in de verf: het complexe staatkundige kluwen en de fluwelen staatsgreep die de pseudoregering-Wilmès II aan de macht heeft gebracht, resulteren in weinig slagkracht, chaotische overheidscommunicatie en nalatigheid. In termen van de coronacrisis betekent dat: meer doden en meer economische schade. Zeker in vergelijking met bepaalde Oost-Aziatische landen, maar ook vergeleken met Duitsland, Oostenrijk en Denemarken, pakt België de coronacrisis slecht aan. De coronacrisis laat overigens ook het gelijk van het Vlaams Belang zien: België en de andere Europese landen worden nu beheerst door ingevoerde grenscontroles, de drang naar soevereiniteit en onafhankelijkheid én het principe ‘eerst zorgen voor de éigen mensen’.

De Vlaamse en Waalse regering konden wel snel gevormd worden. Is het einde van België nabij?

“Ik denk dat we er relatief dichtbij zitten. Helaas is België een beetje als onkruid: het lijkt maar niet te willen vergaan, wat er ook gebeurt. Al weet ik wel zeker dat het einde van de Belgische federatie onvermijdelijk is. De vraag is niet of België splitst, maar wanneer. Volgens mij zullen de verkiezingen van 2024 hét moment zijn waarop het kan en ook moet gebeuren. De jongste peilingen wijzen allemaal op een meerderheid van Vlaams Belang en N-VA in Vlaanderen, wat ons in de mogelijkheid zou stellen om een Vlaamse onafhankelijkheidsregering te vormen. Wij stellen openlijk dat te willen doen en steken onze hand uit naar de N-VA. Dus indien dat scenario zich zou ontvouwen, dan ligt de bal in het kamp van de N-VA. Ik wens daarom ook de N-VA een goed verkiezingsresultaat. Want om voor dat historische moment te kunnen zorgen moeten we samen de traditionele partijen leegeten. Ik krijg echt kippenvel als ik daaraan denk.”