Er wordt al gesproken van de corona-exit, ook op politiek vlak. In de Wetstraat doet het verhaal de ronde dat men van de verlenging van de volmachten in juni gebruik zal maken om een regering te vormen die daadwerkelijk een meerderheid heeft. Dan lijkt een ellendige Vivaldi-regering onafwendbaar. Al zouden persoonlijke ambities en afrekeningen nog wat roet in het eten kunnen gooien.

“De N-VA is het kwijt.” Het is iets dat je dezer dagen steeds vaker hoort bij Wetstraatwatchers. Partijvoorzitter Bart De Wever loopt er wat gefrustreerd bij omdat hij er niet in geslaagd is een noodregering op de been te brengen waarin zijn partij de eerste viool speelt. Als burgemeester blaast hij warm en koud over het veiligheidsbeleid dat tijdens deze coronacrisis moet worden gevoerd. De sterk bekritiseerde woonbetredingen zonder huiszoekingsbevel zouden moeten kunnen, de regels rond wandelen en bankzitten zijn dan weer te streng. Ondertussen flaterde Vlaams minister Zuhal Demir door te pleiten voor een waardebon voor tweedeverblijvers die niet in hun vakantiewoning kunnen. De reacties lieten niet op zich wachten. Op sociale media werd gepleit voor waardebonnen allerhande gaande van verplegend personeel tot een cadeau voor mensen die maar beperkt de tijd hebben om hun hond uit te laten.

Bij N-VA weten ze dat ze sneller dan anderen kritiek zullen krijgen en vaak zijn die aanvallen onterecht. Maar nu ontstaat toch de indruk dat het politieke momentum voor de partij voorbij is. Het zou misschien moeten komen van de Vlaamse regering, waar minister-president Jan Jambon erin geslaagd is om alle neuzen van de regeringsleden meer dan zes maanden in dezelfde richting te krijgen.

De frustratie die bij N-VA’ers merkbaar is, heeft ook te maken met de vrees dat een doorstart richting volwaardige meerderheid zonder hen zal gebeuren. De Vivaldisering van de Wetstraat begon met de putsch van Patrick Dewael, gesteund door PS-voorzitter Paul Magnette, MR-baas Georges-Louis Bouchez en de groenen. In het najaar zou dan een echte paars-groene regering aangevuld met CD&V van start gaan.

Een nieuwe regering in de zomer?

Maar in Le Soir – de PS-krant bij uitstek geworden – staat te lezen dat die doorstart er misschien nog voor de zomer zit aan te komen. Ergens eind juni, wanneer het normale leven voor een belangrijk deel terugkomt. En wanneer de volmachten voor de regering-Wilmès verlengd moeten worden.

Want de voorbije dagen is gebleken dat de aanpak van de superkern niet echt werkt. De minderheidsregering Wilmès komt regelmatig samen met vertegenwoordigers van socialisten, groenen, CD&V en N-VA om de crisis te bespreken. Er worden soms extra maatregelen genomen. Van zodra die bekend zijn, komen er bedenkingen van de partijen die mee aan tafel zaten.

Dat sterkt sommigen in hun overtuiging om tegen de zomer een nieuwe regering te vormen. Al spelen ook platte partijpolitieke strategieën een rol. Dat de regering-Wilmès de steun kreeg van de PS had veel te maken met de gigantische Franstalige socialistische aversie voor de N-VA. Maar ondertussen stelt men bij de PS vast dat de MR met al haar federale ministers het Franstalige mediaterrein overheerst. “Snel een andere regering vormen is nodig zodat de liberalen tot hun juiste proporties worden herleid”, is in PS-kringen te horen.

Een afrekening aan de gang

Vraag is of zo’n nieuwe regering met een echte meerderheid snel gevormd zal kunnen worden. Niet omwille van de inhoud. Er is nu al een consensus gegroeid dat we jarenlang met grote begrotingstekorten en een zware overheidsschuld zullen moeten omgaan. Dat nieuwe belastingen én besparingen onvermijdelijk zijn.

De discussie zal snel over de posten gaan. De vraag is en blijft in welke mate de MR bereid is een aantal ministerposten op te geven. Ondertussen is ook duidelijk dat de PS niet wil dat Maggie De Block in een volgende regering aanblijft. De minister van Volksgezondheid heeft inderdaad serieus geflaterd, maar hier is ook een afrekening aan de gang. Onder andere de Franstalige socialistische mutualiteiten hebben bloed geroken en hebben de besparingen van De Block nooit verteerd. Nu volgt de wraak.

En wat te denken van de bijna uitgerangeerde Pieter De Crem? Als minister van Binnenlandse Zaken herleeft hij. Zullen de andere CD&V’ers aanvaarden dat hij op post blijft? Kan links leven met zo’n übersheriff? Nu gaat alle aandacht naar de gezondheidscrisis, maar daarna zal het klassieke partijpolitieke spel snel in volle hevigheid losbarsten.

Marc Van Ranst superster

Los van wat er in de machtscenakels van de Wetstraat gebeurd is, zijn er zich ook andere politieke feiten aan het ontwikkelen. Het Vlaams Belang houdt zich wat op de vlakte en schiet slechts in beperkte mate een salvo af. Maar als het gebeurt, is het raak. Zoals toen vorig weekeinde bekend raakte dat het asielbeleid gewoon wordt verder gezet en er nieuwe asielzoekers in Sijsele werden opgevangen.

Ook ter linkerzijde beweegt er wat. De radicaal-linkse viroloog Marc Van Ranst heeft in bepaalde media sterallures gekregen. Er is te horen dat de man een entree in de politiek aan het voorbereiden is. De weldenkende media zullen daarbij helpen. Ongeveer tien jaar nadat hij in het tv-programma “De slimste mens ter wereld” is opgedoken, volgt dit najaar een tweede passage. Een interessante basis om daarna een kopstuk te worden op een PVDA-lijst.