Als ik de perscommentaren mag geloven, is er het afgelopen weekeinde het een en ander aan het veranderen in de Wetstraat. Eerst zien en dan geloven, maar het zou erop neerkomen dat CD&V haar kar zou keren en dan toch in een regering zou stappen zonder de N-VA.

Stel u voor: een federale regering met Open Vld, sp.a, Groen, CD&V, MR, Ecolo en PS. Deze zeven partijen hebben een meerderheid met 88 zetels op 150. Aan Vlaamse kant weten die partijen zich gesteund door 41 Kamerleden, aan Franstalige kant staan er 47 Kamerleden. Wat maakt dat de regering zou gedomineerd worden door de Franstaligen.

Die mogelijke Vivaldi-combinatie is natuurlijk het voorbije jaar meer dan eens aan bod gekomen, maar tot op heden heeft CD&V de boot afgehouden. En ook Open Vld heeft vroeger al laten weten dat regeren met Ecolo heel moeilijk ligt. Een standpunt dat met de nieuwe ‘rechtse’ voorzitter Egbert Lachaert niet direct veranderd zal zijn. De nieuwe voorzitter van Open Vld heeft het voorbije weekeinde al een gesprek gevoerd met zijn MR-collega Bouchez. In welke taal dat gesprek heeft plaatsgehad, daar hebben we het raden naar, maar u en ik weten dat Bouchez geen Nederlands spreekt en nauwelijks verstaat. Quod erat demonstrandum.

Het blijft bovendien een feit dat binnen deze constructie de linkse partijen goed zijn voor 50 zetels op 88. En ook al wordt dan gezegd dat als compensatie Alexander De Croo (Vlaams en niet-links) de eerste minister mag worden, het blijft een feit dat de linkse en Franstalige meerderheid de grote bestuurslijnen gaat bepalen.

Dat zou voor Vlaanderen gewoon rampzalig zijn. Bij Groen en sp.a is er geen greintje Vlaamsgezindheid te vinden. Bij sommigen van CD&V en Open Vld is dat een hééél klein beetje aanwezig. Maar is dat voldoende om een dam op te werpen tegen de te verwachten Waalse plundertocht? Want Franstalig België heeft geld nodig, dat is niets nieuws, en de coronacrisis heeft dat probleem enkel aangescherpt. De financiële en economische toestand van Wallonië is te vergelijken met de toestand van Griekenland tien jaar geleden. Sinds 2010 kreeg Griekenland financiële steunpakketten van andere Europese landen en het IMF, goed voor zo’n 273 miljard euro. Zonder die financiële steun was Griekenland vandaag bankroet.

Het IMF en de andere landen staan vandaag niet te springen met noodleningen voor Wallonië. Elk land denkt nu eerst aan de eigen geldbeugel, de coronacrisis indachtig. De melkkoe van Wallonië staat in Vlaanderen. En wees maar zeker dat er – harder dan ooit – gemolken gaat worden. Gaan onze grote Vlaamse ‘leiders’ Coens, Geens, Lachaert en De Croo dat zomaar toelaten?