‘Mateke’ Conner Rousseau is de nieuwe chouchou van de Wetstraatjournalisten en opiniemakers. Sommigen vallen al in katzwijm bij het horen van zijn naam en zien hem als een nieuwe Steve Stevaert. Een ver overroepen vedettestatus. Inhoudelijk stelt de man niets voor en zijn partij wordt een aanhangsel van grote broer PS. Tijd dat de luchtballon doorprikt wordt.

Twee keer in eenzelfde VTM-journaal. Het is weinig politici gegeven, maar ‘mateke’ Conner Rousseau genoot vorige week van deze bijzondere eer. Reden was een peiling waar de sp.a steeg van nog geen 10 procent van de stemmen naar 12,5 procent. Door de verdere verschrompeling van de twee andere traditionele partijen, Open Vld en CD&V, werd de sp.a plots de derde politieke kracht van Vlaanderen. Op respectabele afstand van Vlaams Belang en N-VA, die beide opnieuw een quasi meerderheid vormen in de Nederlandse taalgroep. Het Vlaams-nationalisme is bij elke peiling de grote winnaar, maar dat lijkt voor veel Wetstraatjournalisten en opiniemakers een detail. Rousseau, de grootste van de lilliputters, is plots dé man van de Wetstraat.

Sommigen gingen zo ver om de vergelijking te maken met wijlen Steve Stevaert. Een beetje pijnlijk voor iemand met een weinig fraai financieel en seksueel parcours. Feit is natuurlijk dat de nieuwe vedette met zijn geforceerd vulgair taalgebruik aanslaat bij een bepaalde groep Vlamingen. Het is ook zo dat hij voor de vele observators in de Wetstraat de uitweg lijkt te kunnen worden voor de aanslepende zoektocht naar een meerderheidsregering.

De laatste piste is die van een federale regering zonder de PS. Die zou bestaan uit N-VA, liberalen, CD&V, de Franstalige cdH en de sp.a. Voldoende voor een nipte meerderheid van 76 zetels. Een piste die men zou bewandelen na het zoveelste njet van de PS. Zelfs Waals minister-president Elio Di Rupo wil niet meer weten van paars-geel, hij die bekend stond voor zijn pragmatische houding tegenover de N-VA.

Ook de rechtse opiniemakers treft schuld

Dat de keuze voor een regering zonder de PS en met de sp.a door sommige journalisten ernstig wordt genomen, bewijst nog maar eens hoe deze mensen in een vreemde bubbel leven. Het zou natuurlijk van een ongelooflijke dosis lef getuigen indien Rousseau deze stap zet. Maar wat heeft hij daarmee te winnen?

Dat dit als een realistische optie wordt beschouwd, heeft te maken met de manier waarop ook de niet-linkse opiniemakers naar het jonge rode geweld uit het Waasland kijken. Al maanden zoemt het van de geruchten dat Rousseau bereid is om alles te doen voor een federale regering met de N-VA, als zijn eigen partij ook kan inbreken in de Vlaamse regering. De Open Vld zou dan overboord worden gegooid. In Vlaamsgezinde en zelfs rechtse kringen klinkt dit bijna als muziek in de oren, hoe vreemd dat ook lijkt. De aversie voor de Vlaamse liberalen is binnen de Vlaamse Beweging en bij de Vlaamse rechtse publieke opinie groter dan ooit. Men wordt gewoon ziek van het links-liberale betoog van eerst een Gwendolyn Rutten en nu van Bart Somers. “Dan nog liever de socialisten”, is de redenering. Maar met de komst van Egbert Lachaert als voorzitter zijn er toch een aantal zaken veranderd.

Velen maken ook de fout om niet verder te kijken dan het louter politieke stratego van de sp.a. De kans dat de centristen van de cdH mee in zo’n anti-PS-regering stappen, is zeer klein. De reden is niet zozeer de aversie voor de N-VA, maar wel de allergie voor Georges-Louis Bouchez, voorzitter van de Franstalige liberalen van de MR. Bij de centristen vermoedt men nog altijd dat de MR de rest van de partij wil leegzuigen. Zoals ze vroeger gedaan heeft met de rechterzijde van de PSC, de voorganger van de cdH.

Een ander vergeten element is de intellectuele leegheid van Conner Rousseau. Als de luchtballon die hij is doorprikt moet worden, dan kan het via deze weg. Hij heeft het altijd over een regering waar de inhoud primeert, maar blijft daar tegelijk zeer vaag over. Welk relancebeleid wil Rousseau voeren? Gericht op de export? Gericht op het versterken van de binnenlandse consumptie? Wie moet de coronacrisis financieren? Moet dat gebeuren door extra belastingen die vooral de Vlamingen betalen? Of via besparingen, ook in taken van de sociale zekerheid, wat nadelig is voor Wallonië? Komt er een vermogensbelasting? Of enkel een belasting op vermogenswinsten? Het is onduidelijk. Wie legt die vragen eens voor aan Rousseau?

Gegijzeld in het PS-hoofdkwartier

Op een antwoord zal het wellicht lang wachten zijn. De gemakkelijkere manier is hem misschien vragen waar hij verschilt van de Parti Socialiste. En of beide programma’s geen kopieën van elkaar zijn. Want ondanks de show die ‘het mateke’ op tv opvoert om dit te maskeren, is dit wellicht de essentie: de sp.a heeft nog enig politiek gewicht omdat het een aanhangsel is geworden van de PS. Het doet denken aan de jaren ’70, toen een Willy Claes ondergeschikt was aan André Cools en de echte bazen van de BSP de Walen waren.

In dat verband kan het geen kwaad te wijzen op het feit dat de Vlaamse socialisten hun hoofdkwartier straks verhuizen van de Brusselse Graanmarkt naar de Keizerslaan een halve kilometer verder. De sp.a krijgt twee verdiepingen op het PS-hoofdkwartier. Gegijzeld als kleine Vlaamse partij en een aanhangsel van de grote PS. De Franstalige socialisten zijn nog altijd de lieden die gespecialiseerd zijn in het verkwanselen van overheidsgeld en dragen een lange erfenis van schandalen met zich mee. En daar klikt de sp.a zich meer en meer aan vast? Tot daar het vernieuwend project van de valse wonderboy Conner Rousseau.