Volgens de politiek correcte media gaat Black Lives Matter om de strijd tegen racisme en politiegeweld. Dat is de façade. Uit wat hun eigen leiders en kaderleden zeggen en schrijven, blijkt dat zij een heel andere agenda hebben. Zij willen een marxistisch-leninistische revolutie.

Ouderwets marxisme

De leiders en de aanhangers van BLM wijzen de gedachte af dat volwassenen verantwoordelijk zijn voor hun gedrag en voor de gevolgen daarvan. In die visie wordt het gedrag van mensen volledig bepaald door het economische en maatschappelijke systeem waarin zij opgroeien en waardoor zij onderdrukt worden. Dat is natuurlijk een voortreffelijk excuus voor het straffeloos plegen van misdaden. Merk op dat dit geen nieuw idee is. Dit is oude negentiende-eeuwse kost. Het is puur marxisme-leninisme en het leeft nog steeds voort in hedendaagse linkse waanideeën over strafrecht, gevangenis, re-integratie van delinquenten en vooral in de talrijke excuses en ‘verzachtende omstandigheden’ die sociale werkers, straathoekwerkers en linkse criminologen bedenken om allochtone criminelen voor te stellen als onschuldige slachtoffers van ‘discriminatie’ en ‘racisme’.

BLM voegt aan die marxistische onzin nog een raciaal element aan toe, dat er bij Marx en Engels niet of nauwelijks was. Naast de ‘kapitalistische’ onderdrukking zijn zwarten ook nog eens het slachtoffer van ‘racistische’ onderdrukking. En volgens een marxistische theorie die intersectionaliteit wordt genoemd, is racisme maar één laag van een heel systeem van onderdrukking dat mensen ook onderdrukt op basis van gender, klasse, seksuele identiteit en religie. Daarmee worden alle zogezegd onderdrukte groepen in één revolutionaire zak gestoken: vrouwen, homo’s, armen, moslims, transgenders,… Zogezegd allemaal slachtoffers van hetzelfde systeem. Men gaat daarbij gemakshalve voorbij aan het feit dat die groepen elkaar dikwijls haten, verkrachten en afslachten.

BLM wil de hoekstenen van de Amerikaanse samenleving slopen en in ruimere zin van alle westerse samenlevingen. Hun doelstellingen zijn:

  1. de afschaffing van het joods-christelijke concept van het traditionele gezin;
  2. afschaffing van de politie en de gevangenissen;
  3. het onwettig maken van heteronormativiteit, de opvatting dus dat heteroseksualiteit de normale toestand is;
  4. de afschaffing van het kapitalisme, inclusief van het privébezit en het vrije ondernemerschap;
  5. invoering van een marxistische, door de overheid geleide economie. Zoals in de vroegere Sovjetunie dus, al zegt men dat er nooit openlijk bij.

Kapitalisme en gezin

BLM wil “… de door het Westen opgelegde familiestructuur van het kerngezin openbreken […] en vervangen door systemen van collectieve zorg […].” Zij verwijzen daarbij naar Marx en Engels die het traditionele gezin ook afwezen, omdat het zogezegd een economische eenheid was die het kapitalistische systeem ondersteunde.

Engels schreef daarover: “De zorg voor en de opvoeding van kinderen moeten een publieke aangelegenheid worden. Alle kinderen moeten toevertrouwd worden aan de maatschappij.” Dat is geen waanidee dat in mei ’68 is ontstaan. Zulke destructieve experimenten van ‘social engineering’ werden ook in de beginjaren van de Sovjetunie doorgevoerd. Het traditionele gezin en zelfs heel het concept van romantische liefde waren iets uit het bourgeoisverleden. Men verkondigde wat men toen “vrije liefde” noemde, en een van de uitdrukkingen die men daarbij gebruikte was dat seksuele betrekkingen “even on-emotioneel en neutraal moesten zijn als een glas water drinken.” Zelfs bloemen meebrengen om een meisje het hof te maken was “bourgeois”. Echte sovjetjongeren mochten zich met zo’n flauwiteiten niet bezighouden.

Dat was in de beginperiode, toen men in naam van de proletarische gelijkheid en de afschaffing van alle hiërarchische verhoudingen zelfs orkesten probeerde te laten spelen zonder dirigent. De bolsjewieken waren volstrekt immorele en dikwijls psychopathische massamoordenaars. Maar zelfs zij zagen al snel in dat zo’n excessen leidden tot een volledige maatschappelijke ineenstorting. Het al gigantische probleem van de honderdduizenden oorlogswezen waar na de Eerste Wereldoorlog en de verwoestingen van de Burgeroorlog niemand nog naar omkeek, werd nog verergerd met de enorme aantallen buitenechtelijke kinderen die nergens opgevangen konden worden. Die experimenten werden snel teruggedraaid. Het gezin werd weer als basiseenheid erkend. Onderworpen aan de willekeur en de terreur van de staat natuurlijk. Maar het gezin kon tenminste weer overleven.

Transgeobsedeerden

De obsessieve haat van BLM tegen het traditionele gezin zou niemand mogen verbazen. Ze komt rechtstreeks voort uit de pathologische psychologie van de stichters. Twee van de drie stichters van BLM omschrijven zichzelf als “black queer females”. Een daarvan, Alicia Garza, is gehuwd met een bi-raciale ‘mannelijke’ transgender. Voor alle duidelijkheid: een vrouw die tot man is omgebouwd. De andere, Patrice Cullors, omschrijft zichzelf als “polyamorous”. In interviews hebben Garza en Cullors het meestal, en soms zelfs uitsluitend, over “zwarte transmensen” en “gender nonconforming people”. Politiegeweld komt dikwijls helemaal niet meer aan bod. De gewone heteroseksuele zwarten dienen in hun verwrongen denkwereld alleen als stoottroepen en kanonnenvoer in de revolutionaire oorlog die BLM heeft ontketend.

Alicia Garza is dan wel een marxiste en ze is tegen privébezit, maar als voltijdse activiste en schrijfster heeft ze behoorlijk goed geboerd. Haar persoonlijke fortuin wordt geschat op 122 miljoen dollar. Zwarte vrouwen in de VS worden zo wreed onderdrukt dat ze er multimiljonair van worden! Er zijn kapitalisten die voor veel minder zijn gelyncht, op de guillotine gelegd, door de bolsjewieken gefusilleerd of naar Siberië gedeporteerd. (wordt vervolgd)