De Franstalige kritiek op de invloed van de virologen en vooral op de profileringsdrang van een Marc Van Ranst blijft toenemen. De uithaal van Jean-Luc Gala van het UCL-ziekenhuis St-Luc richting Van Ranst is niet de eerste en zal niet de laatste zijn. Ook Waalse politici hebben het gehad met de mediageile viroloog.

“De bevolking wordt gestraft met nodeloze maatregelen.” “Er zouden meer doelgerichte maatregelen nodig zijn.” “Er is geen sprake van een tweede golf.” “Het draagvlak bij de bevolking neemt af.” “Sommige virologen boksen boven hun figuurlijk gewicht.” “Virologen onderschatten de impact van de maatregelen op de economie.” “Men mag wetenschap niet mengen met politiek.” Het zijn slechts een paar uitspraken van Franstalige virologen over de manier waarop de coronacrisis wordt aangepakt en hoe erover wordt gecommuniceerd.

Yves Coppieters van de ULB wees al meermaals op de incoherenties in het beleid. Hij pleit voor een meer gerichte lokale aanpak. En hij snapt niet dat iedereen opeengepakt in een vliegtuig mag zitten, terwijl elders zeer strenge regels rond sociale afstand worden opgelegd. Jean-Luc Gala, top-arts van de UCL-kliniek St-Luc, schakelde een versnelling hoger en wees met een beschuldigende vinger naar mediageile virologen die een te grote invloed zouden hebben op de maatregelen van de Nationale Veiligheidsraad. Zonder hem bij naam te noemen, had hij het over Marc Van Ranst.

Profileringsdrang

In Vlaanderen wordt de man door de media nog altijd als een held opgevoerd. In Franstalig België heeft men het gehad met zijn profileringsdrang, het feit dat hij over alles een mening heeft, vaak met de wind draait en ook zijn eigen extreemlinkse ideologie laat doorsijpelen in zijn betoog als viroloog.

Vlamingen kunnen zowaar iets leren van de Walen, die figuren als een Van Ranst meer dan beu zijn. Waarom wordt deze KU Leuven-viroloog, afgezien van critici op sociale media, in Vlaanderen nog altijd met alle égards bejegend? Daar zijn drie redenen voor. Er is het ons-kent-ons sfeertje van de “Bekende Vlamingen” wat leidt tot samenspel tussen Van Ranst en de pers. Ten tweede vinden veel journalisten, maar ook linkse Vlaamse politici, het leuk dat Van Ranst van zijn bekendheid gebruik maakt om in te hakken op het Vlaams Belang, de N-VA en alles wat Vlaamsgezind is. Tenslotte is een polariserende figuur zoals deze viroloog altijd interessant voor het aantal kliks op de websites van Het Laatste Nieuws en andere kranten. Zowel voorstanders als tegenstanders haasten zich dan naar de online-artikels.

Vedetten

Aan Franstalige kant bekijkt men het duidelijk anders. Men is dat gedoe rond de virologen-vedetten meer dan beu. Daar heb je geen Steven Van Gucht of Van Ranst die met een geur van heiligheid worden omringd. Een Yves Coppieters of Yves Van Laethem profileren zich wat minder en blijven tijdens hun optreden in de media op het eigen medische terrein. Aan Franstalige kant ook geen Van Gucht die zich in een interview met Humo vrolijk maakte over het feit dat het coronavirus er misschien voor zou zorgen dat de Amerikaanse president Donald Trump niet herverkozen wordt. Emmanuel André was qua aanwezigheid in de media aan Franstalige kant een uitzondering, maar hij trok zich terug omdat hij de mismeestering van de crisis niet kon aanzien.

Linkse boodschap

Ere wie ere toekomt: het zijn niet alleen de Franstalige virologen en medici die een figuur als Marc Van Ranst kotsbeu zijn. Ook de politici bezuiden van de taalgrens moeten er niet van hebben. En al vroeger dan men in Vlaanderen heeft opgemerkt, gaven ze die boodschap aan de eigen publieke opinie mee. MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez reed tijdens het hoogtepunt van de crisis een PVDA/PTB-kopstuk in een tv-debat klem door te verwijzen naar PVDA-viroloog Marc Van Ranst. Federaal minister van Middenstand en KMO’s Denis Ducarme (MR) zette diezelfde Van Ranst tijdens een vergadering van de Nationale Veiligheidsraad op zijn plaats. Ook minister van begroting David Clarinval (MR) had kritiek.

De Waalse politici zeggen wat hun de Vlaamse collega’s te weinig durven: Van Ranst maakt misbruik van zijn positie om zijn communistische boodschap te verkondigen. En als het even kan ook te laten doorsijpelen in het beleid.