Verleden week publiceerde Soir Mag de resultaten van een peiling uitgevoerd door Dedicated. Behalve enkele commentaren op de sociale media werd de peiling in Vlaanderen zo goed als doodgezwegen. In de Franstalige pers lazen we wel enkele berichtjes, maar dan wel vol ongeloof en met een lichtjes beteuterde toon. Daar was ook reden toe, want uit de peiling bleek dat meer dan een kwart van de Vlamingen een splitsing van België ziet zitten. Meer zelfs: bijna een op vijf Walen en ongeveer een op zes Brusselaars zijn dezelfde mening toegedaan.

Al jarenlang worden we door politicologen allerhande om de oren geslagen met wetenschappelijke peilingen die moeten aantonen dat separatisme een marginaal Vlaams fenomeen is van amper tien procent. Daar hoort traditioneel ook de opmerking bij dat de twee Vlaams-nationalistische partijen N-VA en Vlaams Belang samen meer dan dubbel zoveel kiezers hebben, en de triomfantelijke conclusie dat zelfs in die kiezersgroep geen meerderheid te vinden is voor de splitsing van België.

Zelfs een op vijf Walen wil België liever kwijt dan rijk

Dan geeft de peiling van Dedicated toch wel even een ander beeld weer. Volgens die peiling zou 12 procent van de Vlamingen grote voorstander zijn van een splitsing van het land, terwijl nog eens 17 procent gematigd voorstander is van een splitsing. Samen maakt dat 29 procent. 18 procent van de Vlamingen is eerder tegenstander van een splitsing, terwijl 40 procent (voorlopig nog) verknocht blijft aan België. Maar 14 procent van de Vlamingen heeft eigenlijk niet eens een mening over de kwestie.

Opvallend: in Wallonië is het eigenlijk niet veel beter gesteld met de liefde voor het ene en ondeelbare vaderland. Vergeleken met Vlaanderen zijn er minder voorstanders van een splitsing van het land, maar toch gaat het nog over zeven procent overtuigde voorstanders, en twaalf procent gematigde voorstanders. Samen maakt dat 19 procent voorstanders van een splitsing van het land, of bijna een op vijf. Slechts 53 procent van de Walen antwoordde met volle overtuiging dat het land niet gesplitst mag worden.

Mythische tien procent separatisten

Maar zijn de resultaten van deze peiling dan werkelijk zo sensationeel? Het antwoord is: neen. Want geloof het of niet, de resultaten komen alles wel overwogen redelijk goed overeen met de zogenaamde wetenschappelijke studies waar vooral belgicistische politicologen graag mee zwaaien. Het probleem is alleen dat die wetenschappelijke studies over het algemeen doorgestoken kaarten zijn. Ten eerste vragen zij zelden, in tegenstelling tot deze peiling dus, rechtstreeks naar de mening van de ondervraagden over de splitsing van het land. Neem je aan zo’n studie deel, moet je al goed wakker zijn om te weten op welke vraag je ontkennend moet antwoorden om meegeteld te worden als separatist. En we schrijven bewust “ontkennend”, want ook wetenschappers weten dat de Vlaming een meegaande mensensoort is en dus over het algemeen liever een bevestigend antwoord geeft op eender welke vraag. En tot slot, wanneer de balans opgemaakt dient te worden, passen de wetenschappers ook nog wat Hollandse rekenkunde toe. En zelfs dan nog valt niet te ontkennen dat tien procent van de Vlamingen separatist is!

Toegepast op de peiling van hierboven: slechts twaalf procent van de Vlamingen antwoordde met overtuiging voorstander te zijn van de splitsing van het land. Het “onwetenschappelijke” van de peiling van Dedicated is dat de rest van de Vlamingen niet op één hoopje gegooid werd als voorstanders van het behoud van België, ook al hadden ze geen mening of gaven ze te kennen een splitsing toch wel te zien zitten. Meer zelfs: de resultaten van de peiling zijn voor iedereen die dat wil op het internet te raadplegen.

Voor wie stemmen de separatistische Walen?

We geven Soir Mag en Dedicated dus een dikke pluim voor het uitvoeren van deze peiling en de publicatie van de resultaten met gedetailleerde cijfers. Maar we hadden toch ook graag meer gezien. Voor welke partij zouden die 7 procent Walen stemmen die overtuigd voorstander zijn van de splitsing van het land? Een gokje: samen met de 12 procent lauwe voorstanders van een splitsing vormen zij het regionalistische kiezersreservoir van de PS. Maar meer dan een gokje is dat natuurlijk niet.

Idem dito trouwens voor de zes plus elf procent Brusselaars: voor welke partijen zouden zij stemmen? En ook voor de Vlamingen hadden we graag een opsplitsing volgens partijvoorkeur gezien. Misschien een ideetje voor een volgende peiling?

Kiesintenties: implosie van PVDA en Groen?

Werpen we toch ook een blik op de gemeten kiesintenties. En hier komen we al meteen op de grootste kritiek die in Vlaanderen weerklonk op deze peiling. In eerste instantie leek het erop dat niet eens gepeild werd naar de voorkeur voor de PVDA. Maar dankzij Michel Henrion kwamen we te weten dat de PVDA wel degelijk in het lijstje van de Vlaamse partijen zat, maar dat slechts 1,75 procent van de ondervraagden in Vlaanderen aangegeven had voor die partij te willen stemmen.

Echt professioneel kan je het niet noemen om de PVDA dan maar in de zak van de “Anderen” te plaatsen. De partij heeft per slot van rekening enkele verkozenen in het parlement en dan is het politiek nieuws dat de partij ver onder de kiesdrempel wegzakt.

Ook Groen krijgt een ferme oplawaai in deze peiling: van 10,1 procent bij de jongste verkiezingen zakt de partij weg naar amper nog 7,2 procent. En ook hier: waar haalt men het in zijn hoofd om in de grafiek de partijnaam als “Groen!” te vermelden? In combinatie met het al bij al lage aantal ondervraagden – na weging in Vlaanderen slechts een kleine zeshonderd – maakt men het zo politici, journalisten en politicologen wel erg gemakkelijk om heel de peiling te verwerpen als de resultaten hen niet aanstaan.

Meerderheid voor N-VA en Vlaams Belang samen

Voor Vlaams-nationalisten zit er dus veel lekkers in deze peiling, want niet alleen doet Vlaams Belang ook in deze peiling een grote sprong voorwaarts, bij N-VA blijft het verlies beperkt tot iets meer dan een procent. En zelfs met de grote foutenmarge in acht genomen, maken de twee V-partijen volgens deze peiling een goede kans om aan een meerderheid te raken, ook in aantal zetels in het Vlaams Parlement. Nog een reden voor de Vlaamse pers om over deze peiling als vermoord te zwijgen.

Vivaldi en paars-groen status quo?

Betekent dit dat Vivaldi en paars-groen federaal aan diggelen liggen? Jammer genoeg niet. Meer zelfs: volgens deze peiling behouden beide coalities in de federale Kamer min of meer hetzelfde aantal zetels als vandaag. Aan Vlaamse kant zou er een licht verlies zijn, maar dat wordt aan Waalse kant dan weer gecompenseerd met een lichte winst. Vooral de MR kan op winst rekenen, maar verder gaan ongeveer alle partijen erop vooruit. Uitzondering is het cdH, dat implodeert van 11,0 procent verleden jaar naar amper 6,1 procent nu.

Toch moeten we vooral wat Wallonië en Brussel betreft met twee woorden spreken. Het aantal ondervraagden in Wallonië bedraagt, na herweging, amper 280 personen, en dat is veel te weinig. In Brussel zakt dat aantal zelfs tot 97 personen. Een uitslag als 7,1 procent voor de N-VA en 5,1 procent voor Vlaams Belang in Brussel zouden we graag willen geloven, en daar dan ook nog eens 3,8 procent voor CD&V bovenop. Maar het zou natuurlijk ook kunnen dat het aantal Vlamingen in Brussel in die kleine steekproef met enkele personen oververtegenwoordigd was en dat je dus best niet al te grote conclusies aan de resultaten van deze peiling vastknoopt voor het Hoofdstedelijke Gewest. Dat DéFI er zou wegzakken van meer dan tien procent naar amper nog vijf procent is ook een tendens die we héél graag in andere peilingen bevestigd zouden willen zien.

Te kleine steekproef, maar niet zomaar af te schrijven

Onze conclusie over deze peiling? Dat de steekproef te klein is voor Wallonië en Brussel, dat staat buiten kijf. Aan de resultaten voor de kiesintenties gaan we dus geen al te grote conclusies knopen. Maar dat er in Vlaanderen beduidend meer voorstanders van de splitsing van het land rondlopen dan de mythische tien procent waar de Dave Sinardets in hun columns graag mee zwaaien, staat als een paal boven water. Vraag is of zij het wel willen weten.