Misschien wel de opmerkelijkste vaststelling rond het stukje slecht theater dat aan het begin van deze week opgevoerd werd door het komische trio Rousseau-Lachaert-Bouchez, is dat noch MR noch PS schrik hebben van nieuwe verkiezingen. Hetzelfde kan niet gezegd worden van de vier Vlaamse partijen die deelnemen/deelnamen (schrappen wat niet past op het ogenblik dat u dit leest) aan de onderhandelingen over een Vivaldi-regering. Wat zit daar achter?

Om een antwoord op die vraag te zoeken, nemen we er nog eens de peiling van Dedicated bij, waar we het vorige week ook al over hadden. Met minder dan driehonderd respondenten kan die peiling aan Waalse zijde maar moeilijk betrouwbaar genoemd worden, maar ze geeft toch een indicatie. En die indicatie is heel eenvoudig: eigenlijk hoeven noch PS noch MR veel schrik te hebben voor nieuwe verkiezingen. Meer zelfs, MR zit op rozen, want ze staat in de peiling van Dedicated zelfs op winst.

Winst voor MR, status quo voor PS

Vandaag beschikken de Franstalige liberalen over 14 zetels in de federale Kamer. Maar zouden er vandaag verkiezingen gehouden worden, dan heeft de partij uitzicht op 17 zetels, of misschien zelfs meer. Waarom zou Georges-Louis Bouchez dan ook maar even overwegen een millimeter toe te geven op welk punt dan ook, zolang hij een hele stoet ministers mag leveren, en als het echt niet meer gaat, bij verkiezingen een aantal parlementsleden bijwint?

Voor de PS is het beeld gemengd: zowel in stemmen als in aantal zetels blijft de partij min of meer ter plaatse trappelen. Bij de jongste verkiezingen haalde de partij twintig zetels. Daarvan ging er zoals bekend ondertussen één verloren, omdat Emir Kir het iets te bont maakte in Brussel. Volgens de peiling van Dedicated komt de PS na verkiezingen opnieuw op om en bij de twintig zetels uit. Status quo dus, met een goede mogelijkheid op een kleine winst, al was het maar omdat die verloren zetel gerecupereerd kan worden. U ziet het, als Georges-Louis Bouchez lastig doet en er dreigen nieuwe verkiezingen te komen, dan is het niet aan Paul Magnette om zich erg verzoenend op te stellen of de brokken te lijmen. Laat de Vlaamse partijen dat maar doen.

Ecolo en Groen in lastig parket

Voor de twee groene partijen ziet het er minder rooskleurig uit. Ecolo beschikt vandaag over 13 zetels in de federale Kamer en dreigt er bij verkiezingen een of meer te verliezen. Niet meteen een drama, maar met de opmerkelijke achteruitgang van Groen aan Vlaamse zijde hebben de groenen toch een ernstig probleem. Bekijken we de groene fractie als één geheel, dan kan verwacht worden dat deze van 21 zetels nu krimpt naar pakweg 17 zetels. Op een status quo hoeft men niet eens te hopen.

Deze vaststelling verklaart meteen de nogal paniekerige persmededeling van de groene fractie op maandag om de ego’s aan de kant te schuiven en vooral op de inhoud te concentreren. Vivaldi is voor de groenen de enige kans om aan de bak te komen en bij een mislukking dreigen ze er zelfs het gelag voor te betalen. De tijd van een vrolijk lachende Meyrem Almaci op de achtergrond van een selfie van twee blauwe partijvoorzitters ligt toch al even achter ons.

PTB: lichte winst

We hadden het vorige week al over de opmerkelijke uitslag voor de PVDA in Vlaanderen. Bij ons zakt de partij ver onder de kiesdrempel en daarmee verdwijnt die partij aan Vlaamse zijde uit de federale Kamer. Maar ook aan Franstalige zijde loopt het niet echt snor met die partij, want de PTB zou er maar matig op vooruit gaan, van negen zetels nu naar ongeveer tien zetels. En ook hier: kijken we naar PTB en PVDA als één geheel, dan gaat die fractie erop achteruit van twaalf zetels nu naar, inderdaad, alleen nog maar die tien Franstalige PTB-zetels.

Verdwijnt cdH uit de Kamer?

Maar pas echt dramatisch wordt het als we kijken naar het resultaat van cdH. Als we Dedicated mogen geloven, valt de partij terug van elf procent van de stemmen naar amper nog zes, en in zetels uitgedrukt is dat een achteruitgang van vijf zetels naar, tja, misschien nog een stuk of twee zetels? Rekening houdend met de enorme foutenmarge van de peiling is het zelfs niet onmogelijk dat de partij helemaal uit de federale Kamer zou verdwijnen. Dat zou trouwens niet alleen voor cdH dramatisch zijn, maar ook voor CD&V, want de christendemocratische familie zou daarmee helemaal aan diggelen liggen. We voegen er voor de volledigheid wel aan toe dat het niet de eerste keer is dat de peilingen het einde van de cdH voorspellen, waarna die partij in een verkiezing voor een verrassing zorgt.

Maar voor de andere Franstalige partijen zou het verdwijnen van het cdH uiteraard alleen maar goed nieuws zijn. Een concurrent die op federaal niveau eindelijk volledig uitgeschakeld wordt, wie zou die kans eigenlijk willen laten schieten? Zeker voor Georges-Louis Bouchez zouden nieuwe federale verkiezingen een uitgelezen kans zijn, want dat is dubbele winst voor hem. Zou het trouwens toeval zijn dat uitgerekend afgelopen weekeinde enkele cdH-mandatarissen de overstap naar MR maakten?

Laat die verkiezingen dus maar komen

Het is dus geen toeval dat Conner Rousseau en Egbert Lachaert met zeer slepende voeten naar de koning trokken en er hun ontslag aanboden. MR en PS zitten op rozen, terwijl sp.a (“Vooruit”, haha!) en Open Vld zelf bij eventuele verkiezingen moeten vrezen voor verlies. Hun partijen mogen dan wel op een kleine winst staan in de peiling van Dedicated, vergeleken met alweer een monsterscore voor Vlaams Belang is dat klein bier. Voeg daar nog een foutenmarge aan toe en je kan begrijpen dat noch sp.a noch Open Vld veel zin hebben in verkiezingen. Ook bij CD&V blijft het bibberen, want die partij stond zelfs nominaal op verlies in de peiling.

Komen er morgen verkiezingen, dan is het meer dan waarschijnlijk dat alle vier de Vlaamse Vivaldi-partijen verzwakt aan de onderhandelingstafel met MR en PS verschijnen. Veel inhoudelijke eisen, laat staan dikke ministerportefeuilles, zullen ze dan ook niet hoeven te vragen.

Vorig artikelZuur & zoet
Volgend artikelDe koning-franskiljon (1)
Filip Van Laenen
Filip Van Laenen (°1972, Bonheiden) studeerde burgerlijk ingenieur elektrotechniek en computerwetenschappen. Vandaag is hij Chief Architect bij een IT-bedrijf in Noorwegen. Filip tracht partijpolitieke dynamiek te begrijpen en volgt Scandinavië en technologie-innovaties op de voet. Grote fan van de kosmos.