De pedante en betweterige houding van minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (sp.a). De dogmatische opstelling van Ecolo en haar Vlaamse bijhuis Groen. Bij het aantreden van de regering-De Croo vormden dit op termijn de zwakke of kwetsbare flank van de Vivaldi-coalitie. Wel, we zijn zover. Ze brengen de regering nog niet in gevaar, maar wat de voorbije week gebeurde, is slechts een voorsmaakje van wat nog te wachten staat.

“Wie is Bart De Wever in deze?” verklaarde minister van Volksgezondheid Frank Vandenbroucke (sp.a) vorige zondag in De Zevende Dag toen hem werd gevraagd naar een reactie op het voorstel van N-VA-voorzitter Bart De Wever om een wisselmeerderheid te vormen die de kernuitstap langer uitstelt en het energiebeleid bijstuurt.

Nu is Bart De Wever ook niet direct de persoon die een blad voor de mond neemt, maar de reactie van de federale minister was flauw en arrogant. Ook al omdat het energiebeleid sowieso in samenspraak met de deelstaten zal moeten worden uitgerold. Maar wat vooral opvalt is dat de Leuvenaar in zijn oude slechte gewoontes van betweterigheid vervalt. En dat kan hem en de Vivaldi-coalitie op termijn zuur opbreken. Nu beleeft Vandenbroucke een ‘moment de gloire’ omdat hij in de cockpit van de coronabestrijding zit en door een belangrijk deel van de bevolking én zijn politieke collega’s wordt gerespecteerd. Maar dat zal niet blijven duren. De voorbije weken maakte Vandenbroucke een drietal fouten.

Nu eens bij de risicogroep, dan weer niet

Ten eerste is er zijn pedante houding die zich niet beperkt tot de televisiestudio’s. Naar verluidt zou hij op de ministerraad al meer dan eens in aanvaring gekomen zijn met collega’s en met MR-minister van kmo’s David Clarinval in het bijzonder. Deze laatste is een groot voorstander van de heropening van de winkels. Maar Vandenbroucke wou daar geen discussie over voeren. “Ik ben universiteitsprofessor geweest”, is dan zijn manier om de discussie te sluiten. Dit zal men niet blijven pikken.

Tweede fout: Vandenbroucke stuurde zijn kat naar de Kamercommissie waar zijn beleidsverklaring werd besproken. Het is te zeggen: hij volgde de vergadering via videoconferentie “want met mijn 65 jaar behoor ik tot een risicogroep”. Dat klopt, maar waarom is hij dan in alle televisiestudio’s te zien? Zonder mondmasker. Dit getuigt van weinig respect voor de verkozen parlementairen.

En over democratie gesproken: dit is de achilleshiel van de minister van Volksgezondheid die niet verkozen is en in 2024 niet van plan is om zich verkiesbaar te stellen. Wat betekenen dan zijn uitspraken dat hij mag worden afgerekend op zijn fouten die hij tijdens de coronacrisis maakt? Wie zal hem afrekenen?

Vandenbroucke is door partijvoorzitter Conner Rousseau minister gemaakt om de sp.a zichtbaarder te maken. Dat is aan het lukken. Maar aan de medaille zitten twee kanten. Indien de ergernis over het gedrag van Frank Vandenbroucke in de politieke wereld en binnen de regering blijft toenemen, dan valt er voor Rousseau weinig winst te halen.

Wereldvreemd Ecolo

De andere achilleshiel van de federale regering is het wereldvreemde Ecolo dat dreigt om Groen mee in een negatieve draaikolk mee te slepen. Het is bekend dat de Franstalige groenen een zelden gezien ecologische dogmatisme aan de dag leggen. En aangezien ze in de Kamer één fractie vormen, kan Groen weinig anders doen dan volgen.

Er zijn de problemen buiten de federale regering die negatief afstralen op het Ecolo/Groen-tweespan in de Vivaldi-coalitie. Meer bepaald de ene fout na de andere van Brussels minister van Volksgezondheid Alain Maron (Ecolo). De Vlaamse ziekenhuizen in Brussel schofferen, de tweede coronagolf te laat zien aankomen en recent nog het belachelijke plan om landbouwgronden in Vlaams- en Waals-Brabant kopen om “de Brusselaars te voeden”. Te gek voor woorden.

Over de demarche van federaal Energieminister Tinne Van de Straeten moeten we het hier niet meer hebben. Haar houding rond de kernuitstap is politiek dynamiet. En dat voor nog lange tijd.

Dan is er nog de staatssecretaris voor Gelijke Kansen Sarah Schlitz die er tijdens haar beleidsverklaring niet in slaagt één gebenedijd woord Nederlands te spreken. De RTBF en zelfs de vroegere FDF-spreekbuis die Le Soir is vinden dit te gortig. En Schlitz volhardt in de boosheid. Op het zondagse RTL-programma komt mevrouw vertellen dat de kritiek op haar gebrekkige kennis van het Nederlands eigenlijk een tactiek is van de Vlaams-nationalisten van N-VA en Vlaams Belang om haar beleid onderuit te halen. Mevrouw leeft duidelijk in een ander universum. Ze had wel pech dat de beelden De Afspraak op Canvas haalden. Met als gevolg dat federaal minister voor Overheidsbedrijven Petra De Sutter van Groen het voor haar Ecolo-collega moest opnemen. Daar kwam niet veel zinnigs uit. Maar blijkbaar zijn ze het bij Groen gewoon als een soort van bijhuis van Ecolo te fungeren. Een partij die qua anti-Vlaamse houding stilaan op het oude FDF begint te lijken. Men hoeft geen politiek expert te zijn om te beseffen dat de houding van Ecolo onvermijdelijk tot nog grotere spanningen in de federale regering zal leiden.