“De voorbije dagen is een volstrekt eenzijdig en afschuwelijk ongenuanceerd verhaal verteld. Een ‘trial by media’, een rechtszaak off- en online in een poging de massa een oordeel op te dringen nog voor de rechter aan het woord is geweest. Een poging er enkel en alleen op gericht om mijn imago, om wie ik ben, te liquideren. Dat heeft mij oprecht geschokt.” Neen, het zijn niet de woorden van Dries Van Langenhoven die overal gesanctioneerd en ingewreven met pek en veren uitgesloten werd toen een Pano-reportage hem en zijn vrienden in diskrediet probeerde te brengen. Ja, ze komen wel uit de mond van Sihame El Kaouakibi (35), toen de media uitbrachten dat er een formeel onderzoek naar de beweging van subsidiegelden binnen haar vzw “Let’s Go Urban” was opgestart.

Volgens een aantal bronnen zou ze al enkele maanden met ziekteverlof zijn. In het Vlaams Parlement was ze alvast al een hele tijd niet meer te bespeuren. Het is van 5 oktober geleden dat ze er nog iets zei. Maar er blijkt reden te zijn om zich een beetje pips te voelen na wat zich de voorbije weken en dagen heeft afgespeeld in en om de vzw Let’s Go Urban waarvan zij de baas is en waarin ze de jongste tijd wél heel actief bezig is geweest… Om puin te ruimen in een heuse schoonmaakoperatie, zoals een klokkenluider beweerde?

Waar rook is…

Inderdaad, er waren drie klokkenluidende leden van de raad van bestuur die ontslag namen nadat zij van oordeel waren dat alarmkreten van administratieve medewerkers niet in de wind konden geslagen worden. Deze bleken immers vastgesteld te hebben dat er subsidiegelden werden uitgegeven voor zaken die niet bij de vzw terechtkwamen “of voor diensten waarvoor niet altijd contracten of facturen waren met de vennootschappen waar ze wel terechtkwamen”, zoals men dat in De Tijd vrij proper omschreef. Ook bij verenigingen waar Sihame een vinger (of meer) in de pap heeft. Publicist Johan Sanctorum vatte het beknopt als volgt samen: “Het zijn dus satellieten rond het goede doel, waarbij men zich afvraagt wat het doel is en wat het middel”. Het zou om een geldbeweging van zo’n 342.000 euro gaan: subsidiegeld, belastinggeld, gemeenschapsgeld. Na de aanstelling van een voorlopige bewindvoerder door de Antwerpse ondernemingsrechtbank – waar Sihame zich inmiddels tegen verzet -, is er ondertussen ook een formeel onderzoek door het parket opgestart, nadat ook de stad Antwerpen een subsidiecontrole organiseerde. Dat gebeurt allemaal niet zomaar op basis van roddels en andere gratuite beweringen. Waar rook is, is vuur.

De subsidiesluizen open

Sihame El Kaouakibi was het politieke wit konijn dat de links-liberale Bart Somers aanbracht om voor Open Vld in het Vlaams Parlement te komen zetelen. Jong, welbespraakt, vlot, geïntegreerd zonder hoofddoek, vrouw en eigentijds: zij had alles als allochtoon rolmodel om een ‘verbindend’ icoon te worden. In zijn ogen was zij een integratiemodel, een sociale onderneemster als het ware die met veel initiatieven voor vooral, bijna uitsluitend, allochtone jongeren de drempels naar onze samenleving zou kunnen verlagen.

Om haar daarin ongehinderd vrij spel te geven, werden de subsidiesluizen wijd opengezet. België, Vlaanderen en de stad Antwerpen keken niet op een euro en het manna stortte uit de hemelsluizen: onder meer 200.000 euro van de toen nog federale minister Jan Jambon (N-VA), 50.000 euro van toen nog minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V) en jaarlijks tussen de 150.000 en 250.000 euro van de stad Antwerpen, plus nog eens 3 miljoen voor een gebouw met theaterzaal voor de vzw.

Sihame werd een boegbeeld van het multiculturalisme waardoor ze een status van bijna onaantastbaarheid verwierf, waardoor elke kritiek op haar of haar bezigheden vlot in de hoek van het racisme, de onverdraagzaamheid en de polarisatie kon geparkeerd worden. Ze werd de lieveling van de politiek-correcte elite en daardoor ook van segmenten uit de zakenwereld. Velen bij Groen hoopten dat ze op een dag naar hen zou oversteken.

Te laat

In die sfeer van kritiekloosheid hielden heel wat mensen de kiezen op elkaar, ook als zij met hun eigen ogen zagen dat het netwerk op sommige plekken nogal wazig werd. Enkel de drie bestuursleden vonden uiteindelijk dat het welletjes was geweest. Waarmee meteen de perceptie werd geschapen die wij nu kennen. Fraai is anders. En het was plots oorverdovend stil bij de moraalridders van Open Vld en ook hun vrienden van de hele linkerzijde gaf geen krimp.

Enige zelfreflectie leek uiteindelijk te laat te komen met een overhaaste en zelfgevraagde tegenaudit, en het terugstorten van gelden naar Let’s Go Urban. Toen al luidden de klokken onheilspellend.


50.000 euro startgeld

El Kaouakibi factuurde bij haar overstap 50.000 euro aan Open Vld “om haar politieke opstart te helpen ondersteunen”. Dat meldde journalist Wouter Verschelden dinsdag in zijn nieuwsbrief ‘8AM Wetstraat Insider’.

“Op moment dat ze zich geëngageerd heeft, zijn er inderdaad middelen en steun beloofd, om haar politieke opstart te ondersteunen en lokale werking mee uit te bouwen”, zegt toenmalig Open Vld-voorzitter Gwendolyn Rutten. Volgens de partij ging het niet om campagnesteun. Men benadrukt voorts dat alles transparant gebeurde en terug te vinden is in de partijboekhouding.

Pikant detail: El Kaouakibi zou er zelfs mee gedreigd hebben niet op te dagen op het liberale partijcongres, omdat de betalingen na haar aansluiting bij de Open Vld te lang uitbleven.